De komedies van Shakespeare, als je’t mij vraagt is daar al meer om te doen geweest dan om z’n tragedies of historische stukken. En terecht want, al hanteert Old Will telkens zowel woord- als situatiehumor, beide vormen zijn heden ten dage zo geëvolueerd dat de oude meester toch niet echt meer kan worden gesmaakt. Tegen de tijd dat hij één Elisabethaans woordenspel heeft ontwikkeld, heeft Freek De Jonge er reeds tien opzitten en situaties met vermommingen en afluisteren vind je ten hoogste nog in films van het allooi van « De schachten in Tirol ». Daarom heeft regisseur Jean-Pierre De Decker er goed aan gedaan de actie over te plaatsen naar een Zuid-Amerikaans land rond de eeuwwisseling om tegen de achtergrond van een operetterevolutie deze operetteklucht over al of niet vermeende maagdelijkheid en de onvermijdelijke « battle of the sexes » te laten plaatsvinden. Kan men immers eventueel vraagtekens plaatsen bij « schaamteloze » parodieën op « Hamlet » of « Romeo and Juliet », dan komen Shakespeares komedies enkel nog echt tot leven indien ze overdreven in de verf worden gezet.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Veel leven om niets” (NTG)”René Walschot (1913-2003)
Het is vandaag ook al twintig jaar geleden dat de Brabantse renner René Walschot is overleden. Terwijl ik niets over hem terugvind op de Nederlandse Wikipedia, staat de Wielersite vol met sappige anekdoten. Ik probeer ze aan elkaar te breien…
Veertig jaar geleden: opera, to be or not to be
« Opera » is was veertig jaar geleden brandend actueel in Vlaanderen. Pamfletten werden uitgedeeld aan de ingang van de schouwburgen en de programmaboekjes van de « Opera voor Vlaanderen » omvatten een toelichting bij de begroting onder het motto : « Cultuur, geld en democratie ». Er werd ook weer gesproken over opera. Vooral als het om centen ging. Het NTG vindt dat het te weinig geld krijgt? Jef Demedts schopt wild om zich heen, Gerard Mortier van de Muntschouwburg krijgt een trap op een welgemikte plaats. Een nieuw productiesysteem voor onze filmers, wat inhoudt minder subsidies ? Zelfs de blauwer-dan-blauwe Guy « Potlood » Thijs zegt : « Als de opera zoveel miljard krijgt, ikke dan ook ! »
Lees verder “Veertig jaar geleden: opera, to be or not to be”Veertig jaar geleden: “Hoogtevrees” (Speeltheater)
De derde tienerproductie (12-16 j.) van het Gentse Speeltheater week enigszins af van de twee vorige (« Pas maar op » en « Soort zoekt soort »). Niet zozeer omdat er voor het eerst een andere cast was (want het blijft de verhouding tussen twee jongens-één meisje), maar omdat de realiteit hier werd ingeruild door de fantasie.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Hoogtevrees” (Speeltheater)”55 jaar geleden: het einde van mei ’68
Met het verwijderen van de rode vlag op de Sorbonne door een brandweerman kan men mei ’68 als geëindigd beschouwen. Wat vaak “vergeten” wordt (of laten we zeggen: onder de mat geschoven): als gevolg van de gebeurtenissen van mei ‘68 behaalt in de tweede ronde van de parlementsverkiezingen de gaullistische UDR-partij 64,3% van de zetels. Het is voor het eerst in Frankrijk dat een partij een absolute meerderheid in het parlement behaalt.
Lees verder “55 jaar geleden: het einde van mei ’68”25 jaar geleden: cultuur in Gent (368)
De dansschool P.A.R.T.S. van Anne Teresa De Keersmaeker staat internationaal in hoog aanzien. 25 jaar geleden bestond deze school drie jaar en dat betekende dan ook dat we voor het eerst konden kennismaken met de afgestudeerden. In het kader van de reeks « Eerste Zit » traden ze op in de Domzaal van het Kunstencentrum Vooruit. De P.A.R.T.S.- studenten brachten telkens een andere avondvullende groepschoreografie, die werd ingestudeerd onder leiding van twee van hen, Salva Sanchis en Arco Renz. Twee andere studenten, met name Tom Plischke en Kosmas Kosmopoulos (foto MySpace) waren niet zo kosmopolitisch aangelegd om zich naar het groepsconcept te voegen en kwamen liever met een soloproductie aanrukken. Ook deze solovoorstellingen kreeg men gespreid over de twee avonden te zien. Vermeldenswaard is nog dat dansabonnees en Vooruitkaarthouders gratis binnen mochten. Anderen betaalden 250 of 300 frank. ★ De liefhebbers van « Peter Pan » (NTG) anderzijds konden nu reeds terecht op een speciaal 0900-nummer (namelijk 0900/10888) omdat men een « ticketrush » voorzag. (RDS in HLN, 16/6/1998)
55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (54)
16 juni 1968
Omloop der Wase Gewesten (*) en afwachtingscriterium op de tuinwijk. Robert Roosen maakte Red belachelijk toen hij zei: “Omdat gij nu met een boekentas op de werf loopt”. Iedereen die erbij stond, moest lachen, behalve Red natuurlijk. Toen Red zei: “Wat gaan we nu aan De Kerf vragen?”, stond hij juist achter haar zuster die in een lach schoot. Toen Godelieve eraan kwam, ging Ken met Guido Van Landeghem “op de loop” omdat hij schrik had dat de andere Blommenkinders iets onaardigs zouden zeggen. Daarna sprak Godelieve nog tegen Ken op uitnodiging van Ron. ’s Avonds zonder Ron gaan wandelen en op de Ark geweest. Red vertelde ’s namiddags dat een briefkaart een open brief is met een kaart erin.
Erik Westerlinck
(*) Ik heb deze wedstrijd niet teruggevonden op de Wielersite, maar volgens mij is die dat jaar gewonnen door de Nederlander Leen De Groot, al staat deze overwinning ook niet op zijn erelijst. Daar staat echter tegenover dat er geen enkele overwinning van Leen in Temse voorkomt op zijn palmares en dat kan heel duidelijk niet: hij heeft wel degelijk eens gewonnen op de Tuinwijk (hij is toen nog bij ons thuis naar de WC geweest, dus ik kan het weten :-)
Piet Piryns wordt 75…
De Gentse gewezen journalist Piet Piryns viert vandaag zijn 75ste verjaardag.
Lees verder “Piet Piryns wordt 75…”Richard Depoorter (1915-1948)
Vandaag is het al 75 jaar geleden dat de West-Vlaamse wielrenner Richard Depoorter op dramatische wijze om het leven is gekomen in de Ronde van Zwitserland.
Lees verder “Richard Depoorter (1915-1948)”Twintig jaar geleden: The London Eye
Natuurlijk wilden we eens een tochtje maken in “The London Eye” (foto Khamtran), ook al had Gaby hoogtevrees en ikzelf claustrofobie. Toch zal het nogal meevallen omdat we opzettelijk een kalmere dag (maandag) hebben uitgekozen, zodat we ruimte zat hebben in onze “gondel”. Ook het vele glas (voor het uitzicht uiteraard, want daar is het ‘m precies om te doen) doet wonderen. En vooral: gelukkig zullen we pas enkele uren voor ons vertrek, dus nà ons eigen tochtje, kunnen vaststellen dat dit reuzerad inderdààd kan komen vast te zitten. (Ik moet toegeven dat er geen paniek uitbrak bij de inzittenden, ook al werden ze er slechts met mondjesmaat – gondel per gondel – uit gelaten.)
Lees verder “Twintig jaar geleden: The London Eye”








