Minibrokjes

De “Minibrokjes”, kleine, liefst geestige berichtjes op de laatste pagina van De Rode Vaan, bestonden al toen ik er begon te werken. Het was nog een erfenis van “Olie en azijn”, de rubriek van Vic Van Saarloos. Principieel waren ze “groepswerk” en ze werden dus ook niet ondertekend. Toch moet er iemand de eindverantwoordelijkheid dragen (als er b.v. te weinig “inzendingen” zijn, kan men moeilijk een blanco pagina brengen) en dat werd ik dan. Ik nam dus ook het merendeel van de brokjes voor mijn rekening of probeerde iets grappigs te bedenken bij een politiek berichtje dat mij door de andere redacteurs werd aangedragen. Dat laatste vond ik het moeilijkst. Ik had niet echt moeite om iets grappigs te bedenken, maar meestal was dat helemaal niet politiek getint en dat was dus zeker de bedoeling niet. De selectie van minibrokjes die ik hier publiceer is toch vooral gebaseerd op het feit of ik het grappig vond of niet (dat is het voordeel van een blog: je doet gewoon je zin). Al moet ik toegeven dat zelfs dan het “grapje” nogal gebukt kan gaan onder de “politieke relevantie”. Met andere woorden, het is zeker geen “stand up comedian material”…

Geen flauw bier (december 1978)
De vrouw in onze maatschappij (nr.35 van 1979)
Het rijk der fabeltjes (nr.16 van 1981)
Gevangenisstraf voor naakt (nr.23 van 1981)
De opstand der monokini’s (nr.29 van 1981)
Soldaatje spelen (nr.33 van 1981)
Geen prijzen voor doppers! (nr.34 van 1981)
Ronde tafel (nr.44 van 1981)
Nigger (nr.44 van 1981)
Moderne menhir (nr.46 van 1981)
Zware nonnen, lichte meisjes (nr.16 van 1982)
Jolly Jumper (nr.20 van 1982)
Seks op ’t werk (nr.26 van 1982)
Een select clubke
Een moderne Salome
Beestigheden (nr.46 van 1982)
De ideologie van Van Dale (1983)
De minibrokjes waren op hun beurt de aanleiding voor het ontstaan van weer andere rubriekjes zoals
Aan den toog
Zwijgen is zilver, spreuken zijn goud

Een gedachte over “Minibrokjes

  1. Enkele jaren geleden reeds, schreef ik U dat uw mini-brokjes eigenlijk goudbrokjes zijn.
    Niemand slaagt erin om met zo weinig woorden zoveel te zeggen. Zelfs de Frut niet.
    Dit simpele briefje is dan ook bedoeld om mijn schrijven van toen te bevestigen.
    Wie hier ooit aandurft om deze klaarogende humoristische waarheidschrijver met pensioen te sturen of hem vast medewerker te maken van Story of Privé, zal meteen zijn eigen graf gedolven hebben.
    Dit realistische stukje Rode Vaan hoort er bij samen met Goal.
    Tot over enkele jaren, dan hernieuw ik nog wel eens mijn geloften.
    Willy Verledens — Izegem

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.