Het is vandaag al tien jaar geleden dat Claude-Jean Philippe, de Franse filmcriticus, essayist, dagboekschrijver, regisseur en producer die talloze documentaires maakte, is overleden. Lukas De Vos wijdde er in 2024 de dertigste aflevering van zijn Evangelie aan onder de titel: “De Johannes de Doper van de film”.
Lees verder “Claude-Jean Philippe (1932-2016)”
In “Bird on a wire” (John Badham, 1990) moet Goldie Hawn weer niets anders doen dan gillen, zij het dat ze tegenspeler Mel Gibson – en dus ook de kijker – daarbij meestal een leuke kijk op haar billen gunt. Toch is het Goldie Hawn’s ranke lijfje dat heel deze productie schraagt. Zoals de onevenaarbare Barry Norman op de BBC zei: “At 47 she’s still looking cute, there should be a law against that! But I bet that somewhere in an attic a portrait of her is getting older every second.” (Op 47 ziet ze er nog altijd schattig uit, men zou zoiets moeten verbieden! Maar ik wed dat ergens op een zolder een portret van haar met de seconde ouder wordt.) En nu maar hopen dat uw kennis van de wereldliteratuur ver genoeg reikt om het grapje ten volle te appreciëren!
Lees verder ““Bird on a wire””
Ik had zin om het derde en laatste deel van Francis Ford Coppola’s “The Godfather” nog eens te zien (*). Ik had deze film destijds moeten recenseren voor Stepsmagazine, maar ik herinnerde mij enkel dat de opera “Cavalleria Rusticana” van Pietro Mascagni een belangrijke rol speelt in het verhaal. Ik moest daar uiteindelijk wel lang op wachten (het is de finale), maar ik vond het wel de moeite waard. Dit is wat ik destijds schreef in Steps:
Lees verder ““The Godfather 3: the death of Michael Corleone””
La vie sexuelle des Belges…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (840)”
In de zomer van 1995 heb ik voor Stepsmagazine een reportage gemaakt over de film “Camping Cosmos” van de Brusselse regisseur Jan Bucquoy…
Lees verder “Dertig jaar geleden: reportage op Camping Cosmos”
Het is al 25 jaar geleden dat de Franse actrice Lolo Ferrari (eigenlijk Eve Vallois) is overleden.
Lees verder “Lolo Ferrari (1963-2000)”
Vandaag viert de Amerikaanse filmregisseur Francis Ford Coppola zijn 85ste verjaardag…
Lees verder “Francis Ford Coppola wordt 85…”
De eerste Britse speelfilm was (uiteraard zou ik bijna zeggen) “Oliver Twist” en werd gerealiseerd door Cecil Hepworth in december 1912 (*). Over de periode van de stille film in Groot-Brittannië weet ik niet veel en het is opvallend dat ook in de BBC-reeks over de geschiedenis van de Britse film deze nauwelijks aan bod komt. Alleen herinner ik me van de eerste aflevering dat de “leading man” in de romantische films van destijds Ivor Novello was en dat die eigenlijk homoseksueel was (iets wat dus vaker en op universeel vlak voorkwam: zie hiervoor mijn inleiding op “Verleidelijke Verleiders” op deze blog). Uiteraard kwam de man er niet voor uit, niet alleen om de begrijpelijke “financiële” redenen, maar ook omdat homoseksualiteit als zodanig strafbaar was tot in de jaren zestig!
Lees verder “De geschiedenis van de Britse film”
“Broken glass” (1994) zou het laatste stuk worden van Arthur Miller en geeft duidelijk aan hoezeer Millers stijl stilaan achterhaald is. Het psychologiseren pikt niemand meer en als het dan nog bovendien om het fascisme gaat, dan maakt het stuk toch wel een heel gedateerde indruk, althans toch in de regie van Christophe Ameye in het Arcatheater. Ameye werd aangetrokken naast Hugo Van Laere, nadat de tandem Verschaeve-Van Laere op de klippen was gelopen.
Lees verder “25 jaar geleden:”Broken glass” (Arthur Miller) in Arca”
Het is al vijf jaar geleden dat Barry Norman in zijn slaap is overleden. In de jaren tachtig keek ik ontzettend veel naar de BBC. En twee namen komen in dan boven drijven. Terry Wogan stierf niet zo lang geleden, maar toch heb ik toen geen in memoriam geschreven. Ik heb daar nog altijd spijt van. Daarom wil ik dezelfde fout niet begaan bij Barry Norman, die ik bovendien nog méér apprecieerde dan Terry.
Lees verder “Barry Norman (1933-2017)”
dagelijks iets degelijks 