Veertig jaar geleden: “The Wall” van Pink Floyd

Veertig jaar geleden: “The Wall” van Pink Floyd

The Wall is een album van de Britse rockband Pink FloydThe Wall is het bestverkochte dubbelalbum aller tijden met een wereldwijde verkoop van 30 miljoen exemplaren.

Het album is opgevat als een rockopera, al is er geen rolverdeling als dusdanig. Live uitvoeringen waren groots opgezet met uitvoerige theatrale effecten. De rockopera is opgebouwd rondom het personage Pink en grotendeels gebaseerd op leadsinger Roger Waters’ persoonlijke leven. Pink worstelt van jongs af aan met het leven. Het verlies van zijn vader in een oorlog (“Another Brick in the Wall (Part 1)”), misbruik door leraren (“The Happiest Days of Our Lives”), opvoeding door een overbeschermende moeder (“Mother”) en het verlaten worden door zijn vrouw (“Don’t Leave Me Now”). Dit alles droeg bij aan Pink’s geestelijke isolatie van de maatschappij, figuurlijk benoemd als “The Wall”.

De titel was geïnspireerd door een incident dat plaatsvond tijdens de In the flesh-tour ter promotie van het album Animals in 1977. Roger Waters spuugde hierbij in het gezicht van een fan. Tijdens het aanbieden van zijn excuses aan het publiek zei hij dat hij wilde dat er een muur tussen hem en het publiek stond. Tijdens live uitvoeringen van het album werd ook daadwerkelijk gebruikgemaakt van een kartonnen muur tussen het publiek en de band.

The Wall is ook de titel van een muziekfilm uit 1982 van Alan Parker, gebaseerd op de muziek van dit album.

In 1990 creëerde Waters en producer Tony Hollingsworth The Wall – Live in Berlijn, opgevoerd om de val van de Berlijnse Muur acht maanden eerder te herdenken. Het concert vond plaats op 21 juli op een braakliggend terrein tussen de Potsdamer Platz en de Brandenburger Tor, een locatie die deel uitmaakte van het voormalige “Niemandsland” van de Berlijnse muur. Een keur aan bekenden artiesten verlenen hun medewerking aan het concert.

In 2009 maakte Roger Waters bekend dat hij een wereldtour ging maken, om The Wall live uit te voeren. In het najaar startte de tour in de VS en Canada. Begin 2011 stak hij de oceaan over voor een concertreeks in Europa. Nederland werd aangedaan op 8, 9 en 11 april in het stadion GelreDome in Arnhem. In 2013 gaf hij opnieuw een serie shows met The Wall, waarbij wederom Nederland werd aangedaan, deze keer in de Amsterdam ArenA. (Wikipedia concentreert zich enkel op Nederland, maar ik heb inderdaad de indruk dat Vlaanderen niet op het programma stond.)

Nick Mason wordt 75…

Nick Mason wordt 75…

Nick Mason (foto Phil Guest via Wikipedia), de drummer van Pink Floyd, viert vandaag zijn 75ste verjaardag. Hij is de enige die sinds de oprichting in 1965 altijd deel heeft uitgemaakt van de band.

Mason studeerde aan de Regent Street Polytechnic, waar hij kennis maakte met Roger Waters, Syd Barrett, Bob Klose en Rick Wright. In 1964 richtten ze de band Sigma 6 op, waaruit later Pink Floyd ontstond. Het verhaal van Pink Floyd heb ik al verteld op mijn pagina’s gewijd aan Roger Waters, Rick Wright en David Gilmour, die er later is bij gekomen.
Naast zijn werk met Pink Floyd heeft hij ook met anderen samengewerkt, bijvoorbeeld als drummer en producer voor Steve Hillage en Robert Wyatt, drummer voor Michael Mantler en producer voor The Damned. Dit laatste omdat Syd Barrett niet kwam opdagen. The Damned vonden Nick aardig, maar de muzikale neuzen stonden niet echt dezelfde kant op, aldus de groep.
In 1981 maakte hij met Carla Bley (en met medewerking van Robert Wyatt) het album “Fictitious Sports”, eigenlijk een Bley-album.
In 1985 maakt hij de plaat “Profiles” met ex-10CC’er Rick Fenn. Met Fenn heeft hij ook een productiemaatschappij die radiocommercials levert.
Mason is via zijn maatschappij Ten Tenths eigenaar van verschillende klassieke auto’s. Mason heeft vijfmaal deelgenomen aan de 24 uur van Le Mans. Zijn dochter Holly is getrouwd met Marino Franchitti, autocoureur en broer van meervoudig IndyCar-kampioen Dario Franchitti. Mason is ook in het bezit van een brevet voor (helikopter-)piloot.
In 2004 publiceerde Mason in Engeland een boek over zijn leven als lid van Pink Floyd, getiteld “Inside Out”. Hij gaf toe dat het een subjectieve kijk op de band was, maar zijn droge humor viel goed bij het publiek, dat Pink Floyd vaak zag als introverte doemdenkers. (Wikipedia)

Lees verder “Nick Mason wordt 75…”

Vijftig jaar geleden: opname van “Nights in white satin”

Vijftig jaar geleden: opname van “Nights in white satin”

Vandaag is het vijftig jaar geleden dat The Moody Blues “Nights in White Satin” opnamen. Een uitgebreide versie van ruim zeven minuten verscheen op het conceptalbum Days of Future Passed in 1967. De opnames voor deze elpee zouden nog tot 3 november duren. Met het symfonische “Nights in White Satin” namen de Moody Blues afstand van de meer op rhythm-and-blues gerichte muziek van hun beginjaren.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: opname van “Nights in white satin””