Tag: Piet Lampaert

Freddy Willockx (1947-2024)

Freddy Willockx (1947-2024)

“Op zaterdag 15 juni 2024 is Freddy Willockx plots onwel geworden en overleden bij hem thuis”, meldt stads- en partijgenoot Conner Rousseau, die wordt gezien als de ‘politieke kleinzoon’ van Willockx. Zelf ken ik Freddy Willockx het beste in de tijd dat hij minister van PTT was in de regering-Martens IV. Bij die gelegenheid werd de Wase Persclub op zijn kabinet uitgenodigd en zijn we met zijn allen samen ergens op zijn kosten (nou ja) gaan eten in een Brussels restaurant. In diezelfde periode heb ik hem ook uitgenodigd als gastspreker op onze Boon-herdenking in Temse (zie bovenstaande foto en onderstaand artikel). Hoofdredacteur Piet Lampaert van De Rode Vaan is hem eveneens in die periode gaan interviewen en begroette hem met de historische woorden: “Wij komen u eens aan de tand voelen.” Zelf zal Freddy wellicht betere herinneringen hebben aan een ontmoeting met prinses Diana, waarmee Mark Uytterhoeven dan weer uitgebreid de draak stak in “Alles kan beter”…

Lees verder “Freddy Willockx (1947-2024)” →

35 jaar geleden hadden wij oog en oor voor…

35 jaar geleden hadden wij oog en oor voor…

Ik had geen passende illustratie om dit artikel te illustreren, dus grijp ik maar even terug naar de foto van de redactie van De Rode Vaan bij de verhuis naar de Lemonnierlaan in 1981. Het is bedoeld als een soort van uitwuiven, want van de erop afgebeelde redacteurs (v.l.n.r. René en Piet Lampaert, Lode De Pooter, Miel Dullaert, ikzelf en Jan Vermeersch) blijven eind 1988 enkel nog Miel Dullaert en ikzelf over. En in het geval van mezelf: dat zal enkel nog duren tot eind februari 1989. Vanaf dan blijft Miel Dullaert nog als enige over. Hij staat dan wel aan het hoofd van een vernieuwde redactie, die zichzelf in De Rode Vaan nr.52 van 1988 (waaruit dit overzicht komt) wel als volgt aankondigde:

Lees verder “35 jaar geleden hadden wij oog en oor voor…” →

De geheimschrijvers (2): Amand Meuleman

De geheimschrijvers (2): Amand Meuleman

Dertig jaar geleden werkte ik voor mijn tweede keer voor Piet Lampaert. Mijn vroegere hoofdredacteur bij De Rode Vaan was aan een steile opgang begonnen binnen de socialistische partij. Dat begon als voorzitter van de Vlaamse Socialistische Zelfstandigen. Hij trok mij aan om het maandblad uit te geven. Als het echter op advies geven aankwam, waren wij afhankelijk van onze lokale secretarissen die de echte specialisten waren op dat vlak. Daarom stelde Piet voor om deze secretarissen om beurt elke maand eens in het zonnetje te zetten in ons blad. Na Antwerpen was het natuurlijk de beurt aan Gent, meer bepaald aan Amand Meuleman. En jawel, het is wel degelijk Amand en niet Armand zoals hij herhaaldelijk moest rechtzetten…

Lees verder “De geheimschrijvers (2): Amand Meuleman” →

Zeventig jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama”

Zeventig jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama”

Die eerste avond werd meteen ook al “Panorama” uitgezonden, dat daarmee zonder enige concurrentie het langst lopende programma is op de Vlaamse televisie (bovenstaande pancarte is wel uit 1979, een oudere heb ik helaas niet kunnen vinden). Voor De Rode Vaan was “Panorama” het televisieprogramma dat het meeste aandacht kreeg. De recensies werden meestal geschreven door Lode De Pooter en zelfs tijdens zijn vakantie nam dan hoofdredacteur Piet Lampaert het van hem over, terwijl ik wel de andere programma’s mocht bespreken.

Lees verder “Zeventig jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama”” →

De geheimschrijvers (1): Guy De Block

De geheimschrijvers (1): Guy De Block

Dertig jaar geleden werkte ik voor mijn tweede keer voor Piet Lampaert. Mijn vroegere hoofdredacteur bij De Rode Vaan was aan een steile opgang begonnen binnen de socialistische partij. Dat begon als voorzitter van de Vlaamse Socialistische Zelfstandigen. Hij trok mij aan om het maandblad uit te geven. Als het echter op advies geven aankwam, waren wij afhankelijk van onze lokale secretarissen die de echte specialisten waren op dat vlak. Daarom stelde Piet voor om deze secretarissen om beurt elke maand eens in het zonnetje te zetten in ons blad. En we begonnen met de man waarmee ik het meeste contact heb gehad en dat was Guy De Block uit Antwerpen.

Lees verder “De geheimschrijvers (1): Guy De Block” →

Veertig jaar geleden: “Muziek… ludiek”

Veertig jaar geleden: “Muziek… ludiek”

Het gebeurt uiterst zelden dat we hier een commentaar geven bij één of ander radio-programma. Toch kunnen we het deze keer niet laten enkele zinnen te wijden aan het programma « Muziek… ludiek » dat we maandag jl. (5/9) toevallig hoorden. Een programma van de omroep Limburg waar lichte, makkelijke maar daarom niet onaardige muziek gedraaid wordt.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Muziek… ludiek”” →

45 jaar geleden: mijn officiële start op De Rode Vaan

45 jaar geleden: mijn officiële start op De Rode Vaan

Vandaag is het 45 jaar geleden dat ik officieel ben beginnen werken op De Rode Vaan. Op bovenstaande foto ziet u mij op de wekelijkse redactievergadering in de Kazernestraat naast mijn goeroe, Lode De Pooter. Op onderstaande foto kijk ik over de schouder van die andere inspirerende figuur, Jan Mestdagh. Deze foto is reeds genomen in de Lemonnierlaan, aan het bureau van Jan, dat naast het mijne (onderste foto) stond.

Lees verder “45 jaar geleden: mijn officiële start op De Rode Vaan” →

Daniël Termont wordt zeventig…

Daniël Termont wordt zeventig…

Ik heb het altijd goed kunnen vinden met de vroegere Gentse burgemeester Daniël Termont, vooral dankzij onze gemeenschappelijke vriendschap met Piet Lampaert. Toen Termont echter n.a.v. de jongste gemeenteraadsverkiezingen verklaarde “geen burgemeester te willen zijn van de mensen die voor de N-VA hadden gestemd”, kwam er ipso facto een einde aan de vriendschap, aangezien ik in dat geval was. Toch wil ik hem bij deze verjaardag langs deze weg het beste wensen, aangezien hij de laatste tijd nogal wat problemen heeft met zijn gezondheid.

Lees verder “Daniël Termont wordt zeventig…” →

35 jaar geleden: schouderklopjes en berispingen

35 jaar geleden: schouderklopjes en berispingen

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, werd diverse keren uitgesteld, van de agenda afgevoerd enz…, maar sinds maandag jl. is het zo ver: de Raad van Bestuur van de BRT heeft een nieuwe voorzitter. De door de SP voorgedragen Els Witte, prof. aan de VUB, werd als kersvers lid van die Raad maar meteen ook tot voorzitter gepromoveerd.

Lees verder “35 jaar geleden: schouderklopjes en berispingen” →