Christopher Hitchens (die in 2011 overleed) was een Brits-Amerikaans journalist, publicist en literatuurcriticus. Hij heeft een ruim oeuvre bijeen geschreven, waarvan God is Not Great een van de bekendste is.
Lees verder “Vijftien jaar geleden: “God is Not Great” van Christopher Hitchens”
Fons Mariën las Racisme: stop de pijn van Naima Charkaoui, Ikrame Kastit en Rozan Cools (Illustrator)
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (285)”
Italië 1962: op de rotsen van een piepklein dorpje in Cinque Terre runt de jonge Pasquale Tursi een hotelletje. Groot is zijn verbazing wanneer een jonge Amerikaanse, Dee, hier haar intrek neemt. Zij is actrice en werkte in Rome mee aan de opnamen van de film Cleopatra en ze is ernstig ziek. Vijftig jaar later komt diezelfde Tursi in Hollywood de filmproducer Michael Deane opzoeken omdat hij Dee wil terugvinden.
Lees verder “Tien jaar geleden: “Schitterende ruïnes” van Jess Walter”
In 2016 verscheen een heruitgave van Tinneke Beeckmans boek over Spinoza, dat eerst in 2012 verscheen. Ik las deze uitgave Door Spinoza’s lens – Een oefening in levensfilosofie. De auteur is een Vlaamse filosofe die zich door dit boek liet opmerken en ook door haar boek Macht en onmacht (2015), dat ik eerder las.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Door Spinoza’s lens” van Tinneke Beeckman”
Fons Mariën las Ben ik wel woke genoeg? van Martin Harlaar…
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (283)”
In de periode vóór Fons Mariën op mijn blog zijn populaire “leestips” publiceerde, schreef hij er ook reeds een tweehonderdtal voor de website “Lezers tippen lezers”. Enige tijd geleden is deze website opgehouden met bestaan en het zou spijtig zijn om deze kleine pareltjes te laten verloren gaan. Daarom vissen wij er elke dag ééntje weer op…
Lees verder “Vijf jaar geleden: “All that man is” van David Szalay”
“Onze overheid legt de leden van de samenleving geen waarheid op. Niet over welke god de goede is en of hij wel bestaat. Niet over een leven na de dood of niet. En zelfs niet over hoe je moet leven om gelukkig te zijn.” (Guillaume Van Der Stighelen, Samen door één deur)
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Samen door één deur” van Guillaume Van Der Stighelen”
Lelieblank, scharlakenrood van Michel Faber is een bestseller uit 2002 die ik pas nu in een Nederlandse vertaling heb gelezen. Een kanjer van meer dan 950 blz. Faber neemt de lezer mee naar het Londen van 1874 tot 1876, in een heel Dickensiaanse sfeer met achterbuurten, armoede en prostituees in tegenstelling tot de rijkdom in andere buurten. Het verhaal gaat voornamelijk over het hoertje Sugar, een intelligente jonge vrouw, en haar ontmoeting met William Rackham, een rijke erfgenaam van Rackham parfumerieën. Zij beginnen een relatie en hij brengt haar onder in een eigen huis met een grote toelage, zodat Sugar geen andere klanten meer hoeft. Sugar hoopt via William hogerop te geraken in het leven en legt zich daarom ook toe op het helpen van William in zijn zakenbesognes naast zijn seksuele behoeften.
Lees verder “Twintig jaar geleden: “Lelieblank, scharlakenrood” van Michel Faber”
dagelijks iets degelijks 