Veertig jaar geleden: “Wij hebben Jan met de pet leren schaken”

Veertig jaar geleden: “Wij hebben Jan met de pet leren schaken”

Het eerste wat ik leerde toen ik voor het eerst in mijn leven een leraarskamer betrad (van een katholieke school dan nog wel) was… stripschaak. Zoals gebruikelijk in dergelijke oorden van cultuur werd er tijdens de middag immers druk gekaart met veel “miljaardes” en “nondedjus” en een collega wilde het peil van opkrikken door er de schaaksport te introduceren. Hij was daarvan een fanatieke aanhanger geworden, sedert zijn vrouw hem het fameuze stripschaken had geleerd. Ik ga hier geen schaakcursus geven, maar als ik aanneem dat u de basiszetten kent, dan is het eigenlijk heel eenvoudig: telkens de tegenstander een stuk buitmaakt op het bord, moet de verliezer ook een kledingstuk achterlaten.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Wij hebben Jan met de pet leren schaken””

Dertig jaar geleden: cursieve mijmeringen vanuit buitenspelpositie

Dertig jaar geleden: cursieve mijmeringen vanuit buitenspelpositie

Is het niet opmerkelijk dat in de Verenigde Staten, het land van de cowboys en van Miami Vice, van massamoorden en rassenonlusten, de sportterreinen niet voldoen aan de Europese normen van de veiligheidsvoorschriften? Er doen zich daar immers bijna nooit relletjes voor, ook al is American football b.v. heel wat agressiever dan “ons” voetbal.

Lees verder “Dertig jaar geleden: cursieve mijmeringen vanuit buitenspelpositie”

105 jaar geleden: het sultanaat afgeschaft in Turkije

105 jaar geleden: het sultanaat afgeschaft in Turkije

Vandaag is het 105 jaar geleden dat de Turkse Grote Nationale Vergadering, onder leiding van  
Mustafa Kemal Atatürk, de regering van Sultan Mehmed VI veroordeelde en een tijdelijke grondwet afkondigde. Op de foto: de laatste Ottomaanse sultan, Mehmed VI, verlaat zijn paleis in Istanbul na de afschaffing van de monarchie (On this day).

Lees verder “105 jaar geleden: het sultanaat afgeschaft in Turkije”

45 jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)

45 jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)

Het is vandaag ook alweer 45 jaar geleden dat (toen nog) Humo-redacteur Leo De Haes zijn boek « Het hoofd, de benen en het geld » kwam voorstellen voor het Masereelfonds-Temse. Dat gebeurde toen in de Marron, de dancing van Marcel en Ronny, de echtgenoot van mijn toenmalige jongste schoonzus Linda Weyn op de Oostberg. Helaas kwam enkel het bestuur van het plaatselijke Masereelfonds opdagen, voor de rest was er geen enkele belangstellende. Geen enkele. En dat ondanks een aankondiging in de Omroeper en de gewestelijke pers, talrijke affiches en een pamflet in zowat iedere brievenbus van Temse. Vooraf kwam De Haes bij ons thuis eten en ik herinner me vooral dat hij daarbij zijn mes aan zijn broek afwreef, iets wat ik in mijn studententijd Tom Ronsse ook al had zien doen. En zoiets blijft me dan na al die jaren bij. Zo selectief werkt mijn geheugen nu eenmaal. Maar goed, blijkbaar om “belangenvermenging” te vermijden, was het dan maar hoofdredacteur Piet Lampaert die het boek voor De Rode Vaan recenseerde en niet ikzelf.

Lees verder “45 jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)”

Vijftien jaar geleden: Joannie Rochette haalt brons op de O.S.

Vijftien jaar geleden: Joannie Rochette haalt brons op de O.S.

Vandaag is het al vijftien jaar geleden dat de Canadese kunstschaatster Joannie Rochette brons behaalde op de O.S. in haar eigen vaderland, want de Spelen vonden plaats in Vancouver. Maar nog emotioneler was het feit dat dit gebeurde, pas vijf dagen nadat haar moeder plotseling was overleden.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Joannie Rochette haalt brons op de O.S.”

Maurice Lippens (1937-2005)

Maurice Lippens (1937-2005)

Het is vandaag al twintig jaar geleden dat Maurice Lippens na een slepende ziekte is overleden. Lippens werd net geen 68 en was één van de drijvende krachten achter de oprichting van de Vlaamse wielerschool. In 1986, toen ik hem samen met zijn oud-leerling, fotograaf Jo Clauwaert, ging opzoeken voor een interview voor De Rode Vaan, was Maurice Lippens nog het boegbeeld van Sporta, ook al maakt hijzelf een duidelijk onderscheid tussen de laten we zeggen “pastorale” werking van deze vzw en de “syndicale”, waarvoor hij verantwoordelijk was.

Lees verder “Maurice Lippens (1937-2005)”