De Guatemalteeks violist Henry Raudales heet eigenlijk Enrique, net als zijn vader, maar toen hij op jeugdige leeftijd met hem naar de VS ging, werd hij er vlug Henry genoemd, een naam die hij behield om het onderscheid met zijn eveneens viool spelende vader duidelijk te maken.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Henry Raudales in de Elisabethwedstrijd”
Tamara Ignatieva is de dochter van Michel Taits en Ludmilla Ignatieva. Ze studeerde viool aan het conservatorium van Moscou. In 1991 volgde zij haar vader, toen die naar het orkest van de Vlaamse Opera kwam (haar moeder werd concertmeester in Zuid-Afrika) en dus zette zij deze studies voort aan het Gentse conservatorium, waar ze een jaar later haar Eerste Prijs haalde in de klas van Henry Raudales. Ze werd Tenutolaureaat ’93 en in datzelfde jaar werd ze ook lid van het orkest van de Vlaamse Opera.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Tamara Ignatieva in De Rode Pomp”
Alhoewel Veronica, de tweede dochter van Sigiswald Kuijken, vioollessen kreeg van Henry Raudales en David Takeno, is ze toch vooral actief als pianiste.
Lees verder “25 jaar geleden: Veronica Kuijken behaalt haar master”
Zouden organisatoren nog aprilgrappen uithalen? Ik herinner me enkele jaren geleden in Logos een optreden op 1 april van ene juffrouw Winkler Prins, waarvan ik nog altijd een vaag vermoeden heb dat het eigenlijk een grap betrof. * Dat vanavond in de Gele Zaal het Oxalys Ensemble optreedt, is alleszins géén grap, maar dat dit het laatste optreden in de Nonnemeersstraat zou zijn, is dat wél, aangezien er op 29 april nog een jazzconcert plaatsvindt. Toch hoop ik dat de beloofde verrassingsoptredens van musici die al jaren in de Gele Zaal hebben gespeeld, wel degelijk doorgaan. * Ook “Piscina Tranquilla” van de studenten van het conservatorium verwijst toch heel uitdrukkelijk naar een aprilvis. Dit spektakel heeft plaats in de sportarena Van Vletingen in de Lange Violettestraat. * De Rode Pomp tenslotte heeft 1 april uitgekozen om een afgelast concert nog eens over te doen. Violist Paul Klinck vervangt Henry Raudales die destijds de nieuwe composities van Buckinx, Coppens en nog een vijftal anderen (waaronder Raudales zelf!) was “vergeten” in te studeren. (RDS in HLN van 1/4/1999)
dagelijks iets degelijks 