De Bulgaarse pianist Boyan Vodenitcharov verraste het traditionele publiek, toen hij bij het behalen van zijn 3de plaats in de Elisabethwedstrijd 1983 verklaarde dat hij ook wel eens jazz durfde spelen.
Lees verder “Boyan Vodenitcharov wordt 65…”
Jeroen Van Herzeele (foto YouTube), zoon van Clee, leerde eerst klassieke saxofoon aan het conservatorium, maar dit vond hij toch niet de juiste methode en daarom studeerde hij verder aan de jazz-studio in Antwerpen. Daar kreeg hij les van Dave Pike, Peter Hertmans en John Ruocco. Momenteel doceert hij aan het conservatorium van Brussel. Van Herzeele speelde met bekende jazzmuzikanten als Toots Thielemans en Philip Catherine, en speelde in een lange lijst van bands zoals Octurn, het Ben Sluijs Quartet, Kris Defoort’s Dreamtime en vele andere. Als bandleider is hij actief met zijn eigen trio en met zijn band Greetings From Mercury.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
De harde kern van The Mellvids. Vooraan (telkens v.l.n.r.): Gerrit Dobbelaere, Marcel De Fleyt en Rik Gabriëls. Rechtstaand: Mario Boes, Johan Manssens, André De Graeve en Jan Vanfleteren. Achteraan: bassist Patrick Philips en dirigent Franck Milton (foto Johan Martens)
Lees verder “25 jaar geleden: Melse bigband gaat in Amerika op antenne”
Het is vandaag alweer 25 jaren geleden dat ik de mensen van The Mellvids Big Band heb geïnterviewd voor Het Laatste Nieuws. Hopelijk is het stuk nog niet al te veel achterhaald.
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met The Mellvids?”
Het is vandaag al negentig jaar geleden dat het optreden van het orkest van Benny Goodman in het Palomar Theatre van Los Angeles de swingrage lanceerde. Het optreden werd immers via de radio over heel de Verenigde Staten uitgezonden en zorgde ervoor dat Goodman, zijn orkest en het genre in zijn geheel erg populair werden.
Lees verder “Negentig jaar geleden: het optreden van Benny Goodman in het Palomar Theatre lanceert de swing”
Het is vandaag al dertig jaar geleden dat de Brusselse drummer Freddy Rottier is overleden. Het enige biootje dat ik over hem heb gevonden, is afkomstig van Les Lundis d’Hortense.
Lees verder “Freddy Rottier (1926-1995)”
Raymond Thielens meldt me dat de Britse jazz-zangeres Cleo Laine eergisteren is overleden. Ze is 97 geworden.
Lees verder “Cleo Laine (1927-2025)”
’t Is examentijd. Voor kunstscholen is dat niet anders dan elders. Het verschil is natuurlijk dat toeschouwers hier ook iets aan hebben, terwijl een openbaar examen wiskunde toch niet zoveel volk op de been zou brengen. * Alhoewel, als ik naar het succes van het jaarlijks Groot Dictee kijk… * 25 jaar geleden legden de jongens en meisjes van P.A.R.T.S., de dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker (foto Hugo Glendinning via Wikipedia), om 20 uur examen af in de theaterzaal van Vooruit. Niet enkel de dansers, maar ook de choreografen. George Khumalo inspireerde zich voor “Ulozi” op Afrikaanse dans, terwijl Claire Croizé in “Donne-moi quelque chose qui ne meure pas” vooral met water speelt. “Variations on hypothetical stream” van Elizabeth Corbett ten slotte, is gebaseerd op het werk van William Forsythe. * Als men zich haastte kon men na deze voorstellingen om 22 uur misschien nog in het SMAK terecht voor “The birdman and the lady” van Les Visiteurs du Soir, een mythologische samenkomst van jazzgrootheden Charlie “Bird” Parker en Billie Holiday. Vanaf 21 uur was er al een muziekprogramma. (RDS in HLN van 14/6/2000)
Het is vandaag ook 25 jaar geleden dat de Amerikaanse zanger Tex Beneke is overleden (foto William P.Gottlieb via Wikipedia). Hij is een typisch voorbeeld van zangers in de zogenaamde big band era (*), toen zangers ondergeschikt waren aan orkestleiders (zelfs Frank Sinatra is zo nog begonnen bij Harry James en Tommy Dorsey). In het geval van Beneke was dat dus Glenn Miller en dat vanaf 1938. Nummers als “Chattanooga Choo Choo” of “I’ve Got A Gal In Kalamazoo” kennen wij dus als zijnde van Glenn Miller en enkel wie wat dieper wil graven, zal weten dat het Tex Beneke is die hierop de vocals voor zijn rekening neemt (**).
Lees verder “Tex Beneke (1914-2000)”
Veertig jaar geleden liep in het Gentse musicaltheater Arena het seizoen ten einde met een intimistische productie, « La cage au jazz », die een vlotte, niet-schoolse geschiedenis van de jazz wil zijn.
Lees verder “Veertig jaar geleden: een niet-schoolse geschiedenis van de jazz”
dagelijks iets degelijks 