In de late 19de en vroege 20ste eeuw was er de opkomst van de Social Hygiene Movement, oorspronkelijk een poging van progressieve hervormers om geslachtsziekten te bestrijden en prostitutie te reguleren, maar al gauw ging het in Schotland b.v. over naar een tendens waarbij seks buiten het huwelijk, door de vrouw, meer en meer werd omschreven als ‘amateur’-prostitutie, als een vorm van ‘seksueel atavisme’ dat de rassen-‘fitheid’ en -evolutie ondermijnde. Bijgevolg drongen medische functionarissen erop aan gezondheids- en politieautoriteiten te machtigen tot opsluiting van seksuele delinquenten in tehuizen, tot ze medisch gezien genezen waren en weer inzetbaar. En, vermits eugenetische theorieën toen terrein wonnen, werden vrouwen die onder een behandeling wisten uit te komen meer en meer als ‘morele imbecielen’ gestigmatiseerd.