55 jaar geleden: de voor-hoofse literatuur in de Althochdeutsche Zeit (700-1100)

55 jaar geleden: de voor-hoofse literatuur in de Althochdeutsche Zeit (700-1100)

Ik zie ze nog altijd zitten op de eerste rij in de lessen van prof.Van Elslander: Mieke Musschoot, nu zelf al professor emeritus, maar toen mijn generatie haar studies “germaanse filologie” aanvatten, was het voor haar het eerste jaar als assistent, geloof ik. En één van haar taken was dus ijverig noteren wat Van Elslander zoal te vertellen had. Ik denk dat het de bedoeling was dat dit eenmaal in een syllabus zou uitmonden, maar bij mijn weten is dit nooit gebeurd. Maar goed, ik zou dus aan haar kunnen vragen wanneer de professor het in zijn lessen over de “voor-hoofse literatuur” had (Van Elslander zelf is helaas al een tijdje niet meer onder ons), maar ik val haar al zo vaak lastig. Daarom zal ik er zelf maar een gooi naar doen. Als we ervan uitgaan dat hij chronologisch te werk ging, dan moet dit een van de eerste lessen geweest zijn. Daarom gok ik op 11 september 1969. Nine-eleven dus. Toen al!

Lees verder “55 jaar geleden: de voor-hoofse literatuur in de Althochdeutsche Zeit (700-1100)”

Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Leuke scène in de fijne televisieserie “Lost in Austen”: nadat Darcy zijn liefde voor Amanda Price heeft bekend (hij noemt haar “she who must be loved” en, verdorie, hij heeft nog gelijk ook: Amanda is een gerundium – of een gerundivum, ik heb die twee nooit goed uit elkaar kunnen houden – eigenlijk zou dit dus ook een goede naam geweest zijn voor Ayesha, “she who must be obeyed”), vraagt zij hem om een gunst. Zij wil hem namelijk de fameuze scène uit “Pride and prejudice” laten overdoen, waarbij Colin Firth (als Darcy) uit het water stapt (foto). “Haar” verliefde Darcy (gespeeld door Elliot Cowan) kan dat natuurlijk niet weigeren en op dat moment spreekt Price de historische woorden: “I’m having a strange postmodern moment here”. Maar wat is dat dan eigenlijk “a postmodern moment”?

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here””

Vijf jaar geleden: de eerste leestip van Nonkel Fons

Vijf jaar geleden: de eerste leestip van Nonkel Fons

Fons Mariën schreef tot dan toe al 190 bijdragen op de site “Lezers Tippen Lezers”. Vanaf vijf jaar geleden verschenen deze nu ook op mijn blog onder de titel “De leestips van Nonkel Fons”, waarvoor uiteraard heel veel dank. We begonnen met “Ontwaken uit onze illusies” van Aalstenaar Romain Goorman.

Lees verder “Vijf jaar geleden: de eerste leestip van Nonkel Fons”

Leo Vroman (1915-2014)

Leo Vroman (1915-2014)

Het is ook alweer tien jaar geleden dat de Nederlandse dichter Leo Vroman is overleden. In 2008 pakte hij nog uit met een dichtbundel die hij de toepasselijke titel “Nee, nog niet dood” meegaf. Een jaar later werd hij zelfs wat overmoedig en noemde hij een nieuwe bundel “Soms is alles eeuwig”. Nou, eeuwig is hij niet meegegaan, zoveel is zeker, maar anderzijds doet het mij plezier dat de man, althans geestelijk, in goede gezondheid net geen honderd jaar geworden is.

Lees verder “Leo Vroman (1915-2014)”

Caesar Gezelle (1875-1939)

Caesar Gezelle (1875-1939)

Johan van Iseghem is hoogleraar Moderne Nederlandse Literatuur aan de KU Leuven (Campus Kortrijk). Zijn proefschrift “Guido Gezelles ‘Vlaemsche Dichtoefeningen’ (1858). Een benadering van de dichter en het werk” werd in 1993 door de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde bekroond en uitgegeven. Hij schreef een “Kroniek van de jonge Gezelle” (1993) en verzorgde de samenstelling en redactie van de tentoonstellingscatalogi “Guido Gezelle. Tien reken en een toovertik” (Brugge, 1999) en “’t Is al zoo van buiten, ’t is al zoo van bin” (Kortrijk, 1999). Naast diverse tijdschriftartikels over Guido Gezelle en andere auteurs, publiceerde hij ook twee bijdragen over Caesar Gezelle: ”Mijmeringen. Een onbekend manuscript van Caesar Gezelle”, in: Verslagen en Mededelingen van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 116 (2006) 3, p. 419-488; en ‘ “Voor altijd vergaan in ’t ijle van de wind”. Stijn Streuvels, Caesar Gezelle en de familie Gezelle’, in: M. De Smedt (red.), ‘Wie heet er u te slijten?’

Lees verder “Caesar Gezelle (1875-1939)”