Het is vandaag al 35 jaar geleden dat één van de kleurrijkste figuren, die ik heb leren kennen in de tijd dat ik op De Rode Vaan werkte, is overleden, namelijk jazz-klarinettist Bobby Naret. Zonder dat ik dat wist, heb ik rond diezelfde periode een cassette met zijn naoorlogse opnames aan Jo Leemans bezorgd. Hoe dat allemaal precies in elkaar zat, wordt hieronder haarfijn uitgelegd.
Lees verder “Bobby Naret (1915-1991)”
Het is vandaag dertig jaar geleden dat de Frans-Amerikaanse actrice Claudette Colbert is overleden.
Lees verder “Claudette Colbert (1903-1996)”
Het is al 45 jaar geleden dat de Zweedse zangeres en actrice Zarah Leander is overleden. Ze was vooral populair in nazi-Duitsland.
Lees verder “Zarah Leander (1907-1981)”
In april 2021 begon ik aan “A time to love and a time to die” van Erich Maria Remarque (foto Bundesarchiv via Wikipedia). Deze Duits-Amerikaanse schrijver is vooral bekend van “All quiet on the western front“, waarover ik reeds heb geschreven n.a.v. de oscaruitreiking in 1930.
Lees verder “Erich Maria Remarque (1898-1970)”
Alweer een diva, Greta Garbo…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (880)”
Marlene Dietrich is er weer in de persoon van Katrien De Muynck (foto Johan Martens)
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (873)”
De échte Marlene Dietrich…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (868)”
Katrien De Muynck zet haar beste beentje voor als Marlene Dietrich (foto Johan Martens)
Lees verder “25 jaar geleden: Katrien De Muynck kruipt in de huid van Marlene Dietrich”
De Duitse broertjes Max en Emil Sklandanowsky hebben de eerste commerciële filmvoorstelling in Europa georganiseerd. Op 1 november 1895 vertoonden ze in de Berlijnse Wintergarten zeven minuten film met een boksende kangoeroe, een Russisch volksdansje en de onvermijdelijke serpentine-danseres. Hun procédé heette de “bioscope”. Het succes zetten een aantal Duitse laterna magica exploitanten, zoals Oscar Messter en Guido Seeber, ertoe aan om naar dit nieuwe medium te grijpen. Uiteraard ging hun belangstelling vooral uit naar erotiek, zoals “Tanz der Salomé” van Messter uit 1902 bewijst of later “Insel der Seligen” uit 1913 van de beroemde theaterregisseur Max Reinhard, waarin met name de zeemeerminnetjes er niet minnetjes uitzagen…
Lees verder “De Duitse film van de gebroeders Sklandanowsky tot Dietrich”
Een minder bekend facet van Johan Daisne is dat hij ook filmcriticus was. Al was Daisne volgens Michel Apers van het Filmmuseum eerder vol lof over een smartlappenfilm en ergerde hij zich over existentialistische of contestatiefilms. Veelzeggend is een overdruk uit het reeds lang ter ziele gegane weekblad Cinema met als titel “Bergman of… Barabas”.
Lees verder “25 jaar geleden: “Het boek was beter”, de filmatieken van Johan Daisne”
dagelijks iets degelijks 