Kunstenaar Tone Pauwels is vijf jaar geleden overleden. Hij werd net geen tachtig. Samen met Walter Masselis opende hij in het najaar van 1964 het legendarische kunstenaars- en muziekcafé De Muze op de Melkmarkt in Antwerpen.
Lees verder “Tone Pauwels (1940-2020)”
De Amerikaanse zanger Joey Dee (foto James Knegsman via Wikipedia) viert vandaag zijn 85ste verjaardag. Hij is bij ons vooral bekend van “The Peppermint Twist” en de “Ya Ya Twist”.
Lees verder “Joey Dee wordt 85…”
Het is al vijftien jaar geleden dat de Britse zanger Crispian St.Peters is gestorven. Hij is bij ons vooral bekend van “You were on my mind” en “The pied piper”, uitstekende singles jawel, maar ik hoorde het liefste zijn geflopte versie van “Changes” van Phil Ochs.
Lees verder “Crispian St.Peters (1939-2010)”
Vandaag is het al 65 jaar geleden dat Roy Orbison “Only the lonely” heeft uitgebracht.
Lees verder “65 jaar geleden: “Only the lonely” van Roy Orbison”
Vandaag is het ook zestig jaar geleden dat The Rolling Stones één van hun grootste klassiekers (misschien wel dé grootste) “Satisfaction” hebben uitgebracht.
Lees verder “Zestig jaar geleden: “Satisfaction” van The Rolling Stones”
Albert West, de zanger van o.a. Sha-La-La I Need You, Give A Little Love en Is this the way to Amarillo, is tien jaar geleden in het bijzijn van zijn familie in het ziekenhuis overleden. De populaire Nederlandse zanger overleed aan de gevolgen van een fietsongeluk dat hij een week eerder had.
Lees verder “Albert West (1949-2015)”
Met een optreden van Rory Storm & the Hurricanes veranderde de Cavern in Liverpool 65 jaar geleden van karakter: de oorspronkelijke jazz club wordt voortaan een beat club. Het grappige is dus dat dit gebeurde met een optreden van de groep waarbij Ringo Starr op dat moment drumde, want de Cavern zal natuurlijk de geschiedenis ingaan als de “thuishaven” van The Beatles.
Lees verder “65 jaar geleden: The Cavern wordt een beat club”
Pete Townshend, de gitarist van The Who, viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Alcide merkt droogjes op: “Jeune, Townshend a écrit qu’il souhaitait mourir avant de devenir vieux. C’est raté.” Hij refereert hiermee uiteraard aan het zinnetje: “Hope to die before I get old” uit “My generation”.
Lees verder “Pete Townshend wordt tachtig…”
In de nacht van 7 mei 1965 lag Keith Richards te slapen in een hotelkamer in Clearwater, Florida, met een cassette-recorder naast zijn bed. Hij had zich net een kleine gitaarlijn bedacht, drukte op “record”, speelde de riff in, mompelde “I can’t get no satisfaction”, en viel weer in slaap. De rest van de tape bevat niets anders dan snurkgeluiden. Toen hij ’s ochtends het bandje terug beluisterde, hoorde hij de legendarische fuzzgitaar-riff die later de ruggengraat zou vormen van “(I Can’t Get No) Satisfaction” van The Rolling Stones.
Lees verder “Zestig jaar geleden: Keith Richards “componeert” de riff van “Satisfaction” in zijn slaap”
In oktober 2020 had ik nog maar pas een science-fiction boek van de hand gewezen en wie was de volgende schrijver die me door mijn “willekeurige woordgenerator” in mijn schoenen wordt geschoven? Een SF-auteur natuurlijk! Gelukkig heeft Craig Strete ook nog andere zaken geschreven. “Burn down the night” gaat over zijn vriendschap (op vijftienjarige leeftijd) met de legendarische Jim Morrison. Hoe het boek ooit in mijn bibliotheek is terecht gekomen, kan ik me niet meer herinneren. Het is wel in een Nederlandse vertaling uit 1982 (het originele werk verscheen in 1979 onder de titel “Dreams that burn in the night”, dus juist toen ik The Doors zelf heb geïnterviewd) en dan nog wel door Graa Boomsma (samen met uitgever Jos Knipscheer zelf).
Lees verder “Craig Strete wordt 75…”
dagelijks iets degelijks 