Flann O’Brien (1911-1966)

Flann O’Brien (1911-1966)

Op aanraden van mijn nogal excentrieke vriend W.C. ben ik op dit moment “The Third Policeman” van Flann O’Brien aan het lezen. Ik heb me blijkbaar laten leiden door de titel die de indruk geeft dat we hier met een thriller of althans toch een detectiveverhaal te maken hebben (dan zou mijn vrouw er alvast wel iets aan gevonden hebben) en misschien ook wel door het feit dat “fietsen” er volgens de kaft ook iets mee te maken heeft (zie onderstaande afbeelding). Maar ik had me beter moeten informeren, want het boek blijkt op de eerste plaats een “humoristische cultklassieker” te zijn en meestal heb ik het moeilijk met dergelijke werken. Denk maar aan The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy van Douglas Adams, dat ik me op basis van een andere “excentrieke vriend” (G.S.) heb aangeschaft en waarin ik zeker al drie keer ben begonnen, zonder ooit tot het einde te geraken!
Lees verder “Flann O’Brien (1911-1966)”

Guido Lauwaert wordt zeventig…

Het Gentse “enfant terrible” Guido Lauwaert viert vandaag ook al zijn zeventigste verjaardag. We kennen hem van Willem Elsschot, van “Avenue Claus” en van Bloomsday, maar vooral van de Nachten van de Poëzie uiteraard. Ter gelegenheid van de derde Nacht in de reeks ben ik hem gaan interviewen in zijn poëziewinkeltje in Gent…
Lees verder “Guido Lauwaert wordt zeventig…”

Willy de Bleser (1934-2010)

Willy de Bleser (1934-2010)

Het is al vijf jaar geleden dat Willy de Bleser is overleden. Ik heb dit altijd een raadselachtig figuur gevonden, ik heb zelfs een tijdje gedacht dat het een vriend van mij was (of toch: een bekende) die onder een auteursnaam met mij een loopje wou nemen. Dat kwam namelijk omdat de heer de Bleser mij altijd zijn pas gepubliceerde werken toestuurde, ook al kraakte ik ze telkens af. Ik vond dat hij hiermee blijk gaf van een niet aflatend masochisme. En, zoals gezegd, ik dacht op de duur dat het iemand uit mijn vriendenkring was, die er genoegen in vond mij zo op te jutten. Niets van dat alles, blijkt dus, nu de heer de Bleser is overleden. En alhoewel ik mijn mening over zijn werk niet herzie, heb ik zoals gewoonlijk toch veel spijt van de harde woorden die ik destijds over hem heb geschreven (*). Waarmee ik ook voor anderen nog eens wil duidelijk stellen: het feit dat ik met de ouderdom milder ben geworden, betekent niet dat ik mijn jonge alterego afzweer. Ik moet telkens vaststellen dat ik er nog steeds voor de volle honderd procent achter sta, achter wat ik toen heb geschreven. Maar ik zou het inderdaad nù niet meer doen of het althans wat anders formuleren. Het ouwezakkensyndroom, zeker?
Lees verder “Willy de Bleser (1934-2010)”