Als Ariane Ryckaert haar “Mieke Maaike” toont, is dat dan een uiting van “het nieuwe feminisme”? Het zal de mannen die in dichte drommen naar de Tinnen Pot afzakken ongetwijfeld worst wezen, maar in de Engelse pers is de discussie de laatste tijd weer opgelaaid. Engeland is natuurlijk ook de bakermat van de “girl power” (foto Kura.kun via Wikipedia) die aan de oorsprong ligt van deze hedendaagse versie van “la querelle des modernes et des anciens”. Al moet het in dit geval eigenlijk “anciennes” zijn. Feit is dat het Vlaamse feminisme nog altijd verder bouwt op de verworvenheden uit de jaren zeventig. 25 jaar geleden startte in het Film-Plateau immers de tiende reeks lunchgesprekken van het Centrum voor Genderstudies. De eerste sprekers die aan bod komen, behandelen feministische architectuur en vrouwenliteratuur. Morgen wordt het thema “vrouwen en ondernemerschap” gekoppeld aan “vrouwelijke religieuzen in het boeddhisme”. Woensdag tenslotte gaat het over partnerkeuze bij Turkse en Marokkaanse vrouwen en vraagt men zich af: “Hebben meisjes andere zorgen dan jongens?” (RDS in HLN van 3/4/2000)