Vijftig jaar geleden: première van “De Grote Prijs van Smöreberg”

Vijftig jaar geleden: première van “De Grote Prijs van Smöreberg”

Er zijn enorm veel films over een of andere vorm van autosport. Zo gaat « Un homme et une femme » over rallyrijden, maar nog veel meer (want veel spectaculairder) films gaan over stockcar racing (zoals “Days of thunder” met Tom Cruise) of over formule één, vaak met Paul Newman en Steve McQueen, filmvedetten die zelf graag ook achter het stuur van een racewagen plegen te kruipen. In 1979 werd Paul Newman zelfs tweede in de 24 uur van Le Mans.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: première van “De Grote Prijs van Smöreberg””

Veertig jaar geleden: “Wij hebben Jan met de pet leren schaken”

Veertig jaar geleden: “Wij hebben Jan met de pet leren schaken”

Het eerste wat ik leerde toen ik voor het eerst in mijn leven een leraarskamer betrad (van een katholieke school dan nog wel) was… stripschaak. Zoals gebruikelijk in dergelijke oorden van cultuur werd er tijdens de middag immers druk gekaart met veel “miljaardes” en “nondedjus” en een collega wilde het peil van opkrikken door er de schaaksport te introduceren. Hij was daarvan een fanatieke aanhanger geworden, sedert zijn vrouw hem het fameuze stripschaken had geleerd. Ik ga hier geen schaakcursus geven, maar als ik aanneem dat u de basiszetten kent, dan is het eigenlijk heel eenvoudig: telkens de tegenstander een stuk buitmaakt op het bord, moet de verliezer ook een kledingstuk achterlaten.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Wij hebben Jan met de pet leren schaken””

Dertig jaar geleden: cursieve mijmeringen vanuit buitenspelpositie

Dertig jaar geleden: cursieve mijmeringen vanuit buitenspelpositie

Is het niet opmerkelijk dat in de Verenigde Staten, het land van de cowboys en van Miami Vice, van massamoorden en rassenonlusten, de sportterreinen niet voldoen aan de Europese normen van de veiligheidsvoorschriften? Er doen zich daar immers bijna nooit relletjes voor, ook al is American football b.v. heel wat agressiever dan “ons” voetbal.

Lees verder “Dertig jaar geleden: cursieve mijmeringen vanuit buitenspelpositie”

105 jaar geleden: het sultanaat afgeschaft in Turkije

105 jaar geleden: het sultanaat afgeschaft in Turkije

Vandaag is het 105 jaar geleden dat de Turkse Grote Nationale Vergadering, onder leiding van  
Mustafa Kemal Atatürk, de regering van Sultan Mehmed VI veroordeelde en een tijdelijke grondwet afkondigde. Op de foto: de laatste Ottomaanse sultan, Mehmed VI, verlaat zijn paleis in Istanbul na de afschaffing van de monarchie (On this day).

Lees verder “105 jaar geleden: het sultanaat afgeschaft in Turkije”

45 jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)

45 jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)

Het is vandaag ook alweer 45 jaar geleden dat (toen nog) Humo-redacteur Leo De Haes zijn boek « Het hoofd, de benen en het geld » kwam voorstellen voor het Masereelfonds-Temse. Dat gebeurde toen in de Marron, de dancing van Marcel en Ronny, de echtgenoot van mijn toenmalige jongste schoonzus Linda Weyn op de Oostberg. Helaas kwam enkel het bestuur van het plaatselijke Masereelfonds opdagen, voor de rest was er geen enkele belangstellende. Geen enkele. En dat ondanks een aankondiging in de Omroeper en de gewestelijke pers, talrijke affiches en een pamflet in zowat iedere brievenbus van Temse. Vooraf kwam De Haes bij ons thuis eten en ik herinner me vooral dat hij daarbij zijn mes aan zijn broek afwreef, iets wat ik in mijn studententijd Tom Ronsse ook al had zien doen. En zoiets blijft me dan na al die jaren bij. Zo selectief werkt mijn geheugen nu eenmaal. Maar goed, blijkbaar om “belangenvermenging” te vermijden, was het dan maar hoofdredacteur Piet Lampaert die het boek voor De Rode Vaan recenseerde en niet ikzelf.

Lees verder “45 jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)”