Vreselijk nieuws tien jaar geleden in mijn mailbox: mijn aloude Nederlandse vriend/popmuziekkenner Bert Bossink was op tweede kerstdag aan een hartaanval overleden. Alhoewel ik Bert al kende sedert midden de jaren zeventig (Piet Muys heeft mij met hem in contact gebracht) hebben wij elkaar nooit in levende lijve ontmoet. Ergens in de jaren negentig zou Bert me eens in Gent komen opzoeken, maar op het laatste moment kwam er iets tussen en zo zullen we uiteindelijk elkaar dus nooit ontmoeten. Ik heb wel een aantal jaren meegewerkt aan het blad van Bert “The fabulous sounds of the sixties” en toen dit blad van naam veranderde, heb ik er een stukje aan gewijd in De Rode Vaan.