95 jaar geleden: Feliks Wiecek wint de eerste Ronde van Polen

95 jaar geleden: Feliks Wiecek wint de eerste Ronde van Polen

De Ronde van Polen is een meerdaagse wielerwedstrijd in Polen. De ronde wordt sinds 1928 voor amateurs verreden. De eerste winnaar was op 16 september de Pool Feliks Wiecek. Sinds de jaren negentig (na de val van het communisme) werd het een wedstrijd voor profs. Dariusz Baranowski won ze meteen driemaal op rij en is daarmee recordhouder samen met de amateurs Marian Wieckowski en Andrzej Mierzejewski. In 2005 werd de Ronde van Polen toegevoegd aan de UCI ProTour in het kader van de internationalisering van de wielersport. De ronde had nog niet de status van een grote wedstrijd. Veel fans hadden liever gezien dat in plaats van de Ronde van Polen de Vredeskoers, een Oost-Europese rittenkoers met een veel rijkere geschiedenis, in de ProTour werd opgenomen. Vanaf 2011 behoort de Ronde tot de UCI World Tour.

Lees verder “95 jaar geleden: Feliks Wiecek wint de eerste Ronde van Polen” →

Clara Haesaert (1924-2018)

Clara Haesaert (1924-2018)

Vijf jaar geleden is Clara Haesaert overleden. Ze was in 1984 adjunct-adviseur bij de dienst openbaar bibliotheekwerken van het ministerie van Nederlandse Cultuur, maar toen ik haar opbelde voor een gesprekje over de jeugdboekenweek, stelde ze voor om haar uitsluitend als voorzitter van de werkgroep jeugdliteratuur van de Vereniging voor Vlaamse Letterkundigen (V.V.L.) te introduceren, aangezien het ministerie helaas (bijna) niets met de Jeugdboekenweek heeft te maken (een paar luttele centen als subsidie van de dienst letteren niet te na gesproken). En zoals je ziet : wij houden onze beloften. En wij stellen ook de vragen die men van ons verwacht dat we ze stellen…

Lees verder “Clara Haesaert (1924-2018)” →

35 jaar geleden: wat zouden wij zonder het Theaterjaarboek zijn ?

35 jaar geleden: wat zouden wij zonder het Theaterjaarboek zijn ?

Met heel wat vertraging willen wij u berichten over de publicatie van het 21ste Vlaams Theaterjaarboek. Geen erg evenwel, want dat jaarboek (nota bene over het seizoen ’86-’87) is zelf alweer ruimschoots te laat verschenen. De « schuld » hiervoor is deze keer te zoeken bij het Vlaams Theater Instituut. De aanhalingstekens zijn echter relativerend bedoeld, in die zin dat de vzw De Scène, sinds al die tijd de uitgever van dit jaarboek, ten zeerste opgezet is met de samenwerking met deze instelling, maar dat deze eerste gezamenlijke uitgave nog enkele kinderziekten vertoont die op rekening kunnen worden geschreven van… de computer.

Lees verder “35 jaar geleden: wat zouden wij zonder het Theaterjaarboek zijn ?” →

Veertig jaar geleden: “Koren en een koepel van blauw licht” (Cor de Jonge)

Veertig jaar geleden: “Koren en een koepel van blauw licht” (Cor de Jonge)

In het laatste hoofdstuk van de debuutroman van Cor de Jonge « Koren en een koepel van blauw licht » blijkt dat het hele verhaal als manuscript gevonden werd in een onbewoond huis. De romantiek is niet dood. Vinder van de tekst gaat op zoek naar de auteur (maar dat verklap ik dan verder niet) en becommentarieert meteen de tekst. Handig voor een recensent, je moet het slechts overtikken. Daar gaan we dan : « Het hele verhaal is een vernuftige constructie van een stukje realiteit, scherpzinnig waargenomen en vermengd met persoonlijke ervaringen en verlangens ». Of we het daarmee eens zijn is wat anders…

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Koren en een koepel van blauw licht” (Cor de Jonge)” →

35 jaar geleden: Yang Zhengquan aan het lijntje

35 jaar geleden: Yang Zhengquan aan het lijntje

Een lijntje met China? Dat zou een beetje duur uitvallen natuurlijk. Bovendien is ons Chinees niet meer wat het geweest is. Daarom zullen we maar bekennen dat we met de heer (of kameraad?) Yang Zhengquan, directeur van de Central People’s Broadcasting Station (de nationale radio-omroep dus), in Brussel spraken, meer bepaald in de gebouwen van de BRT, waar de chef van de internationale betrekkingen bij de CPBS, Bingqi Huang, zo vriendelijk was om als tolk op te treden.

Lees verder “35 jaar geleden: Yang Zhengquan aan het lijntje” →