Ja, meisjes, Leonardo DiCaprio viert vandaag ook al zijn vijftigste verjaardag. En daarbij heeft hij zich klaarblijkelijk eens goed laten gaan, want ik heb enkele foto’s in ontbloot bovenlijf gevonden, waarbij er van een “sixpack” niet veel sprake meer is. Integendeel, ze zien er eerder uit alsof Leonardo een heleboel sixpacks tot zich heeft genomen…
Lees verder “Leonardo DiCaprio wordt vijftig…”
In 1994 publiceert Hugo Claus “Belladonna”, een groteske waarin de namen op dergelijke manier zijn gegeven dat een vertaling onmogelijk wordt (ofwel moet men de actie ook verplaatsen naar het land van de taal en dan verdwijnt het “typisch Vlaamse”). Op die manier zal hij wéér de Nobelprijs niet krijgen natuurlijk!
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Belladonna” van Hugo Claus”
Vandaag is het al 75 jaar geleden dat de Amerikaanse schrijver William Faulkner de nobelprijs voor literatuur in de wacht sleepte.
Lees verder “William Faulkner (1897-1962)”
Eddy Levis van het Europees Figurentheatercentrum (links) en Luk De Bruyker met Pierke Pierlala (foto Nicholas Maeterlinck)
Lees verder “25 jaar geleden: drie Oost-Vlaamse “Spellekes” werken eenmalig samen”
Marc Maertens (bovenstaande foto’s de Wielersite) is gedurende heel zijn profcarrière “de broer van Freddy Maertens” geweest en hij zal het dus wel vreselijk vinden, dat ik ook daarmee begin. Ik heb echter een reden en dat is de foto die hieronder staat: Marc Maertens heeft namelijk nooit voor Flandria gereden, dus deze foto stelt mij al enkele jaren voor een raadsel. Tenzij… tenzij Marc gewoon een truitje van zijn oudere broer heeft aangetrokken natuurlijk.
Lees verder “Marc Maertens wordt 65…”
Kenny Dehaes (Ukkel, 10 november 1984) is een voormalig wielrenner die meer dan zes jaar lang voor Lotto heeft gereden (foto Olivier Deplus).
Lees verder “Kenny Dehaes wordt veertig…”
Tim Rice, de tekstschrijver van rock-opera’s als “Jesus Christ Superstar” en “Evita” (men noemt dit steevast musicals, maar bij een musical horen ook gesproken dialogen, terwijl deze werken, gecomponeerd door Andrew Lloyd Webber, net zoals klassieke opera’s met recitatieven werken), viert vandaag zijn 75ste verjaardag. Laat ik me maar meteen indekken: ik ben geen fan. Maar, eerlijk is eerlijk, dat was wel wat anders in de tijd toen hij met “Jesus Christ Superstar” doorbrak. In 1970 was dat en ik worstelde met een geloofscrisis, dat zal ook wel een rol hebben gespeeld. Webber had toen al twee musicals geschreven, “The likes of us” en vooral “Joseph and the amazing technicolor dreamcoat”, maar deze zouden pas nà “Jesus Christ Superstar” echt succes kennen. Na “Superstar” heb ik me ook nog “Evita” aangeschaft, maar daarmee was de kous ook af. “Cats”, dat daarna kwam, heb ik pas veel later gezien en niet uitgezeten, als ik me goed herinner. En al wat daarna kwam (“Starlight Express”, “Phantom of the Opera”, “Sunset Boulevard” en tutti quanti konden mij gestolen worden. Het requiem dat hij schreef voor zijn vader, ja, dat heb ik nog in huis gehaald en een uitvoering bijgewoond, geleid door Dirk Brossé. Het “Pie Jesu” daaruit is nog altijd mijn lievelingscompositie van hem, meer dan “Gethsemane” uit “Superstar” dat ik toch nog niet afzweer of “Buenos Aires” uit “Evita”, dat één prachtige passage bevat.
Lees verder “Tim Rice wordt tachtig…”
Dertig jaar geleden werd in Gent de Minardschouwburg van Romain Deconinck heropend. Dat gebeurde met een voorstelling van Pier Paolo Pasolini’s “Orgie” door het NTG in een regie van Sam Bogaerts. Een grotere klap in het gezicht van de liefhebbers van het volkstoneel van Romain Deconinck of van diegenen die hadden gedacht dat de Gentse amateurtheaters hier een onderkomen zouden kunnen vinden was niet mogelijk. Niet voor niets zegt de volksmond dan ook dat het beeld van Romain Deconinck er op de trappen bij zit met zijn rug naar de schouwburg, ‘om niet te moeten zien wat er momenteel op de scène opgevoerd wordt’. Het was immers een doelbewuste strategie van het stadsbestuur om deze schouwburg weliswaar prachtig te laten renoveren, maar dan nadien de deur enkel open te zetten voor de kapitaalkrachtige middenklasse die naar de Hogere Kunsten gingen kijken. Nochtans kunnen zij zich hun avondje uit gemakkelijk permitteren, maar toch gaan artistieke subsidies voornamelijk naar producties die zich tot die klasse richten: het bekende Mattheus-effect…
Lees verder “Dertig jaar geleden: heropening Minardschouwburg”
Versprekingen tussen de woorden « boek » en « broek » zijn zo legio dat het ons in hoge mate verbaast hoe b.v. schoolkinderen daarvan nog steeds plat achterover gaan. Als de hoofdredacteur met de idee kwam aandraven dat ook « het lijntje » in het teken van het boek moest staan, kwam ons desondanks meteen de Turnhoutse auteur Walter Van den Broeck voor de geest, ongetwijfeld omdat wij die de laatste tijd steeds « Walter Van het Boek » noemen. Het boek zijnde « Brief aan Boudewijn », samen met Claus’ « Verdriet van België » wellicht het meest geprezen Zuid-Nederlandse werk van de jongste jaren. Geen twijfel mogelijk dus, daar gaat in Turnhout reeds de bel.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Walter van den Broeck aan het lijntje”
De eerste Vlaamse “kleinkunstenaar” die zwaar knipoogde naar rock was Johan Verminnen (Wemmel, 22 mei 1951). Lode Willems verwelkomt hem in De Rode Vaan van 25 februari 1971 als volgt: “En toen kwam Johan Verminnen. Zijn stijl – voor zover vergelijkingen toegelaten zijn – houdt zowat het midden tussen Brel en pop. In die zin dat je bij hem elk woord verstaat, wat bij pop niet het geval is, en dat hij, in tegenstelling met Jacques Brel, écht is, en zich nooit theatraal of wijsneuzig aanstelt.”
Lees verder “55 jaar geleden: Johan Verminnen wint “Ontdek de Ster””
