Luc Van Hove

Luc Van Hove schreef zijn concerto voor elektrische gitaar (“Stacked time”) voor Eric Melaerts, die het creëerde in 1990 samen met het Filharmonisch Orkest van Vlaanderen o.l.v. Günther Neuhold. De keuze voor Melaerts was niet echt toevallig want Van Hove is een jeugdvriend van Jan Leyers en Eric Melaerts speelde bij de eerste versie van Soulsister. Overigens vond Jan Leyers het godgeklaagd dat de enige opname van muziek van Van Hove op dat moment de orchestratie was van de soundtrack die Jan voor de film “Blueberry hill” schreef! Zelfs dit concerto is bij mijn weten niet op CD verschenen! Eigenlijk is het een Mahleriaanse score, waartegen de gitaar eigenlijk in Jimi Hendrix-stijl zou moeten tegenop “scheuren”. Daarvoor is Eric echter een te gestileerd gitarist en bovendien was hij doodnerveus (na het optreden barstte hij van pure nervositeit in tranen uit; hij had ook meer oog voor zijn metronoom dan voor de dirigent). Daarom was uiteindelijk het adagio (zoals gebruikelijk bij “nieuwe” muziek) nog het beste. Maar alles bij elkaar was het een geslaagd experiment. Van Hove maakte ook de arrangementen voor de ‘pop classics’ op de Proms en op 27 april 1993 creëerde Paul Dombrecht zijn hoboconcerto in De Singel.

Er staan nu ook lévende personages op de operascène

Er staan nu ook lévende personages op de operascène

De Vlaamse Kameropera opende haar speeljaar met een interessante « double bill », « Il Signor Bruschino » van Gioacchino Rossini en « Mozart en Salieri » van Nicolai Rimski-Korssakov.
Lees verder “Er staan nu ook lévende personages op de operascène”