Beknopte geschiedenis van de vioolbouw

Beknopte geschiedenis van de vioolbouw

Het is al twintig jaar geleden dat ik voor Het Laatste Nieuws vioolbouwer Luc Deneys ging interviewen (foto YouTube). Ver moest ik mij daarvoor niet verplaatsen, want de heer Deneys woont in de Sint-Jacobsnieuwstraat, dus in het verlengde van de straat waar ik woon. Het interview als zodanig heb ik voorlopig nog niet teruggevonden, maar ik heb wel een artikel over de geschiedenis van de vioolbouw, waarin ik ook Luc Deneys aan het woord laat…

Lees verder “Beknopte geschiedenis van de vioolbouw”

Helmut Lotti wordt vijftig…

Helmut Lotti wordt vijftig…

Op 15 januari 2017 maakte Helmut Lotti (bovenstaande foto: YouTube) op zijn Facebookpagina bekend dat hij naar Duitsland zou verhuizen, nu hij er opnieuw meer en meer succes kreeg. Die verhuizing had echter ook jammerlijke gevolgen. Zijn echtgenote Jelle Van Riet zou niet mee verhuizen naar Duitsland. Het koppel ging, mede door de verhuis, uit elkaar. “Mijn keuze gaat vergezeld door spijt. Deels omwille van mijn verhuis, gaan Jelle en ik elk onze eigen weg. Een moeilijke beslissing die ons diepbedroefd achterlaat. Daarom vraag ik ook om onze privacy te respecteren. Ik zal hier stil over blijven, maar wil graag melden dat ik terugkijk op bijna tien jaar samen, die voor het grootste deel prachtig, fascinerend en intens waren. Ik zal ze voor altijd koesteren.”

Lees verder “Helmut Lotti wordt vijftig…”

25 jaar geleden: Pakhuis decor voor nieuw TV-programma

25 jaar geleden: Pakhuis decor voor nieuw TV-programma

Vandaag is het 25 jaar geleden dat de toenmalige BRTN een muziekprogramma uitzond onder de naam “Passage”. Dit programma werd opgenomen in het Gentse Pakhuis. Ik heb die opname bijgewoond, dat herinner ik me dus wel, maar de televisieuitzending zelf kan ik me niet meer voor de geest halen. Zou ze uiteindelijk nooit het scherm gehaald hebben? In het artikel voor Het Laatste Nieuws schets ik alleszins al een paar problemen waarmee de makers te kampen hadden…
Lees verder “25 jaar geleden: Pakhuis decor voor nieuw TV-programma”

De Muziekkrant

De Muziekkrant

Het muziektijdschrift Tliedboek is nooit echt ter ziele gegaan. Toen op een bepaald moment folk en “luisterliederen” (muziek waarbij de tekst even belangrijk, zo niet belangrijker is dan de muziek, zeg maar) niet langer “en vogue” waren, werden de bladzijden meer en meer ingepalmd door popmuziek. Bruce Springsteen was op een bepaald moment even prominent aanwezig als vroeger Bob Dylan of Leonard Cohen. Ikzelf schreef twee lange bijdragen over Rod Stewart en zelfs over een oude swinger als Louis Prima. Dat zag een deel van de oude garde met lede ogen aan. Het tij kon echter niet meer worden gekeerd, dat beseften ze wel, maar in de jaren tachtig klom de zogenaamde klassieke of ernstige muziek eindelijk uit het diepe dal waarin ze in de jaren zestig was terecht gekomen. De beweging van de historische uitvoeringspraktijk maakte klassiek weer “hip”. Daarom werden er nieuwe medewerkers aangetrokken zoals Stephan Moens en werd er meteen een totaal nieuw blad uit de grond gestampt “De Muziekkrant”, een beetje naar het voorbeeld van “Le Monde de la Musique”.

Lees verder “De Muziekkrant”

Ronald Zollman directeur van de Pilsen Philharmonic

Ronald Zollman directeur van de Pilsen Philharmonic

Bij het begin van het seizoen ’89-’90 werd Ronald Zollman (geboren in 1950 in Antwerpen), een leerling van Igor Markevitsj, aangesteld als chefdirigent van het N.O.B. Tegelijkertijd engageerde het orkest Fred Brouwers als de eerste intendant uit de geschiedenis van het N.O.B. Beiden kenden elkaar allicht uit de tijd van de acties voor de vrijlating van de Argentijnse pianist Miguel-Angel Estrella. Toen deze acties in 1981 resultaat opleverden, kreeg Estrella trouwens onmiddellijk een concert aangeboden in Brussel, waarbij Zollman het conservatoriumorkest dirigeerde.
Lees verder “Ronald Zollman directeur van de Pilsen Philharmonic”

Koningin Elisabethwedstrijd voor piano 1983

Koningin Elisabethwedstrijd voor piano 1983

Het wordt televisiekijkers dezer dagen niet gemakkelijk gemaakt. Zij die bij cultuur (met of zonder hoofdletter) zweren, zouden eigenlijk elke avond op BRT 2 naar de rechtstreekse reportages van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano 1983 moeten zien en… luisteren (vanaf 23-5 en nog tot 28-5). Wanneer men een zinnig en algemeen oordeel over een dergelijke competitie met wereldfaam wil uitbrengen, moet men inderdaad alle deelnemers gehoord hebben. Dit is een zware taak die denkelijk weinig melomanen tot het (bittere ?) einde zullen vervullen voor hun buis. Wanneer er op diezelfde ogenblikken op BRT 1 dan nog concurrentie is van feuilletons als « Verdi » en « Dallas », van voetbalpartijen als « Juventus-Hamburg » en van spelprogramma’s als de « I.Q.-quiz » en « Cinemanie » — om nog te zwijgen van de beruchte « Weekendfilm » — maakt men het de kijkers wel dubbel lastig.

Lees verder “Koningin Elisabethwedstrijd voor piano 1983”

Tien jaar geleden: Szabolcs Brickner wint het “Eurovisiesongfestival voor gevorderden”

Tien jaar geleden: Szabolcs Brickner wint het “Eurovisiesongfestival voor gevorderden”

Tien jaar geleden heb ik dan toch maar naar “het Eurovisiesongfestival voor gevorderden”, zoals men de Elisabethwedstrijd voor zang op Klara noemde, gekeken. Om eerlijk te zijn, ik zou dat tóch gedaan hebben, hoor, maar het Oost-Europese cultuurimperialisme in het “gewone” Songfestival was me er nu zéker te veel aan. En wie won er de Elisabethwedstrijd? Een Hongaar!

Lees verder “Tien jaar geleden: Szabolcs Brickner wint het “Eurovisiesongfestival voor gevorderden””