Veertig jaar geleden: als tijgers in een kooi

Veertig jaar geleden: als tijgers in een kooi

Echt aangrijpend kan je de Franse schrijver Octave Mirbeau (1850-1917) niet noemen, maar hij is alvast niet iemand die zichzelf (en/of zijn personages) aan het fatum onderwerpt. Integendeel. Zelf was hij steeds consequent « anti », al bracht hem dat — minder consequent — van uiterst rechtse naar uiterst linkse standpunten. Conservatief monarchist ten tijde van de Derde Republiek evolueerde hij naar het anarchisme toen de republiek zich begon te « settelen » en zijn sterkste aanhang precies bij de rechtse milieus ging vinden.

Lees verder “Veertig jaar geleden: als tijgers in een kooi”

45 jaar geleden werd De Leguit geopend door de Zwarte Komedie

45 jaar geleden werd De Leguit geopend door de Zwarte Komedie

Op 22 november 1980 opende de Zwarte Komedie het nieuwe theaterzaaltje De Leguit in Antwerpen met “Omdat mensen belangrijk zijn”, een stuk van Bert Verhoye over “een ambitieus en later verbitterd Edegems politicus”, gespeeld door Max Schnur. Naast twee muzikanten (Chris Dries en Carl van Camp) was er nog slechts één andere acteur (één actrice eigenlijk want het was Mia Grijp).

Lees verder “45 jaar geleden werd De Leguit geopend door de Zwarte Komedie”

Veertig jaar geleden: de vier Aymijnskinderen

Veertig jaar geleden: de vier Aymijnskinderen

Het verhaal van de vier heemskinderen, wie kent het niet, ben je geneigd van te zeggen. Nochtans, bij nader toezien is deze sage wel vrij onbekend, vooral als het erop aankomt zich alle details voor de geest te halen. Wellicht ls dit te wijten aan het feit dat de structuur van het verhaal ingewikkelder is dan de ontstaansperiode (de vroegste nog bewaarde Nederlandse literatuur, namelijk de zgn. voorhoofse ridderepiek) zou laten vermoeden. Vandaar ook dat in het onderwijs deze savoereuze geschiedenis meestal moet wijken voor het meer sprookjesachtige « Karel ende Elegast ».

Lees verder “Veertig jaar geleden: de vier Aymijnskinderen”

Dertig jaar geleden: “Lust” van Mia Grijp in Arca

Dertig jaar geleden: “Lust” van Mia Grijp in Arca

Begin februari 1994 gaf Mia Grijp opnieuw de aanzet tot een niet geslaagde productie die “collectief” tot stand kwam, deze keer onder de titel “Lust”. De pas afgestudeerde regisseur Geert De Rodder (bijgestaan door choreografe Ria De Corte) bracht haar daarin samen met Bert Van Tichelen in een soort van “nightclub”, waarin ze schuchtere pogingen doen om met mekaar in contact te komen. Uiteraard lukt dat niet want de “communication breakdown” is blijkbaar nog altijd een thema in het theater.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Lust” van Mia Grijp in Arca”

Veertig jaar geleden: no future voor « De Boot »

Veertig jaar geleden: no future voor « De Boot »

Naar het schijnt heeft Eva Bal, leidster van het Speeltheater, liever dat men een productie regelrecht afkraakt of de hemel in schrijft, dan dat men ze omzichtig met een « ja, maar… » of een « nee, maar… » benadert. Indien dat zo is, dan kan ze nu alvast de tenen krullen, want deze recensie van haar jongste spruit, « De Boot », is er één van de laatste categorie.

Lees verder “Veertig jaar geleden: no future voor « De Boot »”

Dertig jaar geleden: “Sinte Vrouw” in Arca

Dertig jaar geleden: “Sinte Vrouw” in Arca

Bij Arca kon men zich dertig jaar geleden niet herpakken (integendeel) met “Sinte Vrouw”, een stuk (?) zonder regisseur met alleen Jo Decaluwe zelf voor “advies”. Eigenlijk is dit immers een puur zelfbevredigend “spectacle coupé”, zoals ze het zelf noemen, van vier actrices die voorzien waren als “Vrouwen van Baekelandt”, een spel op muziek van Dirk Van Esbroeck, maar toen regisseur Mark Peeters zijn voet werd verbrijzeld, ging de productie niet door, maar besloten de vier toch maar “iets” te brengen rond “de” vrouw. De scenografie was van Geert De Rodder, wat betekent dat hij de belichting deed, want van een echt decor is geen sprake.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Sinte Vrouw” in Arca”