Slobodan Milosevic (1941-2006)

Slobodan Milosevic (1941-2006)

Het is vandaag al twintig jaar geleden dat de voormalige president van Joegoslavië, Slobodan Milosevic, is overleden. Rond tien uur ’s ochtends werd hij gevonden op zijn bed in zijn VN-cel in het Penitentiair complex Scheveningen. Hij was toen al verscheidene uren overleden. Alhoewel ervan uitgegaan werd dat Milošević een natuurlijke dood stierf, werd zijn dood onderzocht door het Nederlands Forensisch Instituut, waarbij een patholoog uit Belgrado aanwezig was. Na dit onderzoek werd geconcludeerd dat de doodsoorzaak een hartinfarct was. Volgens het Joegoslavië-tribunaal leed de voormalige president aan een hartkwaal en had hij last van een hoge bloeddruk. Hij kreeg hier medicijnen tegen, maar deze hielpen niet. Na zijn dood werd bekend dat bij een bloedproef op 12 januari in zijn bloed rifampicine was gevonden; een medicijn tegen lepra en tuberculose dat de werking van medicijnen tegen hoge bloeddruk kan neutraliseren (Wikipedia). Onderstaande tekst verscheen oorspronkelijk onder de titel “Mijn halve oorlog” als derde bijdrage in de reeks “het Evangelie volgens de Lukas”.

Lees verder “Slobodan Milosevic (1941-2006)”

Het Evangelie volgens de Lukas (35): “Het kwaadaardig gezwel, een autofilippika”

Het Evangelie volgens de Lukas (35): “Het kwaadaardig gezwel, een autofilippika”

Wie mij kent noemt mij doorgaans aardig. Wie mij beter kent, ziet ook een kwalijke kant, en noemt mij aardig maar kwaad. Kwaadaardig. Dat komt, ik ben zo grootgeworden. In de verveloze streek van dagloners, ploegbazen, handlangers en peiboeren, ging iedereen dood. Aan longoedeem van de Alfit of de Eternit. Aan stoflong op den IJzeren en het kooksfabriek. Aan bloedvergiftiging van het vijverwater uit de visputten van Jefke en Felix. Aan drank. Vooral. Er waren meer kroegen dan duivenmelkers. Remi en Marie, ik zie ze elke maanloze nacht nog, blazend en piepend, hun kromme gang huiswaarts gaan onder het vale licht van een peertje dat amper de macadam bescheen, en hun onvaste stap tot begankenis verhief.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (35): “Het kwaadaardig gezwel, een autofilippika””

Het Evangelie volgens de Lukas (35): “Laat de kleintjes tot mij komen, lof van de dood”

Het Evangelie volgens de Lukas (35): “Laat de kleintjes tot mij komen, lof van de dood”

Sport is levensgevaarlijk. Niet iedereen is even zot als Tom ‘Bruise’. Het gaat vaak verder dan wat afgeschaafde huid of een verstuikte enkel, als je absoluut de kuren wil doen waarvoor deskundige stuntmannen jarenlang geoefend hebben. Maar Cruise is koppig als een ezel, want hij is opgepept door het kerkje van de Scientology, een natte droom van een mineure science-fictionschrijver, Ron Hubbard, die leep genoeg was om in te zien hoe je snel overheidstoelagen en belastingvoordelen kon krijgen als godsdienstgoeroe, veel meer dan als broodschrijver. Het zal Cruise nog berouwen.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (35): “Laat de kleintjes tot mij komen, lof van de dood””

Het Evangelie volgens de Lukas (33): de pot en de scherf

Het Evangelie volgens de Lukas (33): de pot en de scherf

Mongolië, da’s altijd een beetje thuiskomen. Ik hou van dat land, zijn leiders en zijn geschiedenis. Dat land. Wie van de luchthaven Buyant Ukhaa de Dzjenghis Chan (naar DDR-gewoonte in het Duits geschreven) verlaat op weg naar de hoofdstad Ulaanbaatar (Oeljan Bator in meer Sovjetvriendelijke tijden) rijdt door de volslagen leegte. Geen steppe, geen bergen, geen bomen. Maar wel onder een triomfboog door. Heerlijk land, prachtig zelfs, niets te zien.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (33): de pot en de scherf”

Het Evangelie volgens de Lukas (32): Bowie the knife

Het Evangelie volgens de Lukas (32): Bowie the knife

Ik had het nooit gedacht, maar rechtse konservatieven in merg en been zoals de leden van de Amerikaanse Imaginative Conservative vinden moreel soelaas in het helse leven en naargeestige dood van David Bowie (1947-2016). Die geestelijke pirouette vond ik in een wonderlijk stuk dat Joseph Pearce schreef op 15 januari (nee, het gaat niet om onze Joseph Pearce, maar om de direkteur van het Center for Faith and Culture aan de Thomas van Aquino Hogeschool in Nashville die uitblinkt door boeken over katolieke bekeerlingen als G.K. Chesterton of Hilaire Belloc, zijn redaktie van de nog katoliekere St. Austin Review, en traktaten tegen het kommunisme – Solzjenitsin ! – en tegen homoseksualiteit; niet voor niets beroept de man zich op rabiate republikeinse traditionalisten als Russell Kirk en op Edmond Burke). Het heet wervend “Fate, Fashion, & Fascism: The Many Masks of David Bowie”.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (32): Bowie the knife”