How You Gonna See Me Now is een nummer van de Amerikaanse zanger Alice Cooper. Het nummer verscheen op zijn album From the Inside uit 1978. Op 9 oktober van dat jaar werd het nummer uitgebracht als de eerste single van het album in de Verenigde Staten en Canada. Europa volgde op 17 november en in december werd de plaat uitgebracht in Oceanië en Japan.
Lees verder “45 jaar geleden: “How you gonna see me now” (Alice Cooper)”
Vijftien jaar geleden naar een special gekeken over The New Romantics op La Deux. Het betrof de captatie van het optreden van een vijftal groepen in een club ergens in Wallonië. Het is nu uiteraard hopeloos te laat om er nog “reclame” voor te maken, maar dat is toch niet echt nodig want de optredens waren vrij saai (Bananarama zong zelfs in playback!). Alleen op het einde werd het nog een beetje leuk toen er een beetje samen werd “gejamd” (om in deze context een heel ontoepasselijk woord te gebruiken) met nummers van wat ik hieronder de “stijlgoeroes” noem, namelijk “Suffragette City” van David Bowie, “Addicted to love” van Robert Palmer en “Let’s stick together” van Bryan Ferry.
Lees verder “The New Romantics”
De Amerikaanse Toni Basil is vooral bekend als danseres, choreografe en maker van videoclips. Toch heeft ze heel even zelf een muzikale carrière gehad. In 1982 had ze een grote hit met “Mickey”.
Lees verder “Toni Basil wordt tachtig…”
In het aanbevelenswaardige Popboek, uitgegeven door Kritak (volledige titel: “Popmuziek: kunst, kultuur of koopwaar?”), vond ik een statistiek van R.R.Cole, die de thema’s van de liederen in de jaren zestig had geanalyseerd.
Lees verder “35 jaar geleden: liedjesteksten”
Misschien vraagt u zich af waarom ik nog niets heb geschreven over Prince, toch een icoon van de rockmuziek? Het antwoord is natuurlijk eenvoudig: ik hou er niet zo erg van. Toch niet in verhouding tot de iconische dimensie die hem in de popgeschiedenis wordt toegekend. Want uiteraard vind ik nummers als “Let’s go crazy”, “I would die 4 U” of “When doves cry” (*) best te genieten. Maar er is één nummer dat er hemelhoog bovenuit torent: “Purple rain”, dat vandaag precies veertig jaar geleden live werd opgenomen in Minneapolis.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Purple rain” (Prince)”
Rod Stewart (backed by his Faces bandmates Ron Wood, Kenney Jones and Ian McLagan) bracht vijftig jaar geleden “Oh No Not My Baby” uit, een nummer oorspronkelijk geschreven door Gerry Goffin en Carole King. Hier bij ons ging het nummer ongemerkt voorbij, maar in Engeland is het toch tot op de zesde plaats van de hitparade gegaan.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Oh no, not my baby” (Rod Stewart)”
Trouwe lezers weten dat ik al gedurende vele jaren geen enkele interesse meer heb in de hitparademuziek van het moment. Maar dat ik wel met plezier aandacht besteed aan de paar uitzonderingen die zich in al die jaren hebben voorgedaan. Zo een nummer is Narcotic van de Duitse band Liquido. Op 31 augustus 1998 werd het nummer uitgebracht als de debuutsingle van de band.
Lees verder “25 jaar geleden: “Narcotic” van Liquido”
In mijn opinie hebben de Lokerse Feesten het grote voorbeeld van het Gentse Feesten op het Sint-Jacobspleintje overvleugeld. Akkoord, misschien is het nog wat vroeg om al met dergelijke verklaringen uit te pakken, maar tijdens het openingsweekend was « de grote sfeer » er toch reeds, terwijl die op het pleintje van Walter De Buck wel definitief zoek schijnt te zijn. Daarom dat wij het pessimisme van sommige « aschrante Lokereneirs » niet delen, omdat de grote massa niet kwam opdagen. Ze mogen namelijk niet vergeten dat de organisatie van De Buck juist daardoor haar intiem karakter heeft verloren. Walter zelf zal de eerste zijn om toe te geven dat de beste Gentse Feesten de vroegste waren, toen — als het regende — het nog mogelijk was dat alle toeschouwers in zijn « Trefpunt » konden gaan schuilen.
Lees verder “45 jaar geleden: kanttekeningen bij de Lokerse Feesten”
110 jaar geleden publiceerde Billboard voor het eerst “Last Week’s 10 Best Sellers among Popular Songs”. Die cijfers waren op basis van de verkoop van bladmuziek. De eerste winnaar werd “Melinda’s wedding day” van Alex Piantadosi (met tekst van Joe McCarthy en Joe Goodwin). Een populaire versie uit die tijd was die van ragtime-pianisten Arthur Collins en Byron G.Harlan. In de jaren dertig zou ook Fletcher Henderson er nog een hit mee scoren. Al deze versies zijn terug te vinden op YouTube.
Lees verder “110 jaar geleden: eerste top tien van Billboard”
Fifty-five years ago the trio of David Crosby, Stephen Stills and Graham Nash first sang together on a party by Joni Mitchell in her house in California.
Lees verder “55 jaar geleden: eerste optreden van Crosby, Stills & Nash”
dagelijks iets degelijks 