Veertig jaar geleden: Moniek Darge over verkrachting

Veertig jaar geleden: Moniek Darge over verkrachting

Moniek Darge kennen we vooral als de vrouwelijke helft van het Logos-duo, maar in de jaren tachtig schreef ze een “dagboek over vrouwen tegen verkrachting“, onder de titel “Lijf tegen lijf” (Kritak). Moniek was zelf ooit het slachtoffer van een verkrachting en weet dus waarover ze het heeft, als ze op p.23 schrijft: “Wat doe je als je vriendin of je zus of je dochter verkracht wordt, of jijzelf! Dan loop je niet naar een actiegroep. De vraag blijft dan wat jij kan doen. Daarom schrijf ik hier ervaringen neer. Geen getheoretiseer over een ideale maatschappij zonder rolpatronen. Geen onderzoek naar hoe verkrachting ontstaat. Maar een verslag van emoties, van belevingen, nog steeds zo taboe in onze maatschappij“.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Moniek Darge over verkrachting”

155 jaar geleden: “Das Kapital” door Karl Marx

155 jaar geleden: “Das Kapital” door Karl Marx

Vandaag is het 155 jaar geleden dat het eerste deel van Het Kapitaal werd gepubliceerd. Auteur was de Duitse filosoof Karl Marx (Trier, 5 mei 1818 – Londen, 14 maart 1883). Het tweede deel verscheen in 1885, twee jaar na Marx’ dood, en het derde in 1894, beide verzorgd door Friedrich Engels. Marx’ aantekeningen voor een vierde deel werden daarna door Karl Kautsky verwerkt tot een boek (in drie banden, 1905-1910), getiteld Theorieën over de meerwaarde, dat soms als vierde deel van Het Kapitaal wordt beschouwd.

Lees verder “155 jaar geleden: “Das Kapital” door Karl Marx”

Emile Swillens (1943-2017)

Emile Swillens (1943-2017)

“Oh lamentable day!” Ik haal er heel toepasselijk Shakespeare bij (Romeo and Juliet) om mijn gemoedstoestand van vijf jaar geleden (en eigenlijk nog altijd) te beschrijven. Die morgen haalde ik uit mijn brievenbus een doodsbrief die daar dus ipso facto reeds van een dag eerder moet hebben gezeten. Dat is sowieso altijd schrikken, maar toen ik hem opende was ik helemaal van de kaart. Miel Swillens – op zijn doodsbrief “Emile”, zoals hij zich in zijn latere leven inderdaad graag liet noemen – één van de mentors in mijn jonge leven, is “onverwachts (zeg dat wel!) van ons heengegaan te Zevergem op 14 augustus 2017″. Zo meldt ons zijn echtgenote Rhoda Sivewright. Wat hij in Zevergem zat te doen, weet ik niet, maar het was blijkbaar niet toevallig, want de kerkelijke uitvaart vond eveneens plaats in Zevergem. Ik vermoed dus dat hij vrij recent naar daar is verhuisd en dat hij niet meer op het appartement in mijn buurt woonde. Ik ben hem dan ook al een tijdje niet meer tegengekomen, maar de laatste keer dat ik hem heb gezien liet alleszins niets vermoeden dat er iets met zijn gezondheid aan de hand was. Onderstaande tekst staat al sinds jaar en dag op mijn blog. Ik heb hem ongewijzigd gelaten. Hij gaat immers over de levende Miel Swillens en dat zal hij voor mij altijd zijn: alive and (softly) kicking

Lees verder “Emile Swillens (1943-2017)”

35 jaar geleden: Frans van den Broeck aan het lijntje

35 jaar geleden: Frans van den Broeck aan het lijntje

De meeste lezers zullen hem wel kennen van het zondagse opera- en belcanto-programma (al is het moeilijk om zijn ideeën niet te vereenzelvigen met de stem van Geert Segers), maar sommigen zullen ongetwijfeld ook reeds met Frans van den Broeck kennisgemaakt hebben in de kolommen van « Knack ». Hier heeft men evenwel van zijn verdere diensten afgezien omdat hij… het teveel opnam voor de Opera voor Vlaanderen. Daarover zouden we met hem een gesprek hebben, maar uiteindelijk hebben we er de voorkeur aan gegeven zijn cultuurfilosofische bedenkingen te laten doorwegen, aangezien zijn argumenten om de O.V.V. te verdedigen toch ongeveer dezelfde zijn als die welke in ons eigen blad geregeld naar voren worden gebracht. Maar wie is eigenlijk Frans van den Broeck en vanwaar komt zijn passie (als germanist nota bene en niet als professioneel musicus) voor de opera en misschien nog meer voor « het zingen » ?

Lees verder “35 jaar geleden: Frans van den Broeck aan het lijntje”

Berichten uit de peperbus van nonkel Miele (3)

Berichten uit de peperbus van nonkel Miele (3)

Honderd jaar geleden was 1921 een bijzonder jaar. “De Groote Oorlog” (1914-1918) was pas geëindigd. Hij had verregaande sociale en politieke gevolgen. Met voor de arbeidersbeweging het belangrijkste gevolg: ze veroverde in West-Europa nieuwe rechten en een embryonaal socialistisch experiment zag het levenslicht, Sovjet-Rusland. In het door Franstaligen gedomineerde België zette Vlaanderen stappen vooruit met de toepassing van het territorialiteitsbeginsel in de taalwetgeving en de wet op de openbare bibliotheken. In wat volgt schetsen we enkele stipmomenten.

Lees verder “Berichten uit de peperbus van nonkel Miele (3)”