Een stuk tussen twee stoelen

Een stuk tussen twee stoelen

Wat zijn de moeilijkste stukken om te schrijven ? Zeker niet die van Ionesco of Beckett, noch van Genet of Muller als u het mij vraagt, al zien die er op het eerste gezicht erg « moeilijk » uit. Neen, de meeste inspanning, de meeste omzichtigheid, het meeste inzicht is vereist als men een stuk wil schrijven voor kleuters (tussen 2 en 6 jaar). Het zijn dan ook uitzonderingen die er zich aan wagen.

Lees verder “Een stuk tussen twee stoelen”

Rafael Troch (1960-2011)

Rafael Troch (1960-2011)

Het zal morgen al tien jaar geleden dat de Vlaamse acteur Raf Troch is overleden. Rafke heeft destijds bij mij in de klas gezeten (als leerling) en rond de tijd van zijn overlijden (tien jaar geleden dus) zette ik toevallig een bijdrage over hem op mijn blog. Ik vroeg mij meer bepaald af wat er van hem was geworden, want ik had de laatste jaren nog maar weinig van hem gehoord. Ik merkte dat die bijdrage meteen erg hoog scoorde bij de lezers van mijn blog en ik begreep er niets van. Tot iemand mij het vreselijke nieuws over de dood van Raf meldde (zie bij de reacties op het artikel). En nu is dat allemaal dus ook alweer tien jaar geleden…

Lees verder “Rafael Troch (1960-2011)”

Joshua Sobol wordt tachtig…

Joshua Sobol wordt tachtig…

Joshua Sobol (foto YouTube), een niet-gelovige jood, geboren in Polen, doet in zijn stukken een poging om de ingewikkelde relatie tussen jodendom, zionisme en de staat Israël te onderzoeken. Hij stelt zich niet alleen kritisch op in zijn theaterwerk, maar stelt ook het theater op zich in vraag. Heeft het theater vandaag nog zin ? Is het maatschappelijk relevant ? Ghetto dat in de lente van 1987 in de Antwerpse KNS liep, is o.a. een poging tot antwoord op die vraag.

Lees verder “Joshua Sobol wordt tachtig…”

Een Don Juan die luiers wast

Een Don Juan die luiers wast

Zouden deze moderne Jeannen (*) in de « Don Juan », zoals Molière hem in 1665 zag, hun witte raaf kunnen herkennen ? Allicht zal hij geen luiers wassen, maar zijn vrijgevochten geest zal hen zeker aanspreken. Want dát is de kern van Molières stuk dat dezer dagen in het Gentse Arcatheater opnieuw het levenslicht ziet. Don Juan, de lady-killer, is daarvan maar een zeer oppervlakkige veralgemening. De lichtgelovigheid en de lichtvoetigheid, enfin als het maar licht is, van de vrouwen waarmee hij in aanraking komt (behalve dan Donna Elvira) vrágen er trouwens bijna om. Dat zal bij onze geëmancipeerde Jeannen wel wat anders zijn en we wedden dat Don Juan daar niet rouwig zou om zijn.

Lees verder “Een Don Juan die luiers wast”