Door corona waren er enkel “Gentse Feesten light” vijf jaar geleden. Nog vijf jaar eerder was er voor het eerst geen openingsstoet (foto). Al jaren wordt er gekankerd op het gebrek aan kwaliteit van dat evenement, maar toen men had besloten het dan maar zo te laten, zat men onmiddellijk te neuten dat er geen stoet meer was. Men zou haast vergeten dat “nie neuten en nie pleujen” een Gentse spreuk is…
Ronny De Schepper
Twintig jaar geleden verscheen “Until I find you”, de elfde roman van John Irving.
Lees verder “Twintig jaar geleden: “Until I find you” van John Irving”
Vijf jaar geleden verraste Johan de Belie me met de mededeling dat hij een boek over de Giro d’Italia aan het lezen was. Daar moest ik het fijne van weten! Enigszins gealarmeerd, waarschuwde hij mij dat het niet enkel over de Giro ging. Het betrof “La lente scura” van de Italiaanse schrijfster Anna Maria Ortese dat in het Frans de misleidende titel “Tour d’Italie” had meegekregen. Misleidend, jazeker, maar toch ook weer niet helemaal ten onrechte (zie illustratie hieronder). Het gevolg was dat ik zo geïnteresseerd raakte dat ik mijn oude renfiets nog eens van stal haalde en richting Sint-Niklaas snelde om het kleinood ook eens door te nemen. Aangezien het een Franse uitgave betreft, verkoos ik oorspronkelijk de Franse Wikipedia-tekst boven de Engelse, maar die was wel verschrikkelijk uitgebreid. Gelukkig ontdekte ik op de valreep dat er ook nog een Nederlandse pagina bestaat (*)…
Lees verder “Anna Maria Ortese (1914-1998)”
Vandaag is het 65 jaar geleden dat de Italiaanse klimmer Graziano Battistini de Tourrit Gap-Briançon heeft gewonnen. Het is echter zijn ploegmaat Imerio Massignan die als eerste boven komt op de Vars en de Izoard. Massignan zal dat jaar bergkoning worden en Battistini zal tweede eindigen in het algemeen klassement na een andere Italiaan Gastone Nencini.
Lees verder “65 jaar geleden: Graziano Battistini wint de Tourrit Gap-Briançon”
Het is vandaag vijftien jaar geleden dat de Italiaanse filmregisseur Luigi Scattini is overleden. Scattini studeerde rechten en begon daarna zijn carrière als journalist en filmcriticus voor verschillende weekbladen, zoals Gente en Oggi. In de jaren zestig werd hij deel van de filmindustrie als regisseur van
kortfilms en mondo-documentaires. Ook regisseerde hij diverse speelfilms, waaronder de komedie War Italian Style met Buster Keaton. Hij was ook actief als producent, filmmonteur en nasynchronisatieregisseur. Hij was de vader van de actrice Monica Scattini. In mijn studententijd zag ik zijn “Angeli Bianci Angeli Negri” en schreef hierover een bijdrage in ons studentenblad Germaniak. [Wikipedia]
Vijftig jaar geleden kwam de single “J’ai encore rêvé d’elle” uitgebracht door de groep Il était une fois binnen in de Waalse Ultratop.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “J’ai encore rêvé d’elle””
25 jaar geleden verscheen onderstaande tekst in het Infoblad van de gemeente Temse. Twee kleine toelichtingen: Luc De Ryck houdt zich aan de officiële namen, vandaar dat hij het voortdurend heeft over “Joanna” Jansegers, waar hij natuurlijk mijn tante Jeanne bedoelt. En de familienaam van de vrouw van Raoul is Servotte.
Lees verder “85 jaar geleden: huwelijk Arthur Engels met Jeanne Jansegers”
Op de kaft van de schitterende catalogus (de schilderijen zijn er mooier in afgebeeld dan in werkelijkheid, ze hebben immers stilaan een patina gekregen en zijn ook in vreselijk barokke kaders ingelijst) van de tentoonstelling van Hongaarse schilderkunst in het Museum voor Schone Kunsten in Gent, staat “Paarden op de poesta” afgebeeld van Karoly Lotz, wat nog een voorbeeld van romantisme is. Dat thema van de oneindige vlakte keert nog een aantal keren terug, maar dat komt ook omdat de Hollandse opdrachtgever vooral de overeenkomst met “de lage landen bij de zee” wilde onderlijnen en daarom vroeg om geen schilderijen op te nemen van bergen (alhoewel die ook in Hongarije te vinden zijn).
Lees verder “Dertig jaar geleden: Hongaarse schilderkunst”
Tien jaar geleden werd op Canvas de documentaire “Poulidor premier” van Patrick Jeudy uitgezonden. Ik had hem een week eerder op de Franse televisie gezien en ik kan hem zeker aanraden, ondanks het feit dat Jeudy een bepaald uitgangspunt heeft gekozen (de “vijandschap” met Jacques Anquetil), waarbij hij er niet voor terugschrikt de waarheid soms geweld aan te doen. De toon is ook “gezwollen” en het Franse chauvinisme druipt er zo af, maar dat maakt het soms juist zo aantrekkelijk.
Lees verder “Tien jaar geleden: documentaire over Raymond Poulidor”
De Gentse loge Septentrion maakte misschien ook deel uit van de wandeling doorheen “esoterisch Gent”?
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (792)”
dagelijks iets degelijks 