Het is geen leven, Jeanne

Het is geen leven, Jeanne

Eliane en Martine Boëri, Eva d’Arlan en Chantal Pelletier vonden dat in plaats van over hun problemen als vrouw voortdurend maar te zitten kletsen (of het nu in de vrouwenpraatgroep is of bij de koffieklets maakt in feite geen verschil), zij er beter een toneelstuk zouden rond maken. Uit improvisaties groeiden uiteindelijk een aantal sketchen die zowat alle aspecten van de man-vrouw-relatie belichten en vaak ook uit diverse hoeken.
Vertrekkend van deze basistekst heeft vertaler en regisseur Jos Van Gorp zichzelf en de drie actrices, Agnes de Nul, Tessy Moerenhout en Nora Tilley, in het Mechels Miniatuur Teater, de nodige vrijheid verleend om er zelf rond te improviseren en op die manier de situaties gemakkelijker naar hier toe te halen, waarmee de ware geest van het stuk niet geschaad wordt maar integendeel de lijn ervan wordt doorgetrokken. Zo werd “Les trois Jeanne” “Het is geen leven, Jeanne”, waarbij Jeanne staat voor àlle vrouwen. De mannen heten dan weer allen Jef, al wil er hier en daar ook al eens een Gaston of een Miel tussenglippen.
De sketchen lopen (een paar uitzonderlingen niet te na gesproken) vlot in elkaar over en zijn in het uitwerking verscheiden genoeg om niet te gaan vervelen (al was door het razende tempo een pauze wel welkom geweest). Uiteraard houdt dat evenzeer in dat niet alle onderdelen even geslaagd zijn. Persoonlijk storen ons nogal de spreekkoren die er af en toe in voorkomen.
Het meest positieve van de vertoning is echter het neerpoten van een aantal typetjes op scène. En hier laten de drie actrices zich allen van een andere zijde opvallen. Zo is Nora Tilley meesterlijk in het gestalte geven aan enkele “venten”, Tessy Moerenhout is vooral op dreef wanneer ze (al dan niet gefingeerde) tragische situaties moet uitbeelden, terwijl Agnes de Nul de lachers op haar hand heeft. Een lichtpunt dus in dit zwakke seizoen van het MMT.
Lees verder “Het is geen leven, Jeanne”

Een (grijns)lach en een (lever)traan

Gewoontegetrouw opent het Mechels Miniatuur Theater zijn seizoen in de eigen zaal met een stuk dat vorig jaar reeds als reisvoorstelling werd gebracht (om aldus repetitieproblemen te omzeilen), namelijk « Er valt een traan op de tompoes » van Annie M.G. Schmidt. Toch zal er nu meer dan de gewone routine-herhaling aan te pas gekomen zijn. Door haar zwangerschap is Nora Tilley immers uit de rolverdeling verwijderd (als wij nog over een goed geheugen beschikken, menen we zelfs dat zij in haar rol als onstuimige dochter een discussie aangaat over het al dan niet hebben van kinderen) en vervangen door Tessy Moerenhout. In de oorspronkelijke versie speelde deze de rol van een rijpere vrouw, wat een vreselijke miscasting bleek te zijn. Haar rol wordt nu overgenomen door Nelly Rosiers, maar jammer genoeg zullen we deze niet op haar merites kunnen beoordelen omdat de première samenvalt met ons feest.
Wie we echter wel op de rooster kunnen leggen dat zijn de overige acteurs : Mandus De Vos als Ben, een zieke, oude man met zelfmoordneigingen; Jenny Tanghe als Sofie, zijn altijd drukdoende (maar bedrogen) vrouw; en Theo Hijzen als de schoonzoon, die hogere ambities heeft maar uiteindelijk braafjes schoonpapa zal opvolgen in « de zaak » (een schrijnwerkerij of zoiets). Ontsnappen ook niet : regisseur Paul Cammermans en schrijfster Annie M.G. Schmidt zelf. Zéker niet, zelfs !
Lees verder “Een (grijns)lach en een (lever)traan”

Niet voor publicatie

Niet voor publicatie

« Niet voor publicatie » is een miniserie die alvast veel inkt zal doen vloeien. Onder het motto ‘het moeten niet altijd flikken of pompiers zijn’ worden nu immers de journalisten eens te kakken gezet en uiteraard voelen de pennejongens zich dan genoodzaakt achter hun beeldscherm te kruipen om nu eens uitvoerig uit te leggen dat het er in Vlaanderen lang niet zo smerig aan toe gaat als op de manier zoals het in het feuilleton bij het sensatieblad “Express” wordt getoond. De BRT voegt er weliswaar onmiddellijk aan toe dat men zich heeft gebaseerd op Engelse bladen (men zou ook “Bildzeitung” kunnen aanhalen), maar dat belet niet dat door een aantal namen van personages of van bladen die “toevallig” in beeld komen, er wel parallellen worden getrokken naar bestaande toestanden.
Lees verder “Niet voor publicatie”