45 jaar geleden: “Le misanthrope” door het NTG

45 jaar geleden: “Le misanthrope” door het NTG

45 jaar geleden was het NTG te gast in de stadsschouwburg van Sint-Niklaas met hun versie van “Le misanthrope” van Molière. Wij zijn daar destijds met de Broedersschool (waar ik toen les gaf) naartoe gegaan, maar ik herinner mij daar eerlijk gezegd helemaal niks meer van. Gelukkig heb ik nog een recensie gevonden in een oude Gazet van Antwerpen…
Lees verder “45 jaar geleden: “Le misanthrope” door het NTG”

Alois Alzheimer (1864-1915)

alzheimer

Het is vandaag honderd jaar geleden dat de Duitse neuropatholoog en psychiater Alois Alzheimer is overleden. Ik mag hem hier zeker niet vergeten te vermelden (daar is de eerste grap al!) want zijn naam gaat hier nogal vaak over de tong. De laatste keer zelfs tegenover mijn huisarts. Maar die vond dat er niks aan de hand was: “Iedereen vergeet wel al eens iets.” Daarom hou ik deze bijdrage in de luchtige sfeer, ook al betreft het hier een ernstige ziekte natuurlijk. Maar zelfs al zou mijn dokter ongelijk hebben, dan nog kunnen we er maar beter om lachen, zoals Beaumarchais placht te zeggen: “Je ris de peur d’être obligé d’en pleurer”. En daarom herdenk ik de dood van de eerbiedwaardige dokter met een recensie van het stuk “Tante Euthanasie gaat achteruit” van Kamagurka, waarin de dokter ook een rol mag vertolken…
Lees verder “Alois Alzheimer (1864-1915)”

Richard II (1367-1400)

55 Richard_II_of_EnglandVandaag is het 615 jaar geleden dat Richard II is overleden. Hij stierf (wellicht door uithongering) in het kasteel Pontefract in York, waar hij was vastgezet door zijn neef Henry of Bolingbroke. Richard II is, net zoals Richard III, een typisch voorbeeld van geschiedenisvervalsing door Shakespeare. Maar hier is het dus juist omgekeerd: van Richard III maakte hij een monster, terwijl hij van Richard II totaal ongepast een halve heilige maakt. Richard II regeerde als een absolute heerser, zette het parlement buiten strijd en voerde een waar terreurbewind dat zich uitte in onderdrukking, doodvonnissen en zware belastingen. Geen wonder dus dat hij uiteindelijk aan de kant werd gezet en van kant gemaakt.
Lees verder “Richard II (1367-1400)”

Israel Horovitz wordt 75…

Israel Horovitz wordt 75…

De Amerikaanse auteur Israel Horovitz wordt vandaag 75. Van hem zag ik in november 1970 de rockmusical “Pil” in Arca, dat toen nog een keldertheater was in de Hoogpoort. Daarvan maakte ik destijds voor eigen gebruik de volgende bespreking. 45 jaar later schrik ik wel een beetje van mijn taalgebruik in die tijd, maar het geeft wel een goed beeld van hoe wij destijds opgevoed werden…
Lees verder “Israel Horovitz wordt 75…”

Onpaardans

Ed Vanderweyden schreef “Onpaardans” in een regie van Mark Willems en een decor van Peter Marichael met Sien Eggers (Linda) en Ronny Waterschoot (Frank). Ed Vanderweyden is in 1957 geboren in Tienen in een arbeidersmilieu. Nadat hij gebuisd is als germanist in Leuven, beoefent hij twaalf stielen en dertien ongelukken, tot hij vanaf 1987 full-time van zijn pen gaat leven als scenarist vooral van bedrijfsfilms en van grappen en grollen à la Gaston en Leo. Het mocht dan ook geen verwondering wekken dat dit stuk is gecreëerd door een Gents amateurgezelschap. Toch nam de KVS het een jaar later op het repertoire. En nog een jaar later kwam het dan als draaischijfproductie opnieuw naar de Arteveldestad. Het dient gezegd dat het NTG geen enkele inspanning had gedaan. Alhoewel het een intiem “huiskamerstuk” is met slechts twee personages werd het in het enorme Tolhuis-complex neergepoot. Omdat er ook bijna geen publiciteit was gevoerd, was de zaal zo goed als leeg, zelfs ondanks het feit dat ze met doeken tot kleinere proporties was herleid. Zelf heb ik overigens het stuk niet uitgezeten, want dit was doordeweeks gezanik van een gescheiden koppel, zoals je overal en eender wanneer kunt horen. De vrouw die hoofdpijn heeft en de man die zijn secretaresse neukt. Kom zeg, zelfs Paul McCartney had dit reeds in zijn ‘Liverpool Oratorio’ bedacht! Alleen moet er op een bepaald moment “iets” gebeurd zijn, waardoor de verhouding verzuurd is. Mijn partner hield het op een (gedwongen) abortus, ikzelf op een miskraam. Achteraf las ik in de persinformatie dat het de dood van hun kind betrof, dus eigenlijk hadden we alle twee een beetje gelijk, maar, eerlijk gezegd, het zal ons een zorg zijn (Gent, Tolhuis, 17/03/1993).