Categorie: minibrokjes

45 jaar geleden: beestigheden

45 jaar geleden: beestigheden

De streek van Emilia in Noord-Italië teert vooral op z’n varkensteelt. Dat moet gevierd worden ! Acht weken lang zal het varken dan ook in het middelpunt van de belangstelling staan. En dat via tentoonstellingen, lezingen, filmvoorstellingen (de Belgische film « Vase de noces » over een man die met een varken vrijt, mag dan zeker niet ontbreken vinden wij) en natuurlijk mogen ettelijke feestmalen niet op het menu ontbreken. Die staan dan wel in het teken van « de hechte vriendschap tussen mens en varken », maar of het varken het daar in dat laatste geval mee eens is, betwijfelen we…

Lees verder “45 jaar geleden: beestigheden” →

45 jaar geleden: het rijk der fabeltjes

45 jaar geleden: het rijk der fabeltjes

Voor sommigen zijn de uitspraken als « alle werklozen zijn luiaards » en « wie wil werken, kan ook werken » nog niet naar het rijk der fabeltjes verwezen. Misschien kan dit berichtje dan de doorslag geven: in Dendermonde werd na Antwerpen een tweede job-infobeurs georganiseerd door de RVA. Niet minder dan tweeduizend werkzoekenden kwamen erop af, waarvoor echter slechts vierhonderd jobs ter beschikking stonden!

Lees verder “45 jaar geleden: het rijk der fabeltjes” →

45 jaar geleden: geen prijzen voor doppers!

45 jaar geleden: geen prijzen voor doppers!

Op zijn eigen aangeven heb ik in 1980 nog een minibrokje gemaakt over mijn vroegere fotograaf bij De Voorpost, Henri Codenie (op de foto van het bestuur van de Wase Persclub van dat jaar staat hij op de voorste rij als tweede van rechts, hij dekt mijzelf gedeeltelijk af). Ik wilde graag ingaan op zijn verzoek omdat het probleem dat hij aankaartte ook mezelf een beetje aanbelangde, zoals mag blijken uit het vervolg van de tekst…

Lees verder “45 jaar geleden: geen prijzen voor doppers!” →

Jef Anthierens (1925-1999)

Jef Anthierens (1925-1999)

Het is vandaag ook precies honderd jaar geleden dat Jef Anthierens, de oudste telg uit de Anthierens-journalistendynastie, werd geboren. Jef Anthierens is zo weer typisch iemand die door het internet totaal vergeten is, toch wat foto’s aangaat. Vandaar dat ik het moet stellen met een afbeelding van zijn boek “Bidsprinkhanen”. Wie mij dus een foto kan bezorgen, zal ik zeer dankbaar zijn.

Lees verder “Jef Anthierens (1925-1999)” →

45 jaar geleden: seks, seks en nog eens seks!

45 jaar geleden: seks, seks en nog eens seks!

En als ik u onder deze titel nu eens de theorie van de meerwaarde zou inlepelen ? Dan zou u zich allicht voelen als de schlemiel die zich heeft laten vangen aan een pseudo-Hamilton kaft, waarop een meisje haar naaktheid wiegelt voor de zacht-belichte spiegel (om Paul Van Ostaijen te parafraseren), en die dan in de verantwoording te lezen krijgt : « In de gekozen verhalen ( … ) wordt de erotiek uitgetild boven het puur seksuele en reikt veelal naar een groter geluk. » Die denkt dan : « Jéézes ! Nu kun je al geen boek meer kopen met een titel als Beroemde erotische verhalen en met zo’n kaft zonder er een zedenpreek op de koop toe bij te moeten nemen. » En inderdaad, het boek is een bloemlezing van de werken die traditioneel als erotisch staan gebrandmerkt (Boccaccio, Aretino, Bandello, enz.) en het zijn slechts uitschieters als Frank Harris, Sybil Claiborne en de vrijmoedige legenden uit Afrika die het geijkte en welhaast vervelende patroon kunnen doorbreken. (Loek Polders, red., Beroemde erotische verhalen, Elsevier, 311 blz., gebonden)

Lees verder “45 jaar geleden: seks, seks en nog eens seks!” →

45 jaar geleden: Neurosong

45 jaar geleden: Neurosong

In 1979 werd Micha Marah door de BRT intern uitgekozen om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van dat jaar in Jeruzalem. Tijdens de Belgische preselectie op 3 maart 1979 zong ze drie liedjes: Mijn dagboek, Comment ça va en Hey nana. Het laatste werd gekozen als de uiteindelijke inzending. Marah verfoeide het liedje echter en dreigde zich terug te trekken. De situatie dreigde te escaleren toen ze Hey nana als plagiaat wilde laten aanmerken met de bedoeling het te diskwalificeren. Koorzangeres Nancy Dee werd benaderd als vervangster. Uiteindelijk reisde Micha Marah toch af naar Israël, waar zij op 31 maart 1979 het gewraakte liedje zong. Ze eindigde er als 18de en gedeelde laatste. Daarna wilde ze Hey nana nooit meer zingen. Haar versie verscheen ook niet op plaat. Op verzoek van Milo Decoster (Barclay) bracht componist Charles Dumolin de versie wel uit. Ikzelf was zo dom om me in mijn televisierubriek in De Voorpost met deze onverkwikkelijke affaire te bemoeien…

Lees verder “45 jaar geleden: Neurosong” →

45 jaar geleden: de “Minibrokjes”

45 jaar geleden: de “Minibrokjes”

De “Minibrokjes”, kleine, liefst geestige berichtjes op de laatste pagina van De Rode Vaan, bestonden al toen ik er begon te werken. Het was nog een erfenis van “Olie en azijn”, de rubriek van Vic Van Saarloos. Principieel waren ze “groepswerk” en ze werden dus ook niet ondertekend. Toch moet er iemand de eindverantwoordelijkheid dragen (als er b.v. te weinig “inzendingen” zijn, kan men moeilijk een blanco pagina brengen) en dat werd ik dan.

Lees verder “45 jaar geleden: de “Minibrokjes”” →

35 jaar geleden: “Snippertjes” in de vernieuwde Rode Vaan

35 jaar geleden: “Snippertjes” in de vernieuwde Rode Vaan

Dat ik in de oude Rode Vaan af en toe ook nog eens moest inspringen voor de Snippertjes, het satirische rubriekje als opvolger van de Minibrokjes, dat herinner ik me nog wel, maar aangezien die niet ondertekend waren en ik er ook niet per se mijn ei in kwijt kon, heb ik die bijdragen niet bijgehouden. Dat ik echter ook in de nieuwe Rode Vaan eens deze rubriek heb gevuld, daarvan ben ik toch wel verwonderd. Ook hier was die rubriek niet ondertekend, dus het zou net zo goed iemand anders kunnen zijn geweest, maar ik herken sommige van mijn stokpaardjes. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook de colofon van de nieuwe Rode Vaan (die ernaast stond) eens over te nemen, zodat men kan vaststellen welke medewerkers de overstap hadden gemaakt en welke niet. (Ik heb helaas geen illustratie gevonden voor de nieuwe Rode Vaan – zelf heb ik er ook geen bijgehouden – daarom heb ik maar teruggegrepen naar een heel oude Rode Vaan, toen de Ronde van Frankrijk nog voorpaginanieuws was! Dàt waren nog eens tijden!)

Lees verder “35 jaar geleden: “Snippertjes” in de vernieuwde Rode Vaan” →