Georges Wolinski (1934-2015)

Georges Wolinski (1934-2015)

Het is vandaag al tien jaar geleden dat de Frans-Algerijnse gebroeders Chérif Kouachi (32 jaar) en Saïd Kouachi (34 jaar) een bloedbad aanrichtten op de redactie van het satirische weekblad “Charlie Hebdo” met twaalf dodelijke slachtoffers als gevolg, waaronder ook cartoonist (Georges) Wolinski, met zijn tachtig jaar het oudste slachtoffer. Meteen ontstond wereldwijd de sympathiebeweging “Je suis Charlie”.

Lees verder “Georges Wolinski (1934-2015)”

Vijf jaar geleden: als fietsen een daad van verzet wordt

Vijf jaar geleden: als fietsen een daad van verzet wordt

Geef het maar toe: je hebt ook wat zitten gniffelen toen vijf jaar geleden die twee deelneemsters uit Koeweit aan het WK voor vrouwen al onmiddellijk na de start moesten loslaten. Met hun beenstukken en hoofddoek waren ze geen partij voor de “echte” wielrensters. Maar onze binnenpretjes waren misplaatst: deze meisjes zijn ware heldinnen.

Lees verder “Vijf jaar geleden: als fietsen een daad van verzet wordt”

Twintig jaar geleden verscheen “De Joodse Messias” van Arnon Grunberg

Twintig jaar geleden verscheen “De Joodse Messias” van Arnon Grunberg

“De Joodse Messias” heb ik gelezen bij de aanvang van 2023. In het begin vond ik het leuker dan “Blauwe Maandagen”, “Tirza” of “Fantoompijn”, de vroegere werken van Arnon Grunberg, die ik al had gelezen, maar na verloop van tijd begon het gezeur en het zelfbeklag alweer de bovenhand te nemen. En als je je afvraagt waarom er een pelikaan op de kaft staat afgebeeld, het antwoord volgt op p.268, waar het jongere zusje van het joodse hoofdpersonage (er is ook nog een “goj” als hoofdfiguur) tot de bevinding is gekomen dat de messias een pelikaan is. Een paar keer zal dat nog terloops terugkeren om dan zijn “bekroning” te vinden in de laatste regels, wellicht als symbool voor de totale vernietiging.

Lees verder “Twintig jaar geleden verscheen “De Joodse Messias” van Arnon Grunberg”

Vijf jaar geleden: “Cultuurmarxisme, er waart een spook door het Westen”

Vijf jaar geleden: “Cultuurmarxisme, er waart een spook door het Westen”

“Cultuurmarxisme. Er waart een spook door het Westen” betreft een essaybundel met diverse auteurs, allen Nederlanders op Maarten Boudry en Wim Van Rooy na. Onderwerp is het cultuurmarxisme, volgens sommigen een omstreden begrip.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Cultuurmarxisme, er waart een spook door het Westen””

Vijf jaar geleden: “In naam van God”

Vijf jaar geleden: “In naam van God”

De ondertitel van het boek “In naam van God” luidt: Elke dag een aanslag. Het boek bevat inderdaad een heel uitvoerige lijst van aanslagen gepleegd in het hele jaar 2017, aanslagen die gepleegd zijn in naam van God. Dit dagboek wordt voorafgegaan en gevolgd door meer theoretische hoofdstukken over geweldpleging in naam van een religie. De auteurs gebruiken hiervoor het begrip theoterrorisme (naar het Griekse theos). De auteurs, Paul Cliteur en Dirk Verhofstadt, zijn bekende vrijzinnigen en hebben een kritische houding tegenover godsdienst. In feite behandelen ze hoofdzakelijk de monotheïstische godsdiensten, die ze het meest voor geweld verantwoordelijk achten. Voor een deel behandelen ze dit vanuit de leerstellingen van de godsdienst, voor een deel ook historisch, met concrete gegevens over concrete gewelddaden (b.v. tegen Gandhi, Rabin, Sadat, Theo Van Gogh, de fatwa tegen Salman Rushdie…). Ze onderzoeken ten slotte ook nog de mogelijkheden om in casu de islam te hervormen, meer Europees of liberaal te maken, aan de hand van een aantal voorbeelden van dergelijke moslimhervormers uit Europa en de VS. Dit boek is boeiende lectuur en zet zich af tegen het postmoderne cultuurrelativisme die erop uit is godsdiensten (in casu vaak de islam) uit de wind te zetten als het om terrorisme gaat.

Fons Mariën, 15/11/2018