Veertig jaar geleden: Dominique Verkinderen promoveert met studie over het Van Crombrugghe's Genootschap

Veertig jaar geleden: Dominique Verkinderen promoveert met studie over het Van Crombrugghe's Genootschap

Dominique Verkinderen, de vrouw van Guy Verhofstadt, is reeds van bij de aanvang lid van het Collegium Vocale van Philippe Herreweghe. Ze is ook al jaren secretaris en casting director van het koor.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Dominique Verkinderen promoveert met studie over het Van Crombrugghe's Genootschap”

Twintig jaar geleden: Roby Lakatos op de Gentse Feesten

Twintig jaar geleden: Roby Lakatos op de Gentse Feesten

Roby Lakatos (foto YouTube) is een zigeunerviolist die zowel door Stéphane Grapelli, Yehudi Menuhin als Philippe Herreweghe op handen zou worden gedragen. Vooral dit laatste is toch wel vrij ongeloofwaardig. Toen ik Lakatos aan het werk zag (het leek wel Eric Goeman) en hoorde op de Gentse Feesten op 23/7/1998 was hij immers wel virtuoos, maar speelde hij voor de rest gewoon de bekende, afgezaagde “zigeunerwijsjes”. Met Helmut Lotti speelt hij een versie van “Are you lonesome tonight?”

Gustav Leonhardt (1928-2012)

Het is al vier jaar geleden dat Gustav Leonhardt, de tegenpaus van de authentieke uitvoeringspraktijk (de échte paus zijnde Nikolaus Harnoncourt) is overleden. Jos Van Immerseel wou bij hem geen les volgen, alhoewel het zijn groot idool was. Maar hij wou geen Gustav Leonhardt-cloon worden, zei hij. En ook voor Philippe Herreweghe was hij een inspirerend voorbeeld: “Een belangrijke volgende stap was dat ik via Ton Koopman in contact kwam met Gustav Leonhardt in Amsterdam, waar de barokbeweging op dat moment volop bloeide. Van hem heb ik ten eerste vooral het respect voor de muziek als zodanig geleerd. Dat leer je niet in het conservatorium. Daar moet muziek beantwoorden aan het romantische ideaal met virtuozen e.d. En op technisch gebied heb ik vooral van zijn heel speciale ritmiek geleerd. Een soort precisie die nauw verwant is aan jazz, terwijl het conservatorium veel meer harmonisch is gericht.”
Lees verder “Gustav Leonhardt (1928-2012)”

“De hedendaagse dirigent is vergelijkbaar met de manager in het moderne bedrijfsleven”

00333460.cx_1De Amerikaanse dirigent Leonard Slatkin viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Nog niet zo heel lang geleden heeft hij bij het BBC Symphony Orchestra ophef veroorzaakt door kritiek te leveren op musici die in zijn ogen te dik waren. Het bericht in “The Times” maakte meteen ook melding van “een niet nader genoemde dirigent” die de vrouwelijke orkestleden vroeg om zonder slipje te spelen, zogezegd omdat de aflijning daarvan onder hun kleed de aandacht zou afleiden. Men kan zich afvragen of dit allemaal behoort tot het domein van de dirigent. Wat is überhaupt de rol van een dirigent? Is hij een noodzakelijk kwaad? Een overbodige luxe? Of integendeel toch een onaantastbare halfgod? De laatste autoritaire dictator?
Lees verder ““De hedendaagse dirigent is vergelijkbaar met de manager in het moderne bedrijfsleven””

De Koninklijke Winterconcerten

De Koninklijke Winterconcerten

Honderd jaar geleden (*) startte de fameuze Cercle Royal des Concerts d’Hiver, die zich nu wellicht eerder nillens dan willens de Koninklijke Kring der Winterconcerten dient te noemen, met haar concerten waarbij ze vooral aandacht hadden voor steeds hetzelfde romantische repertoire (zelfs muziek die daarbuiten valt, wordt op de typische gezwollen pathetische manier vertolkt) dat de trouwe abonnees in verrukking brengt. Sommigen lijken wel abonnees van het eerste uur, zodanig dat in de stille passages het gekuch, geblaas en geschuifel wel eens storend wil werken. Misschien is voor dit publiek wel het beroemde zinnetje in de programmaboeken van het Festival van Vlaanderen bedoeld dat men niet mag kuchen tijdens de uitvoering, maar anderzijds ben ik bang dat sommigen door zich in te houden een onverwacht rendez-vous met Piet met de Zeis tegemoet zouden gaan. Bovendien wordt er ook menig uiltje gevangen, wat niet langer als beledigend voor de uitvoerder dient te worden beschouwd sedert Gerard Mortier zijn beruchte uitspraak lanceerde dat er geen beter compliment is dan op heerlijke muziek in slaap te vallen. (**) Vandaar misschien dat het precies déze mensen zijn die na afloop vaak het hardst in de handen klappen.
Lees verder “De Koninklijke Winterconcerten”