Veertig jaar geleden: opera, to be or not to be

Veertig jaar geleden: opera, to be or not to be

« Opera » is was veertig jaar geleden brandend actueel in Vlaanderen. Pamfletten werden uitgedeeld aan de ingang van de schouwburgen en de programmaboekjes van de « Opera voor Vlaanderen » omvatten een toelichting bij de begroting onder het motto : « Cultuur, geld en democratie ». Er werd ook weer gesproken over opera. Vooral als het om centen ging. Het NTG vindt dat het te weinig geld krijgt? Jef Demedts schopt wild om zich heen, Gerard Mortier van de Muntschouwburg krijgt een trap op een welgemikte plaats. Een nieuw productiesysteem voor onze filmers, wat inhoudt minder subsidies ? Zelfs de blauwer-dan-blauwe Guy « Potlood » Thijs zegt : « Als de opera zoveel miljard krijgt, ikke dan ook ! »

Lees verder “Veertig jaar geleden: opera, to be or not to be” →

Ignacio Encinas wordt zeventig…

Ignacio Encinas wordt zeventig…

De Spaanse tenor Ignacio Encinas (foto YouTube) was een vreselijk irritante Elvino in Sonnambula door de Opéra de Wallonie en zo mogelijk nog erger in Il Pirata, een andere opera van Bellini bij hetzelfde gezelschap. Merkwaardig dat hij mij niet is opgevallen in “De Rosenkavalier” in de Vlaamse Opera. Op oudere leeftijd zou hij deelnemen aan “The Voice Senior”.

Lees verder “Ignacio Encinas wordt zeventig…” →

35 jaar geleden: great expectations

35 jaar geleden: great expectations

Wenen heeft de reputatie de muziekstad bij uitstek te zijn. Als er dan een Weens gezelschap in een muziekarm landje als België gasteert — zoals dat met « Die lustige Witwe » in het kader van Europalia ’87 het geval was — stelt men daar niet alleen (te) hoge eisen aan de vertolkers, maar koestert men bovendien nog (te) hoge verwachtingen. Geen wonder dat het dan ook tegenvalt.

Lees verder “35 jaar geleden: great expectations” →

25 jaar geleden: Eunice Arias in “Il viaggio à Reims”

25 jaar geleden: Eunice Arias in “Il viaggio à Reims”

Vandaag is het 25 jaar geleden dat in Royaumont “Il viaggio à Reims” van Gioacchino Rossini in première ging, onder de leiding van Rossini-specialist Alberto Zedda. Eén van de rollen was weggelegd voor Eunice Arias, een Belgische mezzo die er niet in slaagde de halve finale te bereiken in de Elisabethwedstrijd 1996.

Lees verder “25 jaar geleden: Eunice Arias in “Il viaggio à Reims”” →

Dertig jaar geleden: Isabelle Sabrié in de Elisabethwedstrijd

Dertig jaar geleden: Isabelle Sabrié in de Elisabethwedstrijd

Isabelle Sabrié (foto YouTube) is een coloratuursopraan die ik heb gehoord maar vooral gezien op de halve finales van de Elisabethwedstrijd voor zang op 19 mei 1992. Deze Française was uiterlijk m.a.w. veel mooier dan haar stem (*). Dat ondervonden we nog geen jaar later toen ze als Flaminia in “Il mondo della luna” in Luik totaal de mist inging. Nog een jaar later werd ze met de waanzinsaria uit “Lucia di Lammermoor” weliswaar winnares van de Franse voorronde van de Placido Domingo-wedstrijd, maar ik blijf toch bij mijn standpunt. In mijn ogen kan ze beter werk maken van haar diploma barokgitaar dat ze behaalde aan het Parijse conservatorium of zelfs dat van musicologie van de Sorbonne.

Ronny De Schepper

(*) Ondertussen is ze blijkbaar wel een paar kilootjes bijgekomen, afgaande op de foto’s op het internet.