Hoe zou het nog zijn met…? 46.René De Greef

Hoe zou het nog zijn met…? 46.René De Greef

René De Greef was een “invormer” in de tijd dat De Rode Vaan nog in lood werd gezet en als dusdanig heb ik vaak met hem samengewerkt. Hij was afkomstig uit Brussel en maakte ook deel uit van de voetbalploeg van De Rode Vaan (zie onderstaande foto). Bovenstaande foto werd door Jo Clauwaert genomen op de “buitenlandredactie” (ons stamcafé).

Lees verder “Hoe zou het nog zijn met…? 46.René De Greef”

75 jaar geleden: Maarten Thijs over “Mijn kleine oorlog”

75 jaar geleden: Maarten Thijs over “Mijn kleine oorlog”

“Wij gaven reeds enkele kleine voorbeelden van de oppervlakkige manier, waarmede men in Vlaanderen omspringt met de toch al zoo schaarsche sociaal-voelende litteratuur. Zelfs menschen als Elsschot en Herreman hebben zich niet genoegzaam bevrijd uit de kluisters van het individualisme om, in het werk van een Zielens of een Boon het positieve te zien. En werkelijk men moet niet het ‘Ook de afbreker bouwt op!’ te hulp roepen, om het grootsche in het werk van deze beide auteurs, tusschen dewelken dan nog een enorme afstand bestaat, te bespeuren. Het is een Zetternam en een Buysse trouwens niet anders vergaan. Onze kritici zijn niet in staat, te zien door de oogen van een Boon die met de gezonde oneerbiedigheid van de pionier door alle hun zoo dierbare omheiningen heenstoot. (..) Zoo verliezen zij vanzelf het verband met de groote stroomingen der wereldliteratuur en zijn zij niet in staat, op te merken, wat er waarlijk omgaat in jonge auteurs als Louis Paul Boon of Piet van Aken.”

Lees verder “75 jaar geleden: Maarten Thijs over “Mijn kleine oorlog””

Veertig jaar geleden: aan den toog…

Veertig jaar geleden: aan den toog…

Uit de Minibrokjes is in De Rode Vaan ook de rubriek “Aan den toog” gegroeid. Alles is begonnen met het singeltje “Vercruusse danst” van Martin De Jonghe. Ik maakte daarop in de Minibrokjes de parodie “Wilfried danst” en gebruikte daarvoor ook het dialect, net zoals Martin De Jonghe dat ook deed. En dat sloeg aan. Grote politieke thema’s bleken plotseling veel toegankelijker als men ze in het dialect behandelde. De weg van de dansvloer naar de toog was dan ook haast vanzelfsprekend. Het rubriekje was op een bepaald moment zo populair dat ook lezers spontaan bijdragen begonnen in te sturen (vooral dat het spontaan gebeurde, was heel uitzonderlijk voor De Rode Vaan). “I love Yannick” is daar een voorbeeld van.

Lees verder “Veertig jaar geleden: aan den toog…”

In 1986 hadden wij oog en oor voor…

In 1986 hadden wij oog en oor voor…

In een volledige jaargang van « de rode vaan » verschijnen heel wat artikels, interviews, debatten, analyses en commentaren. Teveel om allemaal op te noemen of af te drukken. Toch overliepen we even, zoals de voorgaande jaren, de jaargang 1986 en puurden daaruit de voornaamste artikels die we voor uw en ons gemak alfabetisch hebben gerangschikt volgens bepaalde thema’s.

Lees verder “In 1986 hadden wij oog en oor voor…”

In 1981 hadden wij oog en oor voor…

In 1981 hadden wij oog en oor voor…

We bladerden even in de nummers van het afgelopen jaar en we rangschikten voor uw — en ons — gemak de volgens ons interessantste achtergrondartikels op een rijtje. Hieronder vindt u onze selectie, die zeker geen volledigheid nastreeft, maar eerder een hulp wil zijn voor diegenen die een rv-collectie gemakkelijker willen raadplegen. Het spreekt immers vanzelf dat naast deze artikels in 1981 ook heel wat actualiteitsbijdragen verschenen die echter precies daarom niet in deze lijst werden opgenomen. De actualiteit wordt immers opgevangen door de bladzijden die voorafgaan…

Lees verder “In 1981 hadden wij oog en oor voor…”

Cultureel jaaroverzicht 1981

Cultureel jaaroverzicht 1981

Voor de Belgische operaliefhebbers betekende het jaar 1981 zoveel als het begin van een nieuwe tijdrekening. Gerard Mortier (foto M.V.) werd directeur van de Nationale Opera en hoewel het seizoen nauwelijks begonnen is, blijkt nu reeds dat deze enigszins onderkomen cultuurtempel opnieuw een (ook naar buitenlandse maatstaven) zeer aanvaardbaar niveau haalt. « Don Carlos » van Verdi werd — mede dank zij de inventieve regie van Gilbert Deflo — grondig van overbodig stof ontdaan, terwijl « Wozzeck » van Alban Berg (in een niet minder originele regie van Hans Neugebauer) zonder meer een spektakel van « superieure klasse » is, zoals onze recensent verleden week nog schreef. In beide gevallen bewijst directeur Mortier dat hij het ernstig meende, toen hij tijdens zijn ontmoeting met de pers stelde, dat opera hoe dan ook theater is, en dat dit theater de dialoog moet aangaan met de tijd en de maatschappij waarin het zich manifesteert.

Lees verder “Cultureel jaaroverzicht 1981”