Valentyne Suite is het tweede studioalbum van Colosseum. De groep ging daarmee verder op de ingeslagen weg. Ze bouwden hun basis opgedaan in de Graham Bond Organisation verder uit tot een combinatie van psychedelische rock, progressieve rock, blues en jazzrock.
Lees verder “35 jaar geleden: “Valentyne Suite” van Colosseum”
Het is vandaag al 55 jaar geleden een concert van het Concertgebouworkest geleid door Bernard Haitink in, uiteraard, het Concertgebouw in Amsterdam werd verstoord door componisten die deel uitmaakten van de zogenaamde Notenkrakersbeweging. Jammer genoeg bestaan er blijkbaar geen foto’s van de actie als zodanig, maar op de Nederlandse Wikipedia vond ik wel bovenstaande foto van Bert Verhoeff (ANEFO), waarop men een discussie kan zien tussen Notenkrakers (o.a. Peter Schat en Reinbert de Leeuw) en het Concertgebouworkest. Dat gebeurde in Hotel Krasnapolsky op 22 april 1970.
Lees verder “55 jaar geleden: de Notenkrakersbeweging”
Het is al zestig jaar geleden dat The Rolling Stones de oude bluesklassieker “Little Red Rooster” uitbrachten (*). Ik heb dit nummer destijds merkwaardig genoeg ter sprake gebracht in een stukje over “gevoelswaarde” in de taal…
Lees verder “Zestig jaar geleden: “Little Red Rooster” (The Rolling Stones)”
Dat is even slikken! Grace Slick, de zangeres van sixties-groep Jefferson Airplane, wordt vandaag 85 jaar. Dat betekent dus ook dat zij destijds ook al wat ouder was dan de doorsnee-leden van een popgroep uit die tijd. Dat wist ik toen hoegenaamd niet, integendeel ik vond haar verschrikkelijk opwindend. Dat interesseerde me eigenlijk méér dan haar zangtalent, moet ik toegeven. Hier is ze alvast in al haar glorie te bewonderen. “En het werd zomer…”
Lees verder “Grace Slick wordt 85…”
Sonny Bono was begonnen als hulpje van de legendarische platenproducer Phil Spector. Al gauw werkte hij zich van goofer op tot arrangeur, componist en eigen producer. Zijn toen zestienjarig vriendinnetje Cherilyn Sarkisian LaPiere, beter gekend als Cher (zie bovenstaande foto; zij is diegene zonder pornosnor), heeft daarin ook een belangrijke rol gespeeld, aangezien hij ze eerst in achtergrondkoortjes liet opdraven (o.a. voor You’ve lost that loving feeling van The Righteous Brothers, Da doo ron ron van The Crystals en Be My Baby van The Ronettes) en daarna als leadzangeres.
Lees verder “Zestig jaar geleden: huwelijk van Sonny & Cher”
Ummagumma is het vierde album van de Britse band Pink Floyd. De albumtitel is in Cambridge gebruikte straattaal voor geslachtsgemeenschap. Het album kwam in het Verenigd Koninkrijk uit op 25 oktober 1969 en haalde daar de 5e plek in de albumlijst. In de Verenigde Staten kwam het album uit op 10 november 1969 en haalde daar de 74e plek in de albumlijst. Ummagumma is een dubbelalbum. Het eerste deel bevat live-registraties van die nummers die de band in de periode veelvuldig speelde. Het tweede deel bevat individuele composities van elk van de vier bandleden.
Lees verder “55 jaar geleden: “Ummagumma” van Pink Floyd”
Tijdens hun tournee door de Verenigde Staten doen The Rolling Stones, net zoals The Beatles ook The Ed Sullivan Show aan. Bleef het bij The Beatles nog beperkt tot hysterisch gegil van de fans (waardoor Ed Sullivan zich geroepen voelde om over hen te verklaren dat The Beatles zelf “very decent and polite young guys” waren), dan moesten bij The Rolling Stones de grenzen natuurlijk een beetje worden verlegd. En wat kon worden voorspeld, gebeurde ook: er braken relletjes uit. Waarna Sullivan verklaarde dat ze nooit meer zouden terugkeren in zijn show. Uiteraard kon hij zijn woord niet houden, maar ook The Stones deden water in hun wijn: bij een later optreden zouden zij de – voor Amerikanen – controversiële hit “Let’s spend the night together” omdopen tot “Let’s spend some time together”…
Ronny De Schepper
Het is al tien jaar geleden dat de bassist van de groep Cream, Jack Bruce, is heengegaan. En zo blijft Eric Clapton nog als enige over van het trio.
Lees verder “Jack Bruce (1943-2014)”
Do wah diddy diddy is een nummer geschreven door Jeff Barry en Ellie Greenwich en oorspronkelijk in 1963 opgenomen door de Amerikaanse meidengroep The Exciters. Het werd al snel gecoverd door de Engelse r&b-groep Manfred Mann. Vandaag zestig jaar geleden werd het hun eerste (en bij mijn weten ook enige) nummer één-hit in Amerika (*).
Lees verder “Zestig jaar geleden: “Do wah diddy diddy” op nummer één”
Het is vandaag ook al 55 jaar geleden dat het Britse popblad New Musical Express meldde dat na Ron Wood ook Rod Stewart zich bij de Small Faces heeft gevoegd en dat een naamsverandering wordt overwogen…
Lees verder “55 jaar geleden: The Small Faces zijn dood, leve The Faces!”
dagelijks iets degelijks 