Viggo Mortensen wordt 65…

Viggo Mortensen wordt 65…

De Amerikaanse acteur Viggo Mortensen, die in het tweede deel van de “The Lord of the Rings”-trilogie, de rol speelt van ridder Aragorn, droeg tijdens de promotiegesprekken voor de film steevast een t-shirt waarop hij eigenhandig “no blood for oil” (geen bloed voor olie) had geschreven. Een terechte waarschuwing aan het adres van de oorlogsgeile Amerikaanse president Bush. Als men hem echter voor de voeten werpt dat de film zelf ook een allusie is op de dreigende invasie van Irak, dan ontkent Mortensen dit ten stelligste. En hij heeft dubbel gelijk. Hij heeft gelijk dat hij zich tegen het oorlogsgeweld keert, maar hij heeft ook gelijk dat de verfilming van de succestrilogie van Tolkien daarmee niks te maken heeft. Integendeel, in onze ogen is het succes van de film onder meer te danken aan het escapistische karakter ervan, de vlucht uit de werkelijkheid naar een fictieve wereld, die daarom helaas niet noodzakelijk beter is, maar waar de toeschouwer alvast louter toeschouwer blijft en onberoerd kan gadeslaan wat er zich allemaal afspeelt…

Lees verder “Viggo Mortensen wordt 65…”

55 jaar geleden: Franco Zeffirelli’s “Romeo and Juliet”

55 jaar geleden: Franco Zeffirelli’s “Romeo and Juliet”

Op 4 maart 1968 ging in Londen, in aanwezigheid van de koninklijke familie, Romeo and Juliet in première, een Brits-Italiaanse film geregisseerd en deels geschreven door Franco Zeffirelli, met in de hoofdrollen Leonard Whiting en Olivia Hussey. De film werd de volgende dag op grote schaal uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk. Maar hij werd pas uitgebracht op 8 oktober 1968 in de Verenigde Staten en op 19 oktober in Italië. 

Lees verder “55 jaar geleden: Franco Zeffirelli’s “Romeo and Juliet””

Paul Despiegelaere (1954-2013)

Paul Despiegelaere (1954-2013)

Het is al tien jaar geleden dat Gentenaar Paul Despiegelaere, vooral bekend van The Machines, is overleden. Alhoewel hij in zijn glorieperiode niet zo ver van mijn deur woonde (boven het verdwenen restaurant Roma op het Frankrijkplein), was het toch Peter Van den Eede (nu één van de mannen die het voor het zeggen hebben in het Kunstencentrum Vooruit) die hem ooit eens is gaan interviewen voor De Rode Vaan. Het moet zijn dat ik andere zaken te doen had, want het was zeker niet omdat ik geen fan was. Integendeel! Ik deelde met Paul een grote liefde voor The Beatles en het feit dat ik hun bekendste elpee “A world of Machines” die in de Abbey Road studio’s werd opgenomen heb besproken als was het een postume bootleg-elpee van de Fab Four, vind ik nog altijd één van mijn stilistische hoogstandjes.

Lees verder “Paul Despiegelaere (1954-2013)”

James Jamerson (1936-1983)

James Jamerson (1936-1983)

Het is vandaag alweer veertig jaar geleden dat James Jamerson is overleden. James Jamerson? Wie is dat nu weer? zullen velen zich afvragen, zelfs als zij op bijgevoegde foto kunnen vaststellen dat het een zwarte bassist is. Toen ik zijn naam voor het eerst hoorde vallen, viel ik evenzeer uit de lucht. Nochtans was de man die ik de eerste keer over hem hoorde praten niet de eerste de beste: het was Beatle Paul McCartney…

Lees verder “James Jamerson (1936-1983)”

55 jaar geleden: Jane Asher kondigt breuk met Paul McCartney aan

55 jaar geleden: Jane Asher kondigt breuk met Paul McCartney aan

Een week eerder was Paul McCartney als enige Beatle zonder partner verschenen op de première van “Yellow submarine”, dus werd zijn toenmalige verloofde Jane Asher daarover 55 jaar geleden aan de tand gevoeld, toen ze te gast was in het televisieprogramma van Simon Dee. (The Beatles Bible)

Lees verder “55 jaar geleden: Jane Asher kondigt breuk met Paul McCartney aan”

Zestig jaar geleden: The Beatles brengen een E.P. uit

Zestig jaar geleden: The Beatles brengen een E.P. uit

Voor de jongsten onder ons (en dan bedoel ik: zij die minder dan zestig jaar oud zijn): een E.P. of Extended Play is een 45-toerenplaatje dat eruit ziet als een single, maar dat aan elke kant twee nummers bevatte. “In mijn tijd” kostte zo’n plaatje 99 fr. tegenover 66 fr. voor een single. Je deed dus “profijt”, maar tegelijk was het ook duurder dan een single. Vandaar misschien dat het fenomeen in de meeste landen niet is doorgebroken. Alleen in Frankrijk was een E.P. populairder dan een single. En het dient gezegd: al die E.P.’tjes staken altijd in een piekfijn gekartonneerd hoesje. In Engeland was het fenomeen even weinig populair dan bij ons. Maar toch bestond er een aparte hitparade van en The Beatles, die zestig jaar geleden zowat overal op nummer één stonden, besloten dat zij dan ook maar eens een E.P. zouden uitbrengen (*). En werd het een nummer één? Wat had je gedacht?

Lees verder “Zestig jaar geleden: The Beatles brengen een E.P. uit”

65 jaar geleden: eerste (en enige) opname van The Quarrymen

65 jaar geleden: eerste (en enige) opname van The Quarrymen

The Quarrymen waren voor John Lennon en Paul McCartney wat tien jaar later de Blommenkinders voor Erik Westerlinck en mij waren. Dat kan tellen als opener, hé! Het dient dan ook vooral ter relativering: die Quarrymen lieten in de verste verte nog niet vermoeden dat hieruit ooit The Beatles zouden voortkomen. In de zomer van 1958 was ook George Harrison komen aansluiten en de jongens besloten dat het tijd was om een plaat op te nemen. En aangezien het toeval niet bestaat deden ze dit, net als Elvis Presley vijf jaar eerder, bij een zekere mijnheer Phillips…

Lees verder “65 jaar geleden: eerste (en enige) opname van The Quarrymen”