25 jaar geleden: cultuur in Gent (371)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (371)

Zou er een verandering op til zijn bij Logos (foto van hun eigen website) ? Toen 25 jaar geleden Paul Dutton optrad en zich inspireerde op Screamin’ Jay Hawkins, schreven we nog « maar verwacht geen rock’n’roll. » Vanavond treden echter de gebroeders Smagghe op en wat staat er in de persinformatie van Logos zelf ? « Het repertoire is al even uiteenlopend als hun muzikale achtergrond: klassiek en een vleug uitheems voor de ene (violist Stefaan ?), jazz en rock voor de andere » (slagwerker Laurens ?). Hoe dan ook, namen die we meer gewend zijn in verband met Logos zoals die van Giacinto Scelsi of Gyorgy Kurtag staan ook op het programma. * In de Rode Pomp daarentegen vond diezelfde avond een « wetenschappelijk concert » plaats (ook alweer op basis van de persinformatie). Sopraan Susanna Waleson en pianist Wim Leising zouden immers eens vlug bewijzen dat het zogenaamd revolutionaire gemanipuleerd septiemakkoord waarmee Wagner zijn « Tristan und Isolde » opent, helemaal niet zo revolutionair was: Mozart en Beethoven zouden het ook al gebruikt hebben. « Nou moe! », zou Guus Flater zeggen… (19/6/1998)

180 jaar geleden: huwelijk van Karl Marx met Jenny von Westfalen

180 jaar geleden: huwelijk van Karl Marx met Jenny von Westfalen

Het is vandaag 180 jaar geleden dat de 25-jarige Karl Marx in het huwelijk trad met de vier jaar oudere Jenny von Westphalen (1814-1881). Na zeven jaar verloving met de vier jaar jongere Karl, gaven ze elkaar voor het altaar van de Pauluskerk in Bad Kreuznach het jawoord. In 1981 kon mijn vriend en collega bij De Rode Vaan Jan Mestdagh een “boekje op de kop tikken”, zoals hijzelf zegt, waarin de liefdesgedichten staan van Marx, gericht aan Jenny. Alhoewel Jenny in haar jeugd “ne numero” moet zijn geweest (haar bijnaam was die Ballkönigin von Trier) stelde zij zich na haar huwelijk in dienst van de roeping van haar man, zij kopieerde en redigeerde zijn manuscripten, correspondeerde met uitgevers en volgde hem in zijn verbanning naar Parijs en Londen. Zij schonk het leven aan zes kinderen, van wie er echter maar drie overleefden, één ervan (Eleanor) zou o.a. “Madame Bovary” vertalen. Zij leed onder de armelijke levensomstandigheden en verzonk in toenemende mate in depressies, volgens mijn herinneringen o.a. omdat Karl haar bedroog, maar daarvan heb ik geen bevestiging kunnen vinden op het internet (zou men ons dat op het college wijsgemaakt hebben om hem als de baarlijke duivel af te schilderen?). Hoe dan ook, Jan vond dat de teksten van vadertje Marx de confrontatie met de eerste de beste schlager konden doorstaan en daarom gaf hij me opdracht om voor De Rode Vaan één van deze gedichten te vertalen.

Lees verder “180 jaar geleden: huwelijk van Karl Marx met Jenny von Westfalen”

Garfield wordt 45…

Garfield wordt 45…

Het viel Jim Davis op dat er geen strips waren met katten in de hoofdrol. Jim begon hierop met het maken van schetsen van katten gebaseerd op herinneringen aan zijn jeugd op de boerderij. De schets die hem het meest aansprak was die van een enorm dikke kat die hij bij het tekenen de naam Garfield had gegeven (vernoemd naar zijn opa James Garfield Davis die op zijn beurt weer is vernoemd naar James Garfield, de 20e president van de V.S). De strip verscheen voor het eerst op 19 juni 1978. Om deze reden wordt 19 juni ook beschouwd als Garfields verjaardag. De strips op 19 juni gaan altijd over Garfield die zijn verjaardag viert. Garfields populariteit steeg snel, zelfs voorbij de grenzen van de Verenigde Staten. Tegenwoordig is Garfield wereldwijd bekend en verschijnt de strip in meer dan 2000 kranten. (Wikipedia)

Lees verder “Garfield wordt 45…”

Zeventig jaar geleden: de executie van de Rosenbergs

Zeventig jaar geleden: de executie van de Rosenbergs

Het is vandaag zeventig jaar geleden dat in de Verenigde Staten het joodse echtpaar Ethel en Julius Rosenberg werd geëxecuteerd omwille van vermeende spionage voor de Sovjetunie. Ik wil erop wijzen dat Ethel Rosenberg vijfmaal opnieuw diende te worden geëlektrocuteerd (de stoel was ontworpen voor een man en Ethel was een vrouw van klein postuur; na de film “The Green Mile” kunnen we ons daarvan een voorstelling maken: ooggetuigenverslagen beschrijven dat er rook uit haar hoofd opsteeg!) en ook op hun jonge leeftijd. Gezien de tijdsomstandigheden zien ze er op de foto’s ouder uit, maar in werkelijkheid was Ethel amper 37 en Julius zelfs pas 35!

Lees verder “Zeventig jaar geleden: de executie van de Rosenbergs”

Patrick Michiels wordt zeventig…

Patrick Michiels wordt zeventig…

In het gemeentearchief hebben de jaargangen van de Gazette van Temsche/Nieuwsblad van Tems(ch)e (1861-1960) en De Schelde (1882-1940)  er in 2022 een ‘broertje’ bijgekregen. Patrick Michiels, zoon van de stichter, zelf  zaakvoerder 1973-2016 en ook nu nog actief bij het blad, schonk het archief van De (Nieuwe) Omroeper (1953-heden) aan het Gemeentebestuur.

Lees verder “Patrick Michiels wordt zeventig…”

Tien jaar geleden: benji-springen in de Provence

Tien jaar geleden: benji-springen in de Provence

Naar jaarlijkse gewoonte is toenmalig burgemeester Luc De Ryck van Temse tien jaar geleden met vakantie geweest naar de Provence, met vrouwlief, dochter en schoonzoon. De Provence glimlachte zijn mooiste lentezon. Ze verbleven in Apt, dankbare springplank naar schilderachtige dorpen en landschappen. Hier is zijn verslag…

Lees verder “Tien jaar geleden: benji-springen in de Provence”

35 jaar geleden: Iris Vermillion als Dorabella

35 jaar geleden: Iris Vermillion als Dorabella

Mezzo Iris Vermillion (foto YouTube) werd geboren in 1960 in Bielefeld en studeerde aanvankelijk fluit. Voor zang volgde ze meestercursussen bij Hermann Prey en Christa Ludwig en sinds 1986 is ze vast verbonden aan de Deutsche Oper Berlin. Ze was Dorabella in de Amsterdamse “Cosi” van Harnoncourt, maar op de plaat werd ze vervangen door Dolores Ziegler.

Lees verder “35 jaar geleden: Iris Vermillion als Dorabella”

Theo’s Buitelingen (52): A tombeau ouvert…

Theo’s Buitelingen (52): A tombeau ouvert…

Vandaag twee in het oog springende advertenties in de krant. Opmerkelijk en markant.  Kennelijk hadden Kwaad en Van Hulzen zich al met hun ontvangst aan Gene Zijde verzoend. Een rijk ziekbed was nogal nieuw voor mij. Tot nu toe was een rijk en vol leven toch zo’n beetje het  standaard en herkenbare cliché. Voor renner Gino Mäder  in ieder geval geen advertentie met een dergelijke referentie. Niks rijk en vol. Zomaar van de Albula afgekukeld en erin gebleven. Dieptragisch . Een jong leven in de knop gebroken, zo heet dat toch. Woutje Poels, mijn gouwgenoot, met zijn makkers van de ploeg Bahrain gingen als eerbetoon in linie over de streep. Net als de Engelse ploeg in de Tour heel lang gelden na de dood van Tommy Simpson op de Ventoux. Mäder, Simpson, Casartelli, Weylandt en zoveel anderen, allemaal in het harnas gestorven. Allemaal anders maar even fataal. In naam van de sport en in de hoop van de glorie.

Lees verder “Theo’s Buitelingen (52): A tombeau ouvert…”