“Afternoon men” van Anthony Powell

“Afternoon men” van Anthony Powell

“Afternoon men” was de debuutroman van Anthony Powell. Jocelyn Brooke, die toen een zeer jonge recensent van begin twintig was (geboren in 1908) , schreef in Time and Tide, een literair-politiek tijdschrift dat elke week een nieuw nummer uitbracht: Afternoon Men heeft een onweerstaanbaar, innerlijk pulserend ritme en doet bijna denken aan een prozavariant van Sweeney Agonistes. Net als Ulysses is het een eindpunt (**), een vorm die zich niet laat herhalen. Niemand zou nog een roman op precies deze manier kunnen schrijven. Het is een van de meest betekenisvolle — en trouwens ook een van de geestigste — romans van zijn tijd. (***)” Dat wordt in latere studies expliciet genoemd als een van de allereerste reacties op Powell’s debuut vrijwel zeker in het vroege voorjaar van 1931, waarschijnlijk eind maart of april 1931.

Lees verder ““Afternoon men” van Anthony Powell”

Theo’s Buitelingen (72): Terug in de Kromstraat met Alie en Truus

Theo’s Buitelingen (72): Terug in de Kromstraat met Alie en Truus

We mochten weer eens aantreden met onze oude fietsen en dito lijven. Deze keer niet in Heeswijk de geboorteplaats van onze opa Dorus “de Mulder” van den Heuvel maar in Veldhoven. Als omlijsting van de dames editie van de Omloop der Kempen. De organisatie was weer in handen van retro-wielerclub “À la Recherche de la Jeunesse Perdue”, vrij naar Marcel Proust.

Lees verder “Theo’s Buitelingen (72): Terug in de Kromstraat met Alie en Truus”

“Dagboek van een oude dwaas” van Junichiro Tanizaki

“Dagboek van een oude dwaas” van Junichiro Tanizaki

Deze keer ben ik met mijn gat in de boter gevallen wat mijn “willekeurige woordenzoeker” betreft. “Dagboek van een oude dwaas” van Junichiro Tanizaki kon op geen beter moment in mijn handen terecht zijn gekomen. De auteur (1886-1965) was een beetje ouder dan ik toen hij dit boek schreef in 1961. Hij heeft ook wat meer kwaaltjes dan ikzelf (wellicht omdat de medische wetenschap toen nog niet zo ver stond als nu), maar de overeenkomst is toch frappant. En heerlijk!

Lees verder ““Dagboek van een oude dwaas” van Junichiro Tanizaki”

25 jaar geleden: cultuur in Gent (348)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (348)

Ik beken. Ik beken dat ik tot over mijn oren verliefd ben op NTG-actrice Hilde Heynen (foto Michiel Hendryckx via Wikipedia). Zodanig zelfs dat ik haar Antwerpse tongval liefderijk koester, zeker wanneer ze zich aan een lied waagt, wat ik spannender vind dan een trapeziste die werkt zonder net. En als het dan lukt, zoals bij “Pie Jesu” tijdens het nieuwjaarsconcert, dan sta ik toch wel met tranen in de ogen, zeker! Oh Hilde, Hilde, smachtend zal ik op de eerste rij zitten, als je zondagmiddag te gast bent bij Freek Neirynck in de foyer van het NTG. * Ik zal dan wel omringd zijn door een handvol Lolita’s, die krijsend de aandacht zullen willen trekken van de andere gast, Mathias Sercu. Ik zal deze verzoeking met gelatenheid dragen. * Of de cocktail van Jacques Vandersichel later evenveel herinneringen zal losmaken als het Madeleinekoekje bij Marcel Proust, dat valt nog af te wachten. Liefhebbers van deze auteur kunnen zondagavond wel terecht in de Rode Pomp waar sopraan Mireille Capelle, pianist Koen Kessels en Paul Klinck, de Gentse Paganini, de Proust-cyclus van Boudewijn Buckinx brengen. (RDS in HLN van 16/5/1998)