Vijf jaar geleden: Wout Poels wint in de Dauphiné

Vijf jaar geleden: Wout Poels wint in de Dauphiné

Wout Poels (foto Erik Westerlinck) draagt zijn overwinning in de koninginnenrit van het Criterium du Dauphiné op aan zijn onfortuinlijke kopman Chris Froome. “Na zo’n week is dit een heel mooie zege”, zei de Nederlander. “Ik win niet vaak, maar deze kan wel tellen.” Poels reed achter Froome toen die zwaar ten val kwam tijdens de verkenning van de tijdrit in de Dauphiné. De Nederlander, die zelf nog altijd getraumatiseerd is door een zware val van enkele jaren geleden, had best wel wat tijd nodig om de knop om te draaien. Bovendien waren de omstandigheden onderweg niet van de poes. Het laatste anderhalf uur regende het fel en er vielen zelfs even wat kanjers van hagelstenen uit de hemel.

Lees verder “Vijf jaar geleden: Wout Poels wint in de Dauphiné” →

45 jaar geleden: “one more time!”

45 jaar geleden: “one more time!”

Nogmaals over “De Collega’s” dus. Maar “one more time” betekent ook iets in de zin van “bis”. En inderdaad, volgend seizoen mogen de collega’s een bisnummer (tweede reeks) opvoeren. Juich ik daarom? Niet bepaald, maar ik zal er ook niet om treuren. De laatste aflevering zette echter jammer genoeg eerder de gebreken dan de kwaliteiten van de eerste reeks dik in de verf.

Lees verder “45 jaar geleden: “one more time!”” →

Veertig jaar geleden: het arrest Marckx

Veertig jaar geleden: het arrest Marckx

Op 16 juni 1984 organiseerde men in « De Wolsack » in Antwerpen een « landelijke ontmoetingsdag » naar aanleiding van de vijfde verjaardag van het zogenaamde « Arrest Marckx ». Deze benaming verwees naar een arrest van het hof van Straatsburg, waarin een wat genoemd wordt « revolutionaire » interpretatie werd gegeven van het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens, ervan uitgaande dat natuurlijke kinderen niet mogen worden gediscrimineerd ten opzichte van wettige kinderen, een arrest dat overigens door de Belgische regering destijds rustig naast zich neer werd gelegd… Dat Marckx-arrest behelst immers een juridische erkenning van de biologische afstamming, iets waarvoor in die tijd in België nog steeds een machtiging van de rechtbank was vereist. Tijd dus voor een artikel in De Rode Vaan…

Lees verder “Veertig jaar geleden: het arrest Marckx” →

Freddy Willockx (1947-2024)

Freddy Willockx (1947-2024)

“Op zaterdag 15 juni 2024 is Freddy Willockx plots onwel geworden en overleden bij hem thuis”, meldt stads- en partijgenoot Conner Rousseau, die wordt gezien als de ‘politieke kleinzoon’ van Willockx. Zelf ken ik Freddy Willockx het beste in de tijd dat hij minister van PTT was in de regering-Martens IV. Bij die gelegenheid werd de Wase Persclub op zijn kabinet uitgenodigd en zijn we met zijn allen samen ergens op zijn kosten (nou ja) gaan eten in een Brussels restaurant. In diezelfde periode heb ik hem ook uitgenodigd als gastspreker op onze Boon-herdenking in Temse (zie bovenstaande foto en onderstaand artikel). Hoofdredacteur Piet Lampaert van De Rode Vaan is hem eveneens in die periode gaan interviewen en begroette hem met de historische woorden: “Wij komen u eens aan de tand voelen.” Zelf zal Freddy wellicht betere herinneringen hebben aan een ontmoeting met prinses Diana, waarmee Mark Uytterhoeven dan weer uitgebreid de draak stak in “Alles kan beter”…

Lees verder “Freddy Willockx (1947-2024)” →

Jan Matterne (1922-2009)

Jan Matterne (1922-2009)

Het is reeds vijftien jaar geleden dat Jan Matterne op 86-jarige leeftijd is overleden. Matterne is vooral bekend als auteur van “De Collega’s” en het was dan ook in die hoedanigheid dat ik hem in oktober 1984 ben gaan interviewen. Het was voor ons jaarlijks boekennummer ter gelegenheid van de Boekenbeurs en de (nogal flauwe) titel was dan ook gekozen in functie van onze voorpagina in kleur.

Lees verder “Jan Matterne (1922-2009)” →

Cyriel Vergauwen (1953-2009)

Cyriel Vergauwen (1953-2009)

Het is ook al vijftien jaar geleden dat Cyriel Vergauwen is gestorven. Toen ik eind jaren zeventig in Sint-Niklaas en Temse woonde, kende ik Cyriel goed, o.a. door het Masereelhuis waarvan hij de grote bezieler was. Maar ik heb hem in die tijd ook één keer “officieel” geïnterviewd, dat was in mijn reeks over progressieve jeugdclubs die ik voor De Rode Vaan maakte. Vóór hij door het Masereelhuis werd opgeslorpt, was Cyriel immers evenzeer het kloppende hart van J.C.De Spikkel in Nieuwkerken-Waas…

Lees verder “Cyriel Vergauwen (1953-2009)” →