De laatste (?) plaat van The Beatles

De laatste (?) plaat van The Beatles

“Now and Then” is een single van de Engelse rockband The Beatles. Het nummer werd op 2 november 2023 uitgebracht als een dubbele A-kant single, gecombineerd met een nieuwe mix van de eerste single van de band, ” Love Me Do ” (1962). Het wordt ook wel “het laatste Beatles-nummer” genoemd en zal ook worden opgenomen in de uitgebreide heruitgave van de compilatie 1967-1970 uit 1973, die op 10 november 2023 zal verschijnen.

Lees verder “De laatste (?) plaat van The Beatles” →

Dertig jaar geleden: “Louter Lust” van Lydia Rood

Dertig jaar geleden: “Louter Lust” van Lydia Rood

Volgens chatgpt verschenen op 3 november 1993 recensies over Louter lust in de Drentse Courant en Het Parool: de Drentse Courant merkte op dat het boek zonder literaire pretenties aansloeg bij een groot publiek en meerdere drukken bereikte, en Het Parool citeerde Ronald Giphart met een kritische, speelse opmerking over de bundel.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Louter Lust” van Lydia Rood” →

Twintig jaar geleden: “The Grandmothers” van Doris Lessing

Twintig jaar geleden: “The Grandmothers” van Doris Lessing

Nauwelijks vijftien jaar was Doris Lessing toen zij haar eerste verhalen verkocht aan twee tijdschriften. In 1951, een jaar na de publicatie van haar eerste roman (The grass is singing), verscheen de eerste van een ganse serie verhalenbundels onder de titel ‘This was the old chief’s country’, tien novellen die speelden in Zuid-Afrika. De laatste verzameling zou het licht zien op 3 november 2003: ‘The Grandmothers’ (Ndl. vertaling ‘De grootmoeders’, uitg. Prometheus, 2004).

Lees verder “Twintig jaar geleden: “The Grandmothers” van Doris Lessing” →

Vijf jaar geleden: “Hallo witte mensen” van Anousha Nzumeis

Vijf jaar geleden: “Hallo witte mensen” van Anousha Nzumeis

Anousha Nzumeis een Nederlandse kleurlinge van half-Russische (moeder) en half-Kameroense (vader) afkomst. Het discours in haar boek Hallo witte mensen bevestigt dat van Gloria Wekker (Witte onschuld), alleen is haar stijl veel directer, minder academisch en veel leesbaarder. Ze spreekt ‘witte’ mensen rechtstreeks aan en probeert hen bewust te maken van hun huidskleur, van de ‘witte’ privileges en van de vele gevoeligheden op dit terrein. Ze schrijft uiteraard ook over Zwarte Piet, maar evenzeer over het gevaar van culturele toeëigening, ‘witte’ mensen die mensen van kleur willen helpen in b.v. ontwikkelingswerk zijn eveneens fout bezig, het koloniale verleden van Nederland komt weer aan bod, etc. Aan het einde van haar (gelukkig vrij dunne) boek ben je als blanke man overladen met taboes en kan je haast je mond niet meer open doen als het gaat om raciale kwesties. Zowat alles in het leven wordt hier vanuit het perspectief van ras geïnterpreteerd.

Fons Mariën, 03/11/2018

35 jaar geleden: Christel De Weerdt aan het lijntje

35 jaar geleden: Christel De Weerdt aan het lijntje

Van 3 tot en met 6 november 1988 liep in Gent het vijfde kindertheaterfestival van (Oud Huis) Stekelbees. Op de persconferentie begon programmatrice Christel De Weerdt met te zeggen dat de organisatoren er eigenlijk niet veel zin meer in hadden, maar dat ze gezwicht zijn voor de internationale vraag die er nog altijd naar is. Die bijval in het buitenland is erg mooi natuurlijk, maar waarom die twijfels in het eigen (oude) huis?

Lees verder “35 jaar geleden: Christel De Weerdt aan het lijntje” →

Veertig jaar geleden: vrouwen en crisis (1)

Veertig jaar geleden: vrouwen en crisis (1)

De crisis. Het was veertig jaar geleden een vertrouwd gespreksonderwerp. Economische crisis, energiecrisis, oliecrisis… Onze oren zouden ervan gaan tuiten. Oververzadiging, heet dat. De media spelen daar bewust op in. De crisis dat is de demon. Dat is een ontembare kracht. Daar kun jij toch niets aan doen, kleine man, laat je armen maar zakken…

Lees verder “Veertig jaar geleden: vrouwen en crisis (1)” →

Guillaume Maijeur wordt 85…

Guillaume Maijeur wordt 85…

Zoals Jan Melicaen de opera-correspondent was van De Rode Vaan in de Gentse opera, zo werd deze functie in Antwerpen waargenomen door Guillaume Maijeur, die zijn stukken ondertekende met W.M. (Willy Maijeur; nu heeft hij een eigen website waar hij wel ondertekent met G.M.; daar heb ik ook deze foto gevonden). Willy werkte al voor De Rode Vaan toen ik op de redactie kwam, dus ik weet niet hoe hij in contact gekomen is met het blad. Ik heb wel een vermoeden dat de band met de partij “losser” was dan in het geval van Melicaen.

Lees verder “Guillaume Maijeur wordt 85…” →