Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (5)

Had ik niet beloofd het over mijn nogal vreemde peter te hebben? Wel zo vreemd was hij in feite ook weer niet, zijn beroep ja dat fascineerde mij wel. Wat hij dan wel deed? Brandweerman was hij niet, bergbeklimmer evenmin. En garnaalvisser te paard evenmin. Nee, hij stond op de markt. Niet met sjakossen zoals Eddy Wally, gelukkig; en zingen deed hij evenmin – hij was niet zo’n oom die op ieder familiefeest in wild gezang losbarstte of mopjes vertelde. Nee hij verkocht roomijs ofte krimglas (in mijn dialect ook wel pillekekoud); maar dat was voor de warme maanden – werd het kouder dan veranderde zijn wagen in een wafelkraam. En ja het legde hem geen windeieren!

Lees verder →

Veertig jaar geleden: twaalf ploegen gesneuveld in de voorronde

Onder massale deelname en belangstelling had in de feestzaal van het VTI veertig jaar geleden de grote voorronde plaats van de zeventiende editie van het Interprovinciaal Quiztornooi – Dendermonde 1984. Na meer dan vier uur spannende strijd werd de einduitslag bekendgemaakt. Twaalf ploegen «sneuvelden» onherroepelijk, nl. de nieuwelingen Meetjesland Eeklo, Mannen van 81, Albatros Nest, Koeskoes Gent, Esmoreit Gentbrugge, Familie Heynderickx Gavere, All in the family Merksem en Oka Schellebelle en de , de Collega’s Lebbeke, Minerva Lede, VTB Roosdaal en Olympia Gent.

Lees verder →

45 jaar geleden: de nacht der Wase dichters

Welaan, poëzie is blijkbaar van alle tijden. Na «poëzie op zondagmorgen» en «op zondagavond», waarover ik vorige week schreef en na «de namiddagen van de poëzie» (zie «Hebjetgezien») moest onvoorwaardelijk ook de nacht van de poëzie komen. Zijn «poets» immers geen «lunatics» (luna = maan)? Dat wist zelfs Guido Lauwaert al! En sindsdien hebben ettelijke dichters zich overgegeven aan de (poëtische) geneugten in de nachtelijke uurtjes. In het Waasland gebeurt het nu zelfs reeds voor de derde maal. Noteer: op vrijdag 16 maart 1979 vanaf 20 uur in De Smidse (Leopold II-laan 26, 2700 Sint-Niklaas).

Lees verder →

Dusty Springfield (1939-1999)

Vandaag is het ook al 25 jaar geleden dat de Britse zangeres Dusty Springfield is overleden.

Lees verder →

Vijf jaar geleden: Primoz Roglic wint de eerste Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten

De Ronde van de Verenigde Arabische Emiraten (Engels: UAE Tour) is een etappekoers die in 2019 voor het eerst werd gereden (op 2 maart was Primoz Roglic de eerste winnaar). Het is een samenvoeging van de Ronde van Dubai, die sinds 2014 werd verreden (eerste winnaar: Taylor Phinney op 8 februari), en de Ronde van Abu Dhabi, die sinds 2015 bestond (eerste winnaar: Esteban Chaves op 11 oktober). De ronde van de VAE maakt deel uit van de UCI World Tour.

Lees verder →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (523)

Eén van de meest opgemerkte optredens tijdens de happening van het Festival van Vlaanderen 25 jaar geleden was dat van de Nederlandse cellist Anner Bijlsma, de éminence grise van de historische uitvoeringspraktijk, voor de gelegenheid gekoppeld aan de vrij waanzinnige Ernst Reijseger (foto Nomo via Wikipedia). Om je een idee te geven: op een bepaald moment ging deze laatste, midden een sonate van Vivaldi, een “duel” aan met een biepende gsm in de zaal. Maar ook tijdens een eigen compositie maakte Reijseger indruk. Velen zullen dan ook blij zijn hem vanavond opnieuw aan te treffen, deze keer in de Domzaal van Vooruit, waar hij deel uitmaakt van het ensemble Ocre de Barbarie. De titel is een woordspeling op “orgue de barbarie”, wat draaiorgel betekent en dat maakt dan ook deel uit van de groep (bespeeld door bouwer Pierre Charial). Het project is een idee van de Zwitserse pianiste Sylvie Courvoisier en tubaspeler Michael Goddard maakt het ongebruikelijke kwartet compleet. * En in Arca is nog eens “De Parochiezaal” te gast, een reizend overzicht van onze toneelliteratuur. (RDS in HLN van 2/3/1999)

Vijftig jaar geleden: hypnotiseur in de Veldstraat

Vandaag is het precies vijftig jaar geleden dat wij in de Jongerengroep De Veldstraat een hypnotiseur te gast hadden, de heer Lardenoit. De zus van Erwin De Meirleir (ik ken haar voornaam niet meer, sorry) bood zich als gewillig slachtoffer aan. Ik weet niet waar de hypnotiseur haar op deze foto naartoe heeft geleid, maar ’t schijnt er plezant te zijn! Misschien heeft hij haar wel, net als Raymond van het Groenewoud, “in vervoering gebracht, een plaats waar u nog nooit bent geweest!”

Ronny De Schepper