Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat Rita Gorr, de Gentse operazangeres die een wereldcarrière heeft gemaakt, werd geboren. In 1999 heb ik haar geïnterviewd in een bescheiden appartementje dat de Vlaamse Opera voor haar had gehuurd, voor de tijd dat ze er moest optreden. Het is één van de interviews die me het nauwst aan het hart liggen.
Lees verder “Rita Gorr (1926-2012)”
Het is vandaag dertig jaar geleden dat de Gentse auteur, regisseur, acteur, impresario en theaterdirecteur Roger Piers is overleden.
Lees verder “Roger Piers (1922-1996)”
Thomas Pips zag het levenslicht op 7 februari 1946 toen hij voor het eerst als cartoon in Het Volk verscheen. Hij zag er toen nog helemaal anders uit, zoals men hierboven kan zien, dan het populaire figuurtje dat vanaf een jaar later wieleravonturen beleeft tijdens de ‘Tour de France’ en dit tot 1982 .
Lees verder “Thomas Pips wordt tachtig…”
Het is vandaag 65 jaar geleden dat “Jealous tiger”, het nummer van de Gentse groep Dan Ellery & the Tigers, is verschenen.
Lees verder “65 jaar geleden: “Jealous tiger” van Dan Ellery and the Tigers”
Het is vandaag 45 jaar geleden dat ik ben ingetrokken in mijn appartement in de Keizer Karelstraat (foto uit de beeldbank van de stad Gent). Ik zou jullie graag wat over de geschiedenis van “mijn” straat vertellen, maar daarvoor moet ik eigenaardig genoeg beginnen bij het klooster op de Reep…
Lees verder “45 jaar geleden: naar de Keizer Karelstraat!”
Exact 100 jaar na de première in het Moskouse Kunsttheater (31 januari 1901) werd “3 (drie) Zusters” van Anton Tsjechov bij de WAANzin in een regie van Dirk De Corte een relativerende schets van het leven, het geluk, het verlangen en het wachten. Maar vooral het wachten op dat leven en het geluk, op het verlangen naar een leven van geluk, een leven van ‑ misschien wel ‑ weer wachten. Een cast van zeven acteurs bracht in vijf kwartier drie zusters, één broer, één schoonzus en nog ‑ twee (of drie?) ‑ andere pipo’s op de planken. Een WAANzinnige cocktail in alle betekenissen van het woord. Vaak grappig, maar even dikwijls spannend en gespannen.
Lees verder “25 jaar geleden: de WAANzin viert honderd jaar “Drie zusters””
Het bekende café Het Damberd op de Gentse Korenmarkt heeft vijf jaar geleden de boeken neergelegd. Er is een curator aangesteld en de inboedel is al geïnventariseerd. De eigenaar van het café, brouwerij Haacht, is op zoek naar een overnemer. Dat zelfs zo’n grote naam op een topplek in de stad over de kop kan gaan, geeft aan dat de horeca het bijzonder moeilijk heeft. (VRT-nieuws)
Lees verder “Vijf jaar geleden: jazz-café Damberd in Gent geeft er de brui aan”
Het is vandaag al twintig jaar geleden dat de Gentse “theaterdiva” Diane De Ghouy is overleden.
Lees verder “Diane De Ghouy (1922-2006)”
De dienst Kunstambacht van het VIZO (Vlaams Instituut voor het Zelfstandig Ondernemen) levert al jaren uitstekend werk. Het is dan ook niet meer dan passend dat juist deze dienst het initiatief nam voor een grootscheepse tentoonstelling, die een aanloop zou moeten vormen tot een driejaarlijkse traditie. Vandaar dat onder de benaming “Eerste Triënnale voor Vormgeving in Vlaanderen” nog tot en met 3 maart 1996 een overzicht van Vlaamse design-kunstenaars wordt gegeven in de kelder en op het gelijkvloers van het Museum voor Sierkunst (Breydelstraat). “De tijd is daar nu rijp voor,” aldus Johan Valcke, de directeur van de dienst Kunstambacht, “want in Vlaanderen leeft nu een generatie vormgevers in zowat alle klassieke disciplines van de toegepaste kunst: keramiek, glas, hout, metaal, textiel en papier. Daarnaast is er natuurlijk ook de verhoogde mediabelangstelling voor design.”
Lees verder “Dertig jaar geleden: Museum voor Sierkunst biedt overzicht Vlaamse design-kunst”
John Gilbert Colman komt altijd verrassend uit de hoek. Herinner u zijn compositie voor honderden saxofoons of de muziek die hij schreef voor de toneelstukken van Oud Huis Stekelbees. 25 jaar geleden was zijn nieuwste project La Motta, een zevenkoppig orkest, aangevuld met de Santorellis, een groep acrobaten en goochelaars. Samen brengen ze sedert gisteren en dat nog tot en met 10 februari « Chez la Motta », telkens om 20 uur in het zaaltje naast het muziek- en theatercafé Trefpunt op het Sint-Jacobspleintje. Men wil hiermee de sfeer oproepen van de verdwenen cabaret- en variététheaters met hun rode pluche, vergulde versieringen en goedkope erotiek. Waar lange benen in zwarte netkousen de werkman laten dromen van betere oorden. Er wordt drie weekends na elkaar gespeeld (telkens op donderdag, vrijdag en zaterdag). Let op : deze voorstelling in ’t Trefpunt is niet gratis. Men betaalt 300 frank voor een kaartje. Reserveren kan op tel. 09/233.66.77.
Referentie
Ronny De Schepper, De sfeer van rode pluche, Het Laatste Nieuws 26 januari 1996
dagelijks iets degelijks 