“De Dante-club” van Matthew Pearl

Enkele jaren geleden las ik “De mozaïekmoorden” van Giulio Leoni, een thriller waarin zowaar de Italiaanse dichter Dante Alighieri (1265-1321) een hoofdrol speelde. Zonder echt een waardeoordeel uit te spreken, leid ik uit de nabespreking die ik eraan wijdde wel af dat het mij heeft geboeid. Daarom vond ik het wel een goed idee om in te gaan op de suggestie van mijn Willekeurige Woordgenerator, namelijk een andere thriller, zijnde “De Dante-club” van Matthew Pearl.

Matthew Pearl is een Amerikaanse romanschrijver en pedagoog uit New York City. Zijn romans zijn, naast zijn debuut The Dante Club, The Poe Shadow, The Last Dickens, The Technologists en The Last Bookaneer. In 2018 verscheen The Dante Chamber, een sequel op The Dante Club.

The Dante Club is een mysterieroman van Matthew Pearl uit 2003. De schrijver was op dat moment zo’n 28 jaar oud. Het boek speelt zich af in Cambridge, Massachusetts, 1865, kort na de Amerikaanse Burgeroorlog. Elke woensdagavond komen vijf mannen in het diepste geheim bijeen. Ze werken samen aan de eerste vertaling van Dantes Inferno. Ik neem aan dat ze alle vijf echt hebben bestaan, maar zelf ken ik maar één van hen, zij het niet de minste: Henry Wadsworth Longfellow (1807-1882), in ons land vooral bekend voor zijn “Song of Hiawatha”, omdat dit werd bewerkt door Guido Gezelle, maar zelf ken ik hem vooral van “Evangeline”, omdat hij daarmee ook de geschiedenis van de cajuns op papier heeft gezet.

Longfellow bracht meerdere jaren door met het vertalen van Dante Alighieri‘s Goddelijke Komedie. Om hem te helpen bij het perfectioneren van de vertaling en het beoordelen van de proeven, nodigde hij vanaf 1864 elke woensdag vrienden uit voor bijeenkomsten. De “Dante Club”, zoals deze werd genoemd, bestond uit William Dean Howells, James Russell Lowell en Charles Eliot Norton, evenals andere incidentele gasten. De volledige vertaling in drie delen werd gepubliceerd in het voorjaar van 1867, maar Longfellow bleef ze herzien. Ze beleefde vier drukken in het eerste jaar. In 1868 bedroeg Longfellows jaarinkomen meer dan $ 48.000. In 1874 hielp Samuel Ward hem het gedicht “The Hanging of the Crane” te verkopen aan de New York Ledger voor $ 3.000; dat was de hoogste prijs die ooit voor een gedicht werd betaald.

Maar terug naar “The Dante Club”: als in de bergen rond Boston het naakte lichaam van een man wordt gevonden, raakt de groep betrokken bij een gruwelijk misdrijf, de man is immers vermoord volgens het stramien van een vers uit de Inferno. Alleen een kenner van Dantes werk kan een dergelijke moord hebben gepleegd. En het blijft uiteraard niet bij die ene moord. De ene is al minder geloofwaardig dan de andere, maar dankzij de overeenkomst met de Inferno blijf je lezen.

Ronny De Schepper