Pietro Mascagni (1863-1945)

Pietro Mascagni (1863-1945)

Vandaag is het precies 75 jaar geleden dat de Italiaanse componist Pietro Mascagni is gestorven. Mascagni was een landelijke, een “rustieke” jongen uit Livorno die enkel maar met de hulp van een maecenas, baron de Landarel, muziekstudies kon aanvatten. Het was dan ook aan deze baron dat de “Cavalleria Rusticana” werd opgedragen, waarmee hij op 25-jarige leeftijd de eerste prijs van een operawedstrijd won en meteen wereldberoemd werd.

Lees verder “Pietro Mascagni (1863-1945)”

L’Unità (1924-2014)

L’Unità (1924-2014)

Het is al vijf jaar geleden dat de legendarische Italiaanse communistische krant L’Unità ermee is gestopt. Na jarenlange financiële problemen en dalende oplages verscheen het vroegere officiële spraakorgaan van de Communistische Partij van Italië (PCI) sinds 1 augustus 2014 niet meer. De aandeelhouders raakten het niet eens over een crisisplan om de krant te redden. De 80 redacteurs hadden al drie maanden geen loon meer ontvangen. Of het verdwijnen ook te maken heeft met de schadevergoeding van twee miljoen euro die Silvio Berlusconi (foto) in 2009 van het blad eiste wegens de verslaggeving over een aantal seksschandalen waarbij hij betrokken was, is niet geweten.

L’Unità wordt op 12 februari 1924 in Milaan opgericht door Antonio Gramsci. De krant krijgt de naam “l’Unità, quotidiano degli operai e dei contadini”, oftewel “De Eenheid, de krant van de arbeiders en de boeren”. Van 1924 tot 1991 is l’Unità de officiële krant van de communistische partij, die drie jaar eerder, in 1921, werd opgericht o.a. door Gramsci en Togliatti.
De krant heeft een eerste gemiddelde oplage van 20.000 exemplaren per dag. Na de moord op de socialist Giacomo Matteotti op 10 juni 1924, waar l’Unità veel aandacht aan besteedt, loopt de oplage op tot 34.000 kopieën. Matteotti had zich fel uitgesproken tegen de fascistische partij en tegen Benito Mussolini. Op 8 november 1925 wordt de distributie van l’Unità en van l’Avanti, het partijorgaan van de socialistische partij, tijdelijk stopgezet. Na de mislukte aanslag op Mussolini op 31 oktober 1926 wordt de krant opgeheven.
In de periode 1927-1944 wordt l’Unità illegaal gedrukt. Met de komst van de geallieerden in Italië wordt alle opgeheven kranten weer nieuw leven ingeblazen. In Rome komt de eerste officiële editie van l’Unità weer uit. Opmerkelijk is dat er al die tijd afzonderlijke edities voor Noord- en Zuid-Italië bestonden.
Na afloop van de Tweede Wereldoorlog ging de PCI onder het leiderschap van Palmiro Togliatti zich meer en meer verzoenen met het establishment. De PCI had niet meer de ambitie om de bourgeoisstaat omver te werpen. Naar aanleiding van de moord op christendemocraat Aldo Moro in 1978 veroordeelt de krant de Rode Brigades en noemt ze ‘vijanden van de democratie’. Ook kondigt de krant een algemene staking af. De krant wordt ook een voortrekker van het eurocommunisme van Enrico Berlinguer: de dag na de val van de Berlijnse Muur kopt l’Unità met “De mooiste dag van Europa”.
In 1991 wordt de ondertitel van de krant van ‘giornale del PCI’ (krant van de PCI, Partito Comunista Italiano) veranderd in ‘giornale fondato da Antonio Gramsci’ (krant opgericht door Antonio Gramsci). De oplage ligt dan rond de 156.000 kopieën per dag.
Door ernstige economische problemen wordt l’Unità in juli 2000 opgeheven. Tot augustus van datzelfde jaar wordt de krant alleen nog online gepubliceerd. In 2001 wordt de krant echter weer nieuw leven ingeblazen en op 28 maart wordt de eerste nieuwe editie van l’Unità uitgegeven, die het dus echter amper tot 1 augustus 2014 zal uitzingen…

Lees verder “L’Unità (1924-2014)”

Palmiro Togliatti (1893-1964)

15 Palmiro_Togliatti in 1948

Vandaag is het precies 65 jaar geleden dat er door een fascistische student een (mislukte) moordaanslag werd gepleegd op Palmiro Togliatti, de voorzitter van de Italiaanse communistische partij, die zo kort na de Tweede Wereldoorlog enorm populair was bij het niet-fascistische gedeelte van Italië en de volkswoede was dus heel groot. Volgens de overlevering deed de Italiaanse rechterzijde daarom een beroep op Gino Bartali. Zijn exploten in de Ronde van Frankrijk moesten immers een dreigende burgeroorlog afwenden. Reeds werden de wapens in gereedheid gebracht, toen eerste minister Alcide De Gasperi, de stichter van de Democrazia Cristiana, en paus Pius XII Bartali opdroegen de Tour de France te winnen om de gemoederen te bedaren. Bartali klaarde de klus. Uitgerekend op de dag van zijn overwinning ontwaakt ook Togliatti uit de coma. De lont was uit het kruidvat gehaald. De Italiaanse thrillerauteur Carlo Lucarelli, die zich vaak baseert op onopgeloste misdaden uit de Italiaanse geschiedenis, geeft in zijn “Via delle oche”, het laatste deel in zijn De Luca-trilogie, “a vivid fictionalized account of that day.”