Vijf jaar geleden liet Walter Ceuppens me weten dat Little Richard bloody dead was (ondertussen is Walter zelf er ook al niet meer). De invloedrijke muzikant, bekend van hits als Tutti Frutti en Good Golly Miss Molly, is 87 jaar geworden. De doodsoorzaak werd in eerste instantie niet bekendgemaakt.
Lees verder “Little Richard (1932-2020)”
In de nacht van 7 mei 1965 lag Keith Richards te slapen in een hotelkamer in Clearwater, Florida, met een cassette-recorder naast zijn bed. Hij had zich net een kleine gitaarlijn bedacht, drukte op “record”, speelde de riff in, mompelde “I can’t get no satisfaction”, en viel weer in slaap. De rest van de tape bevat niets anders dan snurkgeluiden. Toen hij ’s ochtends het bandje terug beluisterde, hoorde hij de legendarische fuzzgitaar-riff die later de ruggengraat zou vormen van “(I Can’t Get No) Satisfaction” van The Rolling Stones.
Lees verder “Zestig jaar geleden: Keith Richards “componeert” de riff van “Satisfaction” in zijn slaap”
Alcide stipt aan dat zeventig jaar geleden dat het orkest van Perez Prado op nummer één stond van de Amerikaanse hitparade met “Cherry Pink and Apple Blossom White”.
Lees verder “Zeventig jaar geleden: Perez Prado op nummer één”
Vandaag is het twintig jaar geleden dat Johnnie Johnson is overleden (foto Carl Lender via Wikipedia). Hij is vooral bekend als pianist van Chuck Berry op zijn Chess-platen, ook al zorgde Chuck er meestal voor dat zijn gitaar op de voorgrond trad en de piano enkel een begeleidende functie had.
Lees verder “Johnnie Johnson (1924-2005)”
Stereofonische weergave van muziek via vinylplaten was al in 1957 uitgevonden, maar pas in 1960 wordt het systeem ook toegepast op 45-toerenplaatjes met popmuziek (tot dan toe werd het uitsluitend gebruikt voor elpees en dan nog vooral met klassieke muziek). Het eerste singeltje dat de eer te beurt viel, was (volgens Alcide) “Stuck on you” van Elvis Presley op RCA.
Vandaag is het 65 jaar geleden dat de militaire dienst van Elvis Presley erop zat (“cafeetje links, cafeetje rechts“) en dat zullen we geweten hebben…
Lees verder “65 jaar geleden: Elvis Presley zwaait af”
Het is vandaag al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse crooner Johnnie Ray is gestorven.
Lees verder “Johnnie Ray (1927-1990)”
Vandaag is het al een halve eeuw geleden dat het “Rock’n’roll”-album van John Lennon werd uitgebracht. Op YouTube kan je het in zijn geheel of elke track afzonderlijk wel tientallen keren vinden, maar de makers zijn erg lui geweest wat het toevoegen van beeldmateriaal betreft (telkens één foto van Lennon of van de hoes – voor- of keerzijde – en dat het hele filmpje lang). Daarom heb ik voor deze live-versie geopteerd, die niet gedateerd is, maar die volgens mij toch ongeveer uit dezelfde tijd moet stammen, want de versie wijkt weinig af van de studioversie op de plaat.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: het “Rock’n’roll”-album van John Lennon”
Wat een merkwaardig toeval! Gisteren was het 25 jaar geleden dat Screamin’ Jay Hawkins is gestorven en vandaag is het vijftien jaar geleden dat de vaak met hem verwarde Dale Hawkins is gestorven. Inderdaad, ook Dale is eigenlijk maar van één nummer bekend en, jawel, ook hier is het een superieure versie van Creedence Clearwater Revival die de kroon spant. We hebben het uiteraard over “Suzie Q”!
Lees verder “Dale Hawkins (1936–2010)”
Vandaag is het al 25 jaar geleden dat in Parijs de zogenaamde “shockrocker” Screamin’ Jay Hawkins is overleden. Met “shockrocker” bedoelt men dat hij één van de eersten (zo niet de allereerste) was om shockerende effecten in zijn optredens te verwerken, iets wat later navolging zou krijgen bij o.a. Screamin’ Lord Sutch (die zelfs in zijn naam zijn schatplichtigheid aan Hawkins toegeeft) en Alice Cooper.
Lees verder “Screamin’ Jay Hawkins (1929-2000)”
dagelijks iets degelijks 