Vijftien jaar geleden: Peter De Smet in “Regarde maman, je danse”

Vijftien jaar geleden: Peter De Smet in “Regarde maman, je danse”

Peter De Smet is een in Geraardsbergen geboren (in 1958) zanger die vooral carrière maakte in musicals als Les Misérables, The Phantom of the Opera en Cyrano de musical. Hij is ook de vocal coach van Koen Wauters, Jan Leyers en Bart Peeters en tal van “Idool”-wedstrijden op televisie.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Peter De Smet in “Regarde maman, je danse”” →

John Malkovich wordt zeventig…

John Malkovich wordt zeventig…

Begin 2019 heb ik naar “The ABC murders” gekeken, waarin John Malkovich gestalte geeft aan een ouder wordende Hercule Poirot (foto Charlie Gray). De recensent van de NRC (Paul Steenhuis) titelt (terecht): “John Malkovich overtuigt als nieuwe, duistere Poirot”. Zelf had ik nog geen bijdrage gewijd aan Malkovich, dus dat wordt nu wel eens tijd.

Lees verder “John Malkovich wordt zeventig…” →

Vijftien jaar geleden: Christophe Peeters in “De naaktkalender”

Vijftien jaar geleden: Christophe Peeters in “De naaktkalender”

Alhoewel ik doorgaans een supporter was van de Gentse burgemeester Daniel Termont (zo lang hij zich niet ontpopte als rabiate N-VA-hater) moest het mij vijftien jaar geleden toch van het hart dat ik het niet eens was met zijn negatieve reactie op het feit dat schepen van sport Christophe Peeters mee naakt op de foto was gegaan met de (overigens erg appetijtelijke) Gentse rugbyspeelsters (*). Termont beweerde dat Peeters zijn schepenlint te schande had gemaakt, omdat dit lint de edele delen van de schepen bedekte. Ik zou integendeel stellen dat die onnozele vod eindelijk eens voor iets nuttigs heeft gediend. Volgens mij was Daniel gewoon jaloers omdat hij (net zoals ik trouwens) niet meer in aanmerking komt voor naaktfoto’s. En daarom, om hem en ook wel Chris Peeters een beetje te troosten, hierbij een artikel over naakt en erotiek in fotografie en plastische kunst.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Christophe Peeters in “De naaktkalender”” →

55 jaar geleden: de eerste interraciale kus op de Amerikaanse televisie

55 jaar geleden: de eerste interraciale kus op de Amerikaanse televisie

Meestal begin ik mijn artikels met “het is al zoveel jaar geleden dat…” Deze keer zou ik echter willen schrijven: “Het is NOG MAAR 55 jaar geleden dat op de Amerikaanse televisie een kus te zien was tussen een blanke en een zwarte.” Niet toevallig was deze kus dan nog veiligheidshalve in de toekomst geprojecteerd, het ging namelijk over een kus tussen captain Kirk (William Shatner) en één van de bemanningsleden van zijn Star Trek-capsule, de zwarte Uhura (Nichelle Nichols). Nog straffer: het was een kus die ze eigenlijk niet wilden geven, het werd hen opgelegd door telekinese! Kortom, much ado about nothing, zeker als men weet dat bijna tien jaar eerder er reeds een interraciale kus te zien was op de Britse commerciële zender ITV (zie onderstaand artikel van Wikipedia).

Lees verder “55 jaar geleden: de eerste interraciale kus op de Amerikaanse televisie” →

Veronica Hamel wordt tachtig…

Veronica Hamel wordt tachtig…

De Amerikaanse actrice Veronica Hamel viert vandaag haar tachtigste verjaardag. Eigenlijk heb ik haar ooit maar in één rol gekend, namelijk die van Joyce Davenport, de gedreven advocate en geliefde van captain Frank Furillo in de televisieserie Hill Street Blues. Maar toen was ik wel een beetje verliefd op haar, moet ik toegeven, vandaar…

Lees verder “Veronica Hamel wordt tachtig…” →

De Gulden Mira is voor Tim Mielants

De Gulden Mira is voor Tim Mielants

Naar jaarlijkse gewoonte reikt VVF de Gulden Mira uit aan iemand die zich met hart en ziel heeft ingezet voor het medium film. De Gulden Mira is traditioneel de opening van de Week van de Sociale Film. Dit jaar is de keuze gevallen op Antwerpenaar Tim Mielants (regisseur van o.a. Code 37, Professor T., Cordon en de buitenlandse populaire series The Tunnel, Peaky Blinders, The Terror en Legion). Als filmregisseur debuteerde hij met De Patrick. Met zijn nieuwe film Wil, naar het werk van Jeroen Olyslaegers, maakt hij zijn naam als sociaal geëngageerd filmmaker meer dan waar.

Lees verder “De Gulden Mira is voor Tim Mielants” →

Zeventig jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama”

Zeventig jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama”

Die eerste avond werd meteen ook al “Panorama” uitgezonden, dat daarmee zonder enige concurrentie het langst lopende programma is op de Vlaamse televisie (bovenstaande pancarte is wel uit 1979, een oudere heb ik helaas niet kunnen vinden). Voor De Rode Vaan was “Panorama” het televisieprogramma dat het meeste aandacht kreeg. De recensies werden meestal geschreven door Lode De Pooter en zelfs tijdens zijn vakantie nam dan hoofdredacteur Piet Lampaert het van hem over, terwijl ik wel de andere programma’s mocht bespreken.

Lees verder “Zeventig jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama”” →

Zeventig jaar geleden: het ontstaan van de Vlaamse televisie

Zeventig jaar geleden: het ontstaan van de Vlaamse televisie

Op 31 oktober 1953 was er ook de eerste televisie-uitzending van het NIR. Men opent met een “TV-week in Temse”. Ik heb al hemel en aarde verzet, maar ondanks de medewerking van de huidige burgemeester Luc De Ryck heb ik niet kunnen achterhalen wat er die week allemaal te doen was. Het begon op het toenmalige gemeentehuis, dat heb ik op archiefbeelden kunnen vaststellen, maar voor de rest bestaat hier geen enkele foto of artikel van. Vreemd!

Lees verder “Zeventig jaar geleden: het ontstaan van de Vlaamse televisie” →

Zeventig jaar Vlaamse televisie

Zeventig jaar Vlaamse televisie

Vanaf 31 oktober 1953 begon het toenmalig NIR (Nationaal Instituut voor de Radio-omroep) vanuit het Flageygebouw in Brussel zijn eerste regelmatige televisie-uitzendingen te verzorgen. Omroepster met dienst was Irene Beval. Volgens Ben Crabbé kondigde ze “Panorama” als volgt aan: “Onze volgende panorama is programma!” en mocht ze op staande voet gaan. In 1978 had ik het in mijn televisierubriek “Hebjetgezien” in het regionale weekblad De Voorpost over “25 jaar Vlaamse televisie”…

Lees verder “Zeventig jaar Vlaamse televisie” →