Fons Mariën gaf vijf sterren aan “Allah n’a rien à faire dans ma classe”: Enquête sur la solitude des profs face à la montée de l’islamisme van Jean-Pierre Martin en Laurence D’Hondt (foto Facebook).
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (337)”
Geef het maar toe: je hebt ook wat zitten gniffelen toen vijf jaar geleden die twee deelneemsters uit Koeweit aan het WK voor vrouwen al onmiddellijk na de start moesten loslaten. Met hun beenstukken en hoofddoek waren ze geen partij voor de “echte” wielrensters. Maar onze binnenpretjes waren misplaatst: deze meisjes zijn ware heldinnen.
Lees verder “Vijf jaar geleden: als fietsen een daad van verzet wordt”
“De Joodse Messias” heb ik gelezen bij de aanvang van 2023. In het begin vond ik het leuker dan “Blauwe Maandagen”, “Tirza” of “Fantoompijn”, de vroegere werken van Arnon Grunberg, die ik al had gelezen, maar na verloop van tijd begon het gezeur en het zelfbeklag alweer de bovenhand te nemen. En als je je afvraagt waarom er een pelikaan op de kaft staat afgebeeld, het antwoord volgt op p.268, waar het jongere zusje van het joodse hoofdpersonage (er is ook nog een “goj” als hoofdfiguur) tot de bevinding is gekomen dat de messias een pelikaan is. Een paar keer zal dat nog terloops terugkeren om dan zijn “bekroning” te vinden in de laatste regels, wellicht als symbool voor de totale vernietiging.
Lees verder “Twintig jaar geleden verscheen “De Joodse Messias” van Arnon Grunberg”
Fons Mariën gaf vier sterren aan Knife: Meditations After an Attempted Murder van Salman Rushdie.
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (327)”
Fons Mariën las vijf jaar geleden “Christian slaves, Muslim masters” van Robert C.Davis. Het was zijn vierde leestip.
Lees verder “Vijf jaar geleden “Christian slaves, Muslim masters” van Robert C.Davis”
Fons Mariën las “Het vervallen huis van de islam” van Ruud Koopmans. Het was zijn derde leestip.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Het vervallen huis van de islam” van Ruud Koopmans”
Said El Haji is een Nederlander van Marokkaanse afkomst. Geboren in Marokko (1976) en op zes jaar (1982) met het gezin vader achterna gekomen, die al in Nederland werkte. Dus is hij opgegroeid in Nederland, met zijn broers en zus. Sta op en leef, vader wordt op de flaptekst omschreven als een essaybundel, maar om echt uitgewerkte essays gaat het niet. Het is een bundeling van vertellingen, anekdotes, verhalen en beschouwingen over leven tussen twee culturen, over vroeger en nu.
Lees verder “Tien jaar geleden: “Sta op en leef, vader” van Said El Haji”
“Cultuurmarxisme. Er waart een spook door het Westen” betreft een essaybundel met diverse auteurs, allen Nederlanders op Maarten Boudry en Wim Van Rooy na. Onderwerp is het cultuurmarxisme, volgens sommigen een omstreden begrip.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Cultuurmarxisme, er waart een spook door het Westen””
De ondertitel van het boek “In naam van God” luidt: Elke dag een aanslag. Het boek bevat inderdaad een heel uitvoerige lijst van aanslagen gepleegd in het hele jaar 2017, aanslagen die gepleegd zijn in naam van God. Dit dagboek wordt voorafgegaan en gevolgd door meer theoretische hoofdstukken over geweldpleging in naam van een religie. De auteurs gebruiken hiervoor het begrip theoterrorisme (naar het Griekse theos). De auteurs, Paul Cliteur en Dirk Verhofstadt, zijn bekende vrijzinnigen en hebben een kritische houding tegenover godsdienst. In feite behandelen ze hoofdzakelijk de monotheïstische godsdiensten, die ze het meest voor geweld verantwoordelijk achten. Voor een deel behandelen ze dit vanuit de leerstellingen van de godsdienst, voor een deel ook historisch, met concrete gegevens over concrete gewelddaden (b.v. tegen Gandhi, Rabin, Sadat, Theo Van Gogh, de fatwa tegen Salman Rushdie…). Ze onderzoeken ten slotte ook nog de mogelijkheden om in casu de islam te hervormen, meer Europees of liberaal te maken, aan de hand van een aantal voorbeelden van dergelijke moslimhervormers uit Europa en de VS. Dit boek is boeiende lectuur en zet zich af tegen het postmoderne cultuurrelativisme die erop uit is godsdiensten (in casu vaak de islam) uit de wind te zetten als het om terrorisme gaat.
Fons Mariën, 15/11/2018
De ondertitel van het boek Plots mocht ik niet meer lachen luidt: Hoe de islam vrouwen onderdrukt. Auteur is Darya Safai, van Iraanse afkomst, tandartse en bekend vrouwenrechtenactiviste. Ze vertelt in dit boek haar levensverhaal, te beginnen met haar jeugd in Iran sinds de Islamitische revolutie uit 1979 (ayatollah Khomeini). Darya was toen vier jaar.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Plots mocht ik niet meer lachen” van Darya Safai”
dagelijks iets degelijks 