Paul Berkenman (1926-2002)

Paul Berkenman (1926-2002)

Het is ook al vijftien jaar geleden dat de Gentse (toneel)auteur Paul Berkenman, alias Roger Thienpont is overleden. Dankzij J.P.Bouckaert ben ik nu eindelijk aan een foto van deze vriendelijke man geraakt, maar aangezien er verder geen enkele foto van hem is terug te vinden op het internet (*), heb ik oorspronkelijk mijn toevlucht moeten nemen tot één van zijn stukken, namelijk “Papavers in de poppenkast” dat op 22/03/1957 in Arca werd gecreëerd door Luce Premer en Walter Eysselinck. Het spreekt vanzelf dat ik deze foto niet heb verwijderd, maar gewoon wat heb verplaatst.
Lees verder “Paul Berkenman (1926-2002)”

“Pieter Daens” als luisterspel

Net als Guido Gezelle, maar ook Hugo Claus heeft Boon zich een eigen taal geschapen, die noch dialect is, noch algemeen Nederlands. Met een knipoog zouden we kunnen zeggen dat ze “dialectisch” is.
Zo omzeilde hij op een grandioze manier het eeuwige probleem waarmee de Zuid-Nederlandse schrijver heeft te kampen: welke taal moet men hanteren? Het Noord-Nederlands blijft ons immers vreemd, terwijl het gebruik van de volkstaal dreigt te ontaarden in folklorisme, zoals bij Ernest Claes en Felix Timmermans, waartegen Boon dan ook dikwijls van leer trok.
Wel is het merkwaardig dat hij nooit belangstelling heeft gehad voor het theater. Hierdoor kon hij dan ook het probleem omzeilen welke taal men dààr moet hanteren.
Het dichtst in de nabijheid kwam nog de radiobewerking door Omroep Oost-Vlaanderen van zijn boek “Pieter Daens” die hij zelf schreef. Het werd een hoogstaande productie (van Elie Saegeman) waarvoor Louis De Meester ruim zes uur muziek schreef. De regie en het dramatisch verwerken van zo’n twintigtal stemmen, werd toevertrouwd aan Frans Roggen, gekend door de getrouwen van de luisterspelen, en de rolverdeling omvatte namen als Nand Baert, Anton Cogen, Cyriel Van Gent, Hugo Van den Berghe, Roger Bolders, Jo De Meyere, Achiel Van Malderen, Herman Bruggen, Diane Deghouy, Lieve Moorthamer, Chris Boni, Magda Cnudde en Marc Willems.
Louis Paul Boon reageerde als volgt: “Ik vind het fantastisch. Ik heb gehuild bij sommige afleveringen. De medewerking van de bevolking van Aalst, tijdens de montage op autoloze zondagen, was verbluffend. Ik moet herhalen wat ik schreef tijdens de inleiding van mijn boek: dit alles is ooit nare werkelijkheid geweest, welke zo getrouw mogelijk en objectief werd weergegeven. Het ligt niet in de bedoeling ook maar iemand, die een rol speelde in dit drama der negentiende eeuw, te kwetsen of in een verkeerd daglicht te stellen. De bedoeling is in de eerste plaats de geschiedenis van de sociale strijd der negentiende eeuw in het stadje Aalst weer te geven, de opkomst van het socialisme en het epos der gebroeders Daens.” (Zie, 11/4/1975)