Zestig jaar geleden: première van “North by Northwest”

Zestig jaar geleden: première van “North by Northwest”

North by Northwest is een Amerikaanse film van MGM, geregisseerd door Alfred Hitchcock. Hoofdrollen zijn er voor Cary GrantEva Marie SaintJames Mason en Leo G. Carroll. Het script is geschreven door Ernest Lehman. North by Northwest wordt over het algemeen beschouwd als een van Hitchcocks beste films. De film werd genomineerd voor drie Oscars , waaronder die voor beste scenario, maar won er niet een .

Oorspronkelijk wilde Hitchcock “Our man in Havana” van Graham Greene verfilmen, maar deze had zo’n hekel aan hem dat hij zijn veto stelde. Hij draaide dan maar “North by northwest” en het boek van Greene werd verfilmd door Carol Reed, die vroeger ook al “The third man” had gedraaid.

“North by Northwest” is een geraffineerde spionagethriller, die wordt gekruid met de nodige actie, geheimzinnigheid en zwarte humor. Roger Thornhill (rol van Cary Grant), een charmante New Yorkse publiciteitsagent, wordt door een groepje spionnen verward met de geheime agent George Kaplan. De spionnen, geleid door James Mason en een zeer gluiperige Martin Landau, kidnappen Grant. Zij zetten hem dronken achter het stuur van een wagen, maar hij overleeft de dolle rit en vlucht naar Chicago. Op de trein ontmoet hij de mysterieuze Eva Marie Saint, die hem afwisselend helpt en in de val lokt. De manier waarop ze hem in de trein “binnen doet”, is wel heel erg expliciet, zelfs voor de huidige standaard, laat staan in de jaren vijftig. Maar als het dan op slapen aankomt, moet Grant wel “op de grond” slapen…  

De titel van de film wordt meestal gezien als een verwijzing naar Shakespeares Hamlet. De titel zou een verwijzing zijn naar het citaat “I am but mad north-north-west. When the wind is southerly I know a hawk from a handsaw.”

De bloedstollende slotscène op Mount Rushmore werd niet op locatie gefilmd, omdat de National Park Service geen toestemming gaf voor het filmen van een moordaanslag in het aangezicht van een nationaal monument, en de bosvlakte boven het monument, waar het landhuis van de schurk gelegen is, berust op fantasie. 

De wereldpremière van North by Northwest vond plaats op het Internationaal filmfestival van San Sebastian. Reacties van critici waren positief. Tijdens de twee weken dat de film te zien was in de Radio City Music Hall, bracht de film $404.056 op; een record voor een film die buiten een vakantieperiode werd vertoond.

Tegenwoordig wordt de film beschouwd als een klassieker: de film staat hoog in de Top 250 van de Internet Movie Database (meestal bij de bovenste 25) en in 1994 werd de film opgenomen in de Amerikaanse National Film Registry. In 1998 plaatste het American Film Institute North by Northwest op nummer veertig in een lijst met de honderd beste Amerikaanse films. Op Rotten Tomatoes scoort de film 100% aan goede beoordelingen.

Blake Edwards (1922-2010)

Blake Edwards (1922-2010)

Het is ook alweer vijf jaar geleden dat de Amerikaanse filmregisseur Blake Edwards is overleden. Met hem ging volgens mij de minst “Hollywoodiaanse” van alle Hollywood-regisseurs heen. Ik zeg dit niet omdat Edwards vaak overhoop heeft gelegen met de grote studio’s (want misschien was-ie wel een moeilijk man, dat weet ik eigenlijk niet), maar omdat hij zich specialiseerde in komedies, die vaak een “Brits” karakter hebben. Soms gesofistikeerd (zoals in “Breakfast at Tiffany’s”), soms misschien omwille van zijn keuze van het hoofdpersonage (vaak Peter Sellers) en soms gewoon omdat het geestige (witty) prenten zijn, die je nu eenmaal eerder in Groot-Brittannië dan in God’s Own Country pleegt aan te treffen. Blake Edwards zelf beweert dat hij eens het aanbod kreeg om het leven van Billie Holiday te verfilmen met in de hoofdrol een blanke zangeres. “Aan wie had je gedacht?” vroeg Edwards spottend, “aan Doris Day?” “Toen bleek dat de bonzen mijn voorstel ernstig namen, ben ik wat afstand beginnen te bewaren van Hollywood,” zegt Edwards.

Lees verder “Blake Edwards (1922-2010)”

Tony Curtis (1925-2010)

Tony Curtis (1925-2010)

Vandaag is het al vijf jaar geleden dat de Amerikaanse acteur van Hongaarse afkomst, Tony Curtis, overleden is.
Tony Curtis, geboren in de Bronx, de arme wijk van New York, maakte zijn debuut in de filmwereld in 1949 na jaren ondergedompeld te zijn in het theater. Il avait été co-sélectionné pour l’Oscar du meilleur acteur pour son rôle dans “The Defiant Ones”, avec Sidney Poitier, en 1958. Il avait insisté pour que son partenaire noir soit également proposé pour l’Oscar, une rareté à l’époque, avant la fin de la ségrégation.

Lees verder “Tony Curtis (1925-2010)”

25 jaar geleden overleed Cary Grant

25 jaar geleden overleed Cary Grant

“Als hij ook kan praten, neem ik hem.” Wie anders dan Mae West zou dit hebben kunnen zeggen? Zelfs meer dan zeventig jaar later is het nog altijd ondenkbaar dat een man zoiets over een vrouw zou zeggen en dat niet alleen omdat de feministen hem zouden lynchen. De man als seks-object. Het is – alle Chippendales ten spijt – nog altijd een beetje taboe. Maar in de film is het echter nooit anders geweest. De “hij” in kwestie was Cary Grant en we zijn zowaar in 1933!

Lees verder “25 jaar geleden overleed Cary Grant”