35 jaar geleden: “Arme Cyrano” van het Raamtheater

35 jaar geleden: “Arme Cyrano” van het Raamtheater

Het is vandaag ook 35 jaar geleden dat het Raamtheater te gast was hier naast mijn deur in het NTG met “Arme Cyrano” van Pavel Kohout.

Het werd misschien hun allergrootste succes in een regie en decor van leider Walter Tillemans zelf. Met An Nelissen (Roxane), Karel Vingerhoets (Cyrano de Bergerac), A’leen Cooreman (Montfleury, Duenna, Lise, zuster Martha enz.), Eric Kerremans (Christian de Neuvillette), John Willaert (graaf De Guiche De Lignière), Roger Van Kerpel (Le Bret, de Valvert, Carbon de Castel-Jaloux) en Bart Van Broeckhoven (Rageneau). Muziek: SOF (met o.m. Eddy Vingerhoets). Karel Vingerhoets kreeg voor zijn prestatie de Oscar de Gruyterprijs en dat was zo maar eventjes de zesde keer dat een acteur of actrice uit een Tillemans-productie werd gelauwerd. De voorstelling was zo succesvol dat Tillemans ze ook in het Weense Burgtheater mocht brengen, waar Vingerhoets dan de rol van Rageneau speelde.

Walter Tillemans wordt 85…

Walter Tillemans wordt 85…

In het kader van één van de vele herdenkingen van mei ’68 bracht de Gazet van Antwerpen in herinnering dat in Vlaanderen op theatraal vlak weliswaar “Mistero Buffo” het best in deze sfeer past, maar dat dit stuk wel uit het begin van de jaren zeventig dateert. Daarom was het geen onverdienstelijke prestatie om nog eens het Brecht-stuk “Man is man” boven te halen dat zowaar reeds in maart 1968 werd gebracht en dus eigenlijk op de gebeurtenissen van mei ’68 vooruitliep! De regisseur van dit revolutionaire stuk was Walter Tillemans, de man die ik samen met Johan de Belie in 1984 heb geïnterviewd n.a.v. het fameuze “Pak ‘m, Stanzi!” (De Rode Vaan nr.22). Omdat hij in dat interview zo te keer ging, had ik er als titel “Pak ze, Tillemans!” boven geplaatst en die is ook nu nog altijd van toepassing.
Lees verder “Walter Tillemans wordt 85…”

“De stoel van Stanislavski”

“De stoel van Stanislavski”

Morgen zal het 25 jaar geleden zijn dat ik naar een ingekorte (wegens het schrappen van een personage) versie van de ongenadige kritiek van Guido Van Meir op het regisseurstheater ben gaan kijken. “De stoel van Stanislavski” werd gebracht door Klas 7 van het Gentse Muziekconservatorium in een regie van Chris Lomme en een decor van Steven Demedts.
Lees verder ““De stoel van Stanislavski””

Julien Schoenaerts (1925-2006)

Julien Schoenaerts (1925-2006)

Het is vandaag al tien jaar geleden dat de Antwerpse acteur Julien Schoenaerts is overleden. “Hij wordt unaniem door publiek, pers en theater beschouwd als een van de grootste naoorlogse acteurs in Vlaanderen, een reputatie die soms bijna mythische proporties aannam,” schrijft Wikipedia en inderdaad, die verafgoding stootte mij hevig tegen de borst. Was het daarom, of gewoon uit baldadigheid, of om anders te zijn, of omwille van een paar zaken die ik ben tegengekomen (zie verder), maar ik was géén fan. Zijn beste vertolking vond ik dan ook die van monseigneur Stillemans in Daens, als hij tegen die kruiperige pastoor (gespeeld door Jappe Claes, meen ik me te herinneren) zegt: “Hier neem mijn bisschopsring maar mee, dan kunt ge hem thuis zoveel kussen als ge maar wilt.”
Lees verder “Julien Schoenaerts (1925-2006)”