Dertig jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye

Dertig jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye

Hij heeft in het kader van zijn nieuwste – bestverkopende in Vlaanderen – roman “Kartonnen dozen” al een reeks interviews weggegeven. Maar nu, voor het Vrije Waasland, wou hij het eindelijk wel eens serieus doen. Vooral (uitsluitend ?) omdat de titel van het literair programma waarmee hij Vlaanderen rondtoert, in gezelschap van J.M.Berckmans, Hugo Matthysen en Herman Brusselmans (in de tweede helft van de reeks, na Sint-Niklaas dus helaas, uitgebreid met Kristien Hemmerechts en Joost Zwagerman) en onder presentatie van Marcel Vanthilt himself, is: “En nu serieus!”

Lees verder “Dertig jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye” →

Postmodernisme en Prerafaëlitisme in de Vlaamse literatuur anno 1986 e.v.

Postmodernisme en Prerafaëlitisme in de Vlaamse literatuur anno 1986 e.v.

Er kan geen bezwaar bestaan tegen trendy boekjes, tenzij ze de voorgeschreven 419 pagina’s overschrijden. En helaas, met zijn roman « De zwarte bruidegom » is Dirk van Babylon over die schreef gegaan. Het zal je maar overkomen, één pagina teveel om de gunsten van de medegevoelige criticus te werven.

Lees verder “Postmodernisme en Prerafaëlitisme in de Vlaamse literatuur anno 1986 e.v.” →

Dertig jaar geleden: “Kartonnen dozen” van Tom Lanoye

Dertig jaar geleden: “Kartonnen dozen” van Tom Lanoye

In Vrij Nederland van 5 oktober 1991 wordt Kartonnen dozen van Tom Lanoye geprezen als een “volwaardige autobiografische liefdeskomedie”, verteld met ironie en zelfspot. De recensie benadrukt Lanoyes vermogen om persoonlijke verhalen te vertellen met een tactische openhartigheid. ​Op 18 oktober schreef Johan de Belie onderstaand stuk in Het Vrije Waasland.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Kartonnen dozen” van Tom Lanoye” →